PIETERPAD - 8e episode
15e etappe, Doetinchem - Hoog Elten
16e etappe, Hoog Elten - Millingen
Zaterdag 17 augustus 1996
Vol goede moed vertrokken we, na een stop tijdens de
zomervakantie, weer om een vervolg te maken met het Pieterpad.
Een snikhete drukkende zomerdag met veelal, gelukkig, bedekte
hemel. Het vertrek uit Doetinchem ging na aankomst met de trein
om ca 10:50 uur en na eerst wat boodschappen voor onderweg en een
lekker ijsje liepen we eindelijk langs een mooie molen, waarin de
VVV zetelde, langzaam de bebouwde kom uit. Na een paar kilometer
open landschap kwamen we uit bij een groot en mooi gelegen
recreatiegebied waarbij we een flink stuk langs de oever van de
surfplas liepen. Na deze recreatie plaats duurde het niet lang
meer dat we de mooie bossen van Montferland in liepen en we ook
echt moesten klimmen om op de Hettenheuvel te komen. Nog steeds
ging de wandeling verder door prachtige bossen richting Elten.
In Hoog-Elten aangekomen konden we niet zo snel een
camping vinden en na een lekker glaasje bier besloten we om toch
maar door te lopen naar een camping even voorbij Tolkamer. Na de
afdaling van Hoog-Elten naar de Rijn vallei was het gedaan met de
mooie bossen en liepen we verder tussen de weilanden en alleen
nog maar over asfalt. In Spijk was gelukkig een cafetaria open
zodat we, inmiddels al 18:00 uur, de lege magen een beetje konden
verwennen. Na deze maaltijd en lekkere koele biertjes
'strompelden' we de laatste 6 kilometer door naar de camping vlak
bij het veer naar Millingen a/d Rijn.
De camping was veel te groot en erg rumoerig vol met watersporters maar we werden wel alleraardigst ontvangen en voor al onze problemen, eten en drinken, was gelukkig een oplossing. Het aanmelden op zich werd door de drukte steeds weer uitgesteld zodat we uiteindelijk maar afspraken dat we dit pas de volgende ochtend zouden doen. Na het opzetten van de tent eerst een lekker hapje eten en drinken en daarna snel naar bed.
17e etappe, Millingen - Groesbeek
Zondag 18 augustus 1996
Lichtelijk kreupel van de inspanningen van gisteren vonden we de
volgende morgen na het 'aanmelden' en in ontvangst nemen van de
lekkere Duitse broodjes onze weg naar het veer over de Rijn. We
kwamen na een 'speedmars' precies op tijd bij het veer om ons een
wachttijd van een heel uur te besparen. We vervolgden onze weg
door Millingen a/d Rijn richting Leuth waar we even Duitsland in
liepen naar het dorpje Zyfflich. Twee kilometer na Zyfflich begon
net weer op Nederlands grondgebied de klim naar de Duivelsberg en
liepen we na Millingen a/d Rijn eindelijk niet meer op asfalt.
Bijna tot Groesbeek toe liepen we vervolgens door de bossen en
mooie akkers met prachtige vergezichten over de glooiende
omgeving.
Blij dat we er waren stopten
we in Groesbeek bij de camping De Oude Molen, een ANWB camping
met een vast en voordelig tarief voor PP lopers. Helemaal aan het
eind van de camping vonden we een rustig plekje aan de rand van
een heel groot en bijna leeg veld. Na een heerlijke douche c.q.
opfris beurt en nog even lekker uitrusten en genieten van een
koele versnapering bij de tent ontdekten we dat er op de camping
gelegenheid was om te eten waar we dan ook dankbaar gebruik van
maakten want veel fut om zelf een hapje klaar te maken hadden we
niet meer. Na de maaltijd en gezellig zitten bij gezellig
flakkerend kaarslicht werd het langzaam tijd om te gaan slapen en
te genieten van de heerlijke rustige nacht.
18e etappe, Groesbeek - Gennep
Maandag 19 augustus 1996
Na het ontbijt en het inpakken van de tent vertrokken we op ons
gemak, met nog steeds pijnlijke voeten van de eerste dag,
richting Gennep. We leerden hier de alom bekende heuvels van de
Nijmeegse vierdaagse kennen en na enige tijd namen we afscheid
van Groesbeek via een mooie boslaan die ons verder zuidwaarts
voerde. Op de grens tussen bos en akkerland liepen we met een
boog naar de St. Jansberg een mooi en bekend natuurreservaat.
Aan het einde van het natuurreservaat genoten we van een heerlijk stuk Limburgse vlaai met koffie en een lekker glas .... bij het onder PieterPadders geliefde restaurant en minicamping ...... Nog drie kilometer langs een bosrand, tevens Duitse grens, waarna we nog 4½ kilometer pal zuidwaarts moesten over een niet al te rustige asfaltweg. Eindelijk, hartstikke moe maar o zo blij over de verrichte prestatie kwamen we aan bij de bushalte waar we het geluk hadden dat er al snel een bus vertrok richting Nijmegen.