PIETERPAD - 1e episode
1e etappe, Pieterburen - Winsum
2e etappe, Winsum - Groningen
Andersom - de berg hoort ons ; http://www.aanbeelden.nl/andersom
'andersom' is een geëngageerde digibundel, een bescheiden maar uitnodigende inspiratiebron over de Sint Pietersberg. Naast de natuur & milieu mensen, de poëzieminnende internetter, zijn uiteraard de wandelaars een belangrijke doelgroep. Zeer zeker omdat 'andersom' een mooi stukje Pieterpad bezingt.
Woensdag 19 mei 1993,
Na het werk snel de caravan inpakken en wegwezen. Volgens plan
reden we van Rijen naar de Stadspark camping in de stad
Groningen. Na een voorspoedige reis waarbij we ook af en toe
regen hadden kwamen we om ca 21:30 uur aan op de camping. Na de
aanmelding bij de receptie werd het al snel donker zodat het
loskoppelen van de caravan zonder zaklantaren voor de omstanders
wel een komische voorstelling moet zijn geweest en ons in ieder
geval even bezig hield. Na het installeren konden we zonder zelfs
extra warme kleding aan te trekken in overhemd buiten blijven
zitten. Waarna we om ongeveer 23:30, na het pakken van de rugzak,
snel naar bed gingen om vroeg aan de wandeling te kunnen
beginnen.
Donderdag, Hemelvaartsdag, 20 mei 1993,
Na een ontbijt met crackers en koffie, op naar de bushalte
aan de Peizerweg. Hier zou de bus volgens planning om 08:01
vertrekken. Omdat we iets te laat waren vertrokken van de camping
konden we deze bus niet meer halen, gelukkig was het een 20
minuten dienst zodat we niet zolang op de volgende bus hoefden te
wachten. Bij het station aangekomen een tegenvaller (ontstaan
door niet vooraf een dienstregeling te raadplegen), de (eerste)
bus naar Pieterburen vertrok pas om 10:25, dat werd dus wachten
en rond slenteren, uiteindelijk toch maar even koffie gedronken
in de stations restauratie.
In Pieterburen aangekomen eerst even naar de zeehonden kijken bij het opvangcentrum van Lenie 't Hart. Voor de video even bij café "Het wapen van Hunsingo" de plaquette opgezocht welke het begin van het Pieterpad aangeeft. In een leuk wandeltempo over smalle asfaltwegen op naar de eerstvolgende plaats, Eenrum, waarop deze dag toevallig de jaarmarkt plaatsvond. Het was een gezellig drukke jaarmarkt maar voor ons met nog een hele wandeling voor de boeg een behoorlijk oponthoud om de juiste weg door het dorp te vinden. Na Eenrum ging onze route verder over asfalt via Mensingeweer naar Winsum. Het stuk na Mensingeweer tot bijna in Winsum ging over een fietspad langs het Mensingeweersterloopdiep.
Eigenlijk houdt de eerste etappe op in Winsum maar zoals wij hadden gelezen in de KCK liepen veel mensen dit 'saaie' hoofdzakelijk uit asfalt bestaande route van Pieterburen naar Groningen, twee etappes van het Pieterpad, in één dag. Omdat we dit ook al vooraf van plan waren en we ons na dit korte stuk van elf kilometer best nog wel fit vonden begonnen we vol goede moed aan de tweede etappe.
Van Winsum naar Garnwerd weer over asfalt, gelukkig de laatste twee kilometer een afwisseling via weilanden en zelfs tussen de koeien door. Na een korte rustpauze in Garnwerd liepen we langs de wierde van Oostum. Even voorbij deze wierde met zijn oude kerkje was een omleiding van het Pieterpad vanwege het verplaatsen van een veestapel. Dit betekende voor ons, en we werden al aardig moe, een omweg van ca 1 km. Eindelijk kwamen we aan bij Wierumerschouw, de brug en sluis over het Reitdiep. Tot onze schrik hier het bord dat de brug over het van Starkenborghkanaal, naar de Groninger wijk Paddepoel, buiten gebruik was tot augustus '93.
Na een rustpauze om de diverse (on)mogelijkheden te bespreken lekker verder gelopen over de Paddepoelsterweg. Bij de brug, die er niet meer was, aangekomen moesten we nog verder lopen tot de eerstvolgende verkeersbrug over het kanaal. De omweg hier was niet zo erg groot t.o.v. de normale route tot de eerstvolgende bushalte naar de camping, maar het is de morele klap die je krijgt als de route aangepast moet worden op het moment dat je net even moeilijk zit (loopt). Na een lange wandeling langs het kanaal eindelijk bij de brug en dan ook al snel bij de bushalte. De bus die ons via het station terug zou brengen naar de Peizerweg kwam al na ca 20 minuten. Voorbij zijn de etappes Eén en Twee van het Pieterpad.
Vrijdag, 21 mei 1993,
Vandaag een rustdag, na de gisteren gelopen route van ca 27 Km,
zoals van tevoren gepland. Heerlijk om weer eens door Groningen
te lopen na zoveel jaren. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om
de Martinitoren eens te bekijken, 311 treden omhoog klimmen en
van het prachtige uitzicht genieten. Na deze mooie belevenis snel
een terrasje opgezocht om een koel glaasje bier te drinken. Tot
besluit van het dagje stad'ten nog even een paar boodschappen
voor de volgende dag ingeslagen en lopend weer terug naar het
stadspark waar ons kipje staat.
3e etappe, Groningen - Zuidlaren
Zaterdag, 22 mei 1993,
Etappe Drie van het Pieterpad strekt zich uit over een
afstand van ca 20 Km. Een mooie wandeling die ons langs het
Noord-Willemskanaal de stad uit brengt. We liepen in de richting
van Haren langs het kanaal, soms echter erg dichtbij de autoweg
met de daarbij 'horende' herrie. Langs het Hoornse meer, Helper
molen en het sluisje kwamen we aan de westrand van Haren. De
plaats Haren lieten we aan onze linkerhand liggen en we liepen
verder door over een fietspad in de richting van Glimmen. Bij de
visvijver (meer) van 'Sassenhein' bogen we weg van de snelweg en
verdwenen in het mooie Drentse landschap. De provincie Groningen
verlieten we echter niet voordat we bij de reeds genoemde
uitspanning eerst een lekker bakje koffie met appeltaart en
slagroom hadden genuttigd.
Via de Harenermolen langs het dorp Glimmen volgt nog steeds door de bossen een prachtige zandweg die ons door het Noordlaarderbos en langs Hunebedden in Zuidlaren brengt. In het Noordlaarderbos werden we nog aangesproken door mensen uit die omgeving en hebben we even een praatje gemaakt. Als men hoort dat je het Pieterpad loopt krijg je al gauw bijzonderheden te horen over de mooie omgeving waar je doorheen loopt. Drenthe is en blijft dus Nederlands allermooiste provincie, althans volgend de Drenten waar we net mee gesproken hebben, en we komen op onze volgende etappe mogelijk nog langs een schaapskudde op het Balloërveld. In Zuidlaren aangekomen nog even brood bij de warme bakker gehaald. We moesten ruim een half uur op de bus naar Groningen wachten. De gelopen afstand van vandaag was precies genoeg om net niet te moe te worden of erg veel last van blaren te krijgen.
Zondag, 23 mei 1993,
Al weer terug naar huis, niet omdat we geen zin meer hadden in
wandelen maar domweg omdat we voor deze dag geen wandeling
gepland hadden, na rustig ontbijten en koffie drinken vertrekken
we in de loop van de morgen weer richting Brabant.
