PIETERPAD - 12^e episode

22^e etappe, Venlo - Roermond

Zaterdag 8 maart 1997
Precies een maand later hebben we weer aangenaam weer, mooi weer lopers dat we zijn, om een traject van het Pieterpad te beslechten. De reis gaat met het openbaar vervoer naar Venlo waar we even voor 09:00 uur arriveren. De weg de stad uit gaat verbazend snel over in lekker lopende rustige paden en voor we het weten lopen we door een bos en komen we op een typisch Limburgse 'Holle weg'. We komen uit in Tegelen waar we redelijk snel doorheen zijn, we raken hier ook een paar ander Pieterpadders kwijt die hier in een supermarkt verdwijnen (boodschappen voor onderweg).

Vanuit Tegelen verdwijnen we weer in een bos en bij het café Maalbekerhöhe waar een richtingspaal staat (foto), gaan we de grens naar Duitsland over.

We blijven hier nagenoeg evenwijdig aan de grens lopen en gaan eigenlijk ongemerkt nog iets omhoog. Als de bomen het uitzicht minder belemmeren en we dichter aan de rand van de helling komen te lopen zien we dat we op het hoogste gedeelte van een terras lopen met diverse afkalvende kanten (foto). Bij een schuilhut aangekomen begint de weg met enkele kronkels naar beneden te gaan en verlaten wij de terrashoogte om verder te gaan langs de onderzijde van deze heuvelrug.

Er volgt een lang bijna recht stuk weg, met bij een grensovergang met twee café's een lichte knik, pas hier op dat u op het Pieterpad blijft lopen want wij vonden geen aanwijzing dat we op de Prinsendijk liepen. De doorgaande (zand)weg loopt direct langs het tweede café en waar de bebouwing ophoudt is eindelijk weer een markeringsteken zichtbaar.

De weg door het Diergardtscher Wald verloopt prachtig en je kunt hier bijna niet fout lopen. Wij liepen op de asfaltweg aangekomen het café voorbij omdat ze in dit jaargetijde nog geen stoelen buiten hadden staan en wij geen trek hadden om met dit mooie weer in een rokerige ruimte binnen te zitten. We vonden gelukkig iets verder een prachtig bankje waar we even lekker konden zitten genieten van het uitzicht op de Swalm en enkele vijvers of 'dode' zijarmen van het riviertje.

Door mooie bospercelen kwamen we aan in Boukoul waar we met een omweg doorheen werden geleid. Bij de sportvelden van Boukoul, waar we een op een bankje zaten uit te puffen van de warmte en vermoeidheid, verlieten we dit plaatsje weer en dwaalden verder over prachtige wegen in de richting van Roermond waarvan we nog 'bijna' niets zagen.

Op een drukke verkeersweg aangekomen moesten we deze even blijven volgen en gingen linksaf bij een gelegenheid (cafetaria) om iets te drinken of een ijsje te kopen zoals wij deden. De route volgt eerst een rustig (fiets)pad maar kwam even later samen met een drukke weg, de drukte werd hoofdzakelijk veroorzaakt door een kwekerij die juist met dit mooie weer een enorme toeloop had. Eenmaal onder een ringweg door (N271) waren er voor voetgangers weer trottoirs zodat de weg naar het station na 31 kilometer zonder gevaar kon worden overwonnen. Moe maar aan het einde van waarschijnlijk het mooiste gedeelte van het Pieterpad kwamen we mooi op tijd aan om, na het nuttigen van een lekker glaasje trappist, met de trein van 16:33 uur naar huis te vertrekken.