Twentepad, streekpad 2

Lengte van deze route is ca. 85 km en deze staan verdeeld over 20 kaartjes in het onmisbare en fraaie topogidsje van de stichting LAW. (In een eerdere uitgave van deze beschrijving ging de wandeling nog over 125 kilometer.) Het gidsje gaat uit van startpunt NS station Almelo van waaruit een korte aanloop route van 2,5 kilometer naar een punt op de rondwandeling voert. Natuurlijk kunt u ook op een willekeurig punt aan deze route beginnen.

Als je eerst een lange treinreis moet maken ligt de keuze om in Almelo te beginnen natuurlijk voor de hand want uit welke richting van Nederland je ook komt, Almelo is bijna altijd het eerste station waar je bij de route aankomt.

Na een eerste evaluatie van de route aan de hand van het topogidsje leek het ons mogelijk om het Twentepad in 3 etappes te lopen. We hadden in onze overmoed de volgende verdeling gemaakt;

Almelo (NS station krt1) - Hezingen (camping De Witker krt8) ca 30km
Hezingen - Oldenzaal (NS station naar huis) ca 30km
Oldenzaal (NS station) - Almelo (NS station> ca 30km

Op zaterdag 23 augustus 1998 was het dan zover; met de trein van 06h57 onderweg naar Almelo zodat we om 09h15 konden starten met het Twentepad. Omdat we nog proviand en wat andere kleine artikelen nodig hadden eerst even een tweetal winkels aangedaan in het moderne centrum van Almelo, waar de route overigens toch langs ging. Door dit oponthoud duurde het even vor we 'lekker' aan het lopen waren. Als ware 'cultuurbarbaren' zeker wat stedelijk 'schoon' betreft waren we blij dat we bij het einde van Almelo waren aangekomen. Hier werden we nog even gefopt of zo als wij dat voelden, afgestraft; als je aan het einde van de stad de in onze ogen zinloze omweg maakt, en dan vlak voor Y16122 alvast linksaf de Gravenallee ingaat dan kom je uit bij een drukke snelweg en moet je toch nog rechtsaf naar het oversteekpunt. Na het oversteken dus weer 200 meter terug en hier alsnog de Gravenallee in, waarna het einde van het eerste kaartje snel is bereikt.

Het was net 10h05 toen we het eerste kaartje, de aanlooproute door Almelo, hadden afgelegd en aan de eigenlijke rondwandeling door het Twentse landschap begonnen aan de hand van kaart 2. Inderdaad een lange en kaarsrechte weg waar we aan het begin nog even de 'prijslijst' lezen die op het tolhuis staat aangegeven en daarna alsmaar door tot aan het kanaal. Het kanaal daarna even volgen en op tijd afslaan voor de weg langs de camping. De bolletjes om begin en einde van de 4½ km op dit kaartje aan te geven staan op dezelfde plaats op de kaart terwijl die op de kruising bij de N349 hoort ontbreekt. Na een uurtje lopen kunnen we verder op het volgende kaartje.

Aan het begin van het 3e kaartje dachten we 'fijn even weg van de snelweg' maar of het aan het jaargetijde lag of omdat het Twentepad misschien (nog) niet zo veel gelopen wordt dat weten we niet maar het onkruid en gras stond wel erg hoog langs de waterkant van de Markgraven. Halverwege is het even een verademing om op een 'normaal' zandpad te lopen al hebben we hier even last van zo'n klein keffend kuitenbijtertje. Na het zandpad nog even volhouden langs het onkruid van de Hunzebeek en dan zijn we ineens aan het kaarteinde. Let hierbij goed op want een stel grapjassen heeft hier de markering veranderd zodat je de afslag naar de Vikkersweg voorbij loopt. Ook is de begeleidende tekst in het topogidsje op dit punt niet geheel juist want als het bos(je) begint dan moet je i.p.v. aan het einde in het midden van dit bosje afslaan naar rechts! Door het hoge gras en onkruid langs het water deden we over deze 3½ km wel een vol uur.

Kaartje 4, op weg naar Tubbergen. Op het punt dat we over een zandweg door het Tubbergerveld lopen en vlak bij het Hondenven zijn is er een overstapje het heidegebied in. Wij maken van dit overstapje gebruik als bankje om even bij te komen van de inspanningen tot nu toe. Na wat leuke afwisselende paden komen we via een tunneltje in Tubbergen uit. Eigenlijk hebben we het, als we om 01h20 bij het kaarteinde zijn aangekomen, wel gehad op deze warme zomerdag. Maar ja we hebben plannen gemaakt en hiervoor moeten we nog wel even drie kaartjes verder lopen dus beginnen we maar aan het 5e kaartje.

Het eerste café is voor ons beloven we elkaar en strompelen verder met de eigenlijk te zware bepakking (12 en 15 kg). Op de Uelserweg aangekomen gaan we op het punt waar de route weer naar links afbuigt nog even verder rechtdoor naar het aangegeven café "'n Kuierhook". Hier tanken we even lekker bij zodat we er weer even tegenaan kunnen. We lopen niet terug om de route op te pakken maar gaan de eerste kruising (bij de rotonde) linksaf om hier even later weer op het gemarkeerde pad uit te komen. Als we dan weer rechtsaf slaan lopen we recht op een boerderij af waar we er op worden geattendeerd dat we een markering om rechtaf om de boerderij heen te lopen hebben gemist. Bij de Veendijk is het einde van dit kaartje waarvan, na de Denekamperweg, bijna alles over onverharde wegen voert.

Het is al weer 15h45 als we aan de volgende kaart beginnen, Even lekker in de berm uit zitten puffen in de schaduw. We lopen nu het heel erg mooie grensgebied binnen en vooral de Noordelijke Manderheide, die nu prachtig in bloei staat, is heel erg mooi. Al de mooie natuur in deze omgeving zorgt er wel voor dat je telkens stil staat om van de omgeving te genieten. De gemiddelde loopsnelheid van vandaag rekenen we maar niet uit. De markering volgen gaat hier goed maar ondanks dat we hier goed op de aangegeven route bleven hebben we de grenspaal 85-1 aan het kaarteinde nooit kunnen vinden. Het pad ging voor ons dan ook ongemerkt over op kaartje 7.

Het laatste kaartje voor vandaag met aan het einde een camping. De klim omhoog naar de Galgenberg gaat lekker geleidelijk en voor dat we er erg in hebben staan we van de weidse blik over de omgeving te genieten. De afdaling gaat net zo mooi en bij de Lions wegwijzer besluiten we, om nog in alle rust voor donker de tent op te kunnen zetten, de lus via de twee watermolens van Bels en Frans niet meer te lopen. We zullen dus nog een keer terug moeten om ook dit gedeelte van het Twentepad te bezichtigen. Omdat we een laatste afslag missen, geen wegwijzer gezien, lopen we om ca. 18h45 ongemerkt camping 'De Witker' op. Op aanraden van een kampeerster zoeken we eerst een plaatsje om onze tent op te zetten want om je aan te melden moet je eerst nog ongeveer 800 meter lopen naar de boer. We hadden deze camping geselecteerd omdat deze in het topogidsje niet als kamperen bij de boer stond vermeld. We hadden dan ook gedacht op een 'normale' camping aan te komen waar nog een kleinigheid te verkrijgen zou zijn. Gelukkig hadden we wel iets te eten voor noodgevallen bij ons en ook nog voldoende drinken zodat we ons best hebben kunnen redden. Spijt over kamperen op deze camping hebben we overigens niet gehad, heerlijk rustig, goede douche en toilet gelegenheid, geen elektriciteit en dus ook geen licht.

Na het opzetten van ons tweestoks tentje op deze rustige afgelegen camping gaan we ons nog even aanmelden bij boer Weersink en zijn voor tent en twee personen 3 keer ƒ 4,= verschuldigd. Ondanks het gewicht zijn we nu blij dat we onze 'therm-a-rest-stoeltjes' mee hadden lopen sjouwen want dat zit toch wel heel erg prettig. Het weer bleef tot laat in de avond aangenaam zodat we bij kaarslicht voor de tent konden blijven zitten genieten van de sterrenhemel.

De avondrust hebben we ook benut om de wandelplannen bij te stellen. De gekozen afstanden zijn met deze warmte en toch wel zware bepakking eigenlijk te zwaar. We besluiten dan ook om morgen niet tot Oldenzaal maar 'slechts' tot de weg Denekamp-Oldenzaal op kaart 12 te lopen en dan de bus te nemen om de thuisreis te beginnen.

Zondag 24 augustus; na een heerlijke nachtrust beginnen we na een lekker bakje koffie aan het opruimen van de tent en inpakken van de rugzakken zodat we, schandalig laat voor ons doen, om ongeveer 09h30 van de camping vertrekken.

Via de achteruitgang van de camping lopen we gelijk het Twentepad op en langs Paarden-slenkte, Het Onland komen we in het natuurreservaat Het Springendal. Hier is in het topogidsje de eindmarkering vergeten zodat we ongemerkt al met de kilometertjes van kaart 9 bezig zijn.

Het Springendal is werkelijk een zeer mooi stukje natuurschoon en gelukkig in goed handen bij staatsbosbeheer. Er is hier door de verschillen in grondsoort en waterstand enorm veel afwisseling in de flora. Langs de blauwe weg, die we zien liggen over een akker vanaf een mooi geplaatst bankje, wordt het klootschieten beoefend en we zien dan ook een grote groep beoefenaars van deze Twentse volkssport voorbij trekken. Na dit schouwspel begrijpen we ook de waarschuwing op het bord dat we eerder langs de route voorbijgingen. De 'Kloot' wordt af en toe gevaarlijk dicht langs de andere deelnemers en passanten gegooid. Ongemerkt komen we in de buurt van Ootmarsum en lopen hier na een vervelend stukje asfalt met veel auto's op deze zondagmorgen op een heel leuk pad door Ootmarsum. In het centrum nemen we even een lange pauze in het restaurant "'t Plaske" om onze weg om 12h00 weer te vervolgen.

Ootmarsum weer uit met het volgende kaartje waar we ongeveer een uur over doen. We stappen hier lekker over veldwegen met als ondergrond klinkers, zand en asfalt. Na een paar stappen door Huneborg komen we aan bij het kanaal Almelo - Nordhorn wat ook het einde is van kaart 10.

Tijdens de wandeling over de wegen op kaartje 11 slaat de hitte weer toe. Langs het water van de Notherbeek lopen we juist aan de kant waar geen schaduwplekje te bekennen is. Bij de Schiphorstbrug is het gedaan met de rust. Alsof heel Twente juist deze zondag heeft uitgekozen om naar de watermolen van Singraven te gaan. Hordes fietsers en auto's op het smalle asfalt weggetje waar je als voetganger af en toe de brandnetelberm in gedrongen wordt. Wel een mooie omgeving en op een rustige dag buiten het weekend om zeker de moeite van een bezoek waard. Nu was het zelfs te druk om een tafeltje te bemachtigen bij het restaurant.

We naderen het eindpunt van de route zoals we die afgelopen avond hadden gepland. Vlak na de watermolen gaan we gelukkig weg van de drukte en lopen langs de Dinkel in de richting van de bushalte aan de drukke weg die van Denekamp naar Oldenzaal loopt. We beginnen ons af te vragen hoe laat de bus zal gaan en stappen ongemerkt iets steviger door. Het laatste stuk gaat over een mooie brede 'beuken'laan met zicht op het voorbijrazende verkeer in de verte. Wij ondertussen natuurlijk opletten of er niet een bus tussen zit want dat zou een heel uur wachten betekenen. Met veel geluk komen we net voor de bus van 14h51 hier moet vertrekken bij de bushalte aan. Als we de bus hadden gemist was er aan de overkant van de weg wel voldoende gelegenheid om de inwendige mens te verzorgen en eventuele dorst te lessen. Wanneer we het Twentepad vervolgen weten we nog niet maar dat we dit zullen doen staat eigenlijk wel vast. Het reisverslag zal dan ook een vervolg krijgen.

Op zaterdag 22 mei 1999, van het Pinksterweekend maken we eindelijk weer een hernieuwde kennismaking met deze mooie route.

We vertrekken met de trein van 06h59 naar Oldenzaal waar we na een rit van ongeveer twee en een half uur aankomen. Op station Oldenzaal is de aansluiting op het busvervoer niet al te best geregeld en leert bestudering van de tijdentabel bij de bushalte dat het nog ongeveer 40 minuten gaat duren voordat de bus (52) naar Denekamp hier aan moet komen. We hebben geen zin om hier te wachten en dus lopen we even het centrum van Oldenzaal in. In het centrum trachten we nog even wat broodjes te kopen maar hiervoor blijkt de tijd te krap want de bus vertrekt hier om 10h10. Na een korte busrit stappen we even voor Denekamp bij de halte voor hotel Dinkeloord uit om hier met ons tweede gedeelte van het Twentepad te starten.

Eindelijk zijn we om 10h30 aan het wandelen en lopen op het eerste de beste bospad al direct verkeerd, opletten op de route, genieten van de omgeving en gelijktijdig ook nog lopen te kletsen gaat dus niet goed samen. Gelukkig hebben we de fout gauw door en zijn ook nog niet zo erg veel omgelopen. In Beuningen kopen we bij de 'dorps-super' nog even wat brood voor onderweg en zien hier tot onze verbazing dat het boodschappenboekje, voor ons zo'n dertig jaar verleden tijd, in deze streek nog steeds bestaat.

Een prachtige slingerende route langs de Dinkel volgt nu, waren maar veel meer Nederlandse riviertjes nog maar in deze 'oorspronkelijke' staat. Om 11h30 zitten we alweer heerlijk op een bankje bij de Kampbrug en zijn inmiddels aan het einde van kaartje 12 aanbeland.

We lopen verder door deze mooie omgeving en na een paar stukken asfalt gaat het weer over onverharde wegen omhoog de Hakenberg op. Als we na weer een klein stukje asfalt afbuigen op een zandpad vinden we een plaats om te zitten op een boomstronk bij een hoeve. Hier staat de volgende tekst op een bordje van Staatsbosbeheer;

Vroeger was deze omgeving een groot jachtgebied voor de drost van Twente. Hier, op deze hoeve werden zijn jachthonden gefokt. Nu nog wordt deze hoeve De Hondenstet (hondenkamp) genoemd. Over een van de drosten doet een bijzonder verhaal de ronde. Toen de ongunstig bekend staande drost Van Heyden Hompesch was overleden vielen de bladeren van de bomen langs de weg die de rouwkoets volgde. Niet uit rouw, maar als symbool van zijn verdorvenheid.

Uitgerust lopen we weer verder en zijn na een afdaling en klim op de Paaschberg om 13h20 aan het einde van kaartje 13. Hier is men hard bezig met het verladen van een flink aantal pas omgezaagde bomen en is de ondergrond één grote modderpoel. Doordat we hier de loop van het afdalende pad niet meer goed kunnen volgen, door allerlei te nemen zigzag bewegingen door het bos tussen modderpoelen en in de weg staande tractoren en aanhangwagens, lopen we even later -in de veronderstelling dat we nog af moeten slaan- rechtsaf een asfaltweg op terwijl we deze recht over hadden moeten steken. Twee kilometer verder ontdekken we onze fout en omdat we de oriëntatie echt een beetje kwijt zijn lopen we terug tot het punt waar we deze weg zijn opgegaan zodat we na 4 kilometer lopen weer terug zijn aan het einde van kaartje 13.

De tweede poging gaat gelukkig direct goed en na een lange rustige afdaling gaan we weer omhoog en komen op de Tankenberg uit bij een gelijknamige uitspanning waar we toe zijn aan een heerlijke verfrissing. De afdaling naar Oldenzaal gaat over smalle af en toe nog modderige paadjes langs mooie villa's en door een heel erg mooi park. Voor we er erg in hebben lopen we ineens vlak bij het station waar we vanmorgen zijn aangekomen. Na een heerlijk ijsje in het nu gezellige en drukke centrum waar de route een kronkel om de St. Plechelmusbasiliek maakt gaat het verder snel de stad uit om uiteindelijk uit te komen bij Het Hulsbeek. Hier hebben 'grapjassen' alle markeringen van de palen geschraapt, met goed opletten zijn de resten nog te zien. Dit maakt, om niet fout te lopen, het goed lezen van de beschrijving wel noodzakelijk. Het Hulsbeek is een prachtig recreatie gebied met allerlei voorzieningen om een gezellige dag met het gezin door te kunnen brengen.

De eerste camping die we na 'Het Hulsbeek' tegenkomen heeft geen plaats meer voor ons omdat er op deze mini camping eigenlijk al iets te veel mensen zijn toegelaten, iets dat voor een Pinksterweekeinde niet zo abnormaal is natuurlijk. Gelukkig is er een paar honderd meter verder nog een camping, deze staat vermeld in het topogidsje, en hier vinden we gelukkig nog een klein plekje voor één nacht. Naast de camping is een restaurant waar we heerlijk hebben gegeten. De avond temperatuur is dit weekeinde niet zo erg lekker zodat we een lange nacht in de tent hadden.

Zondag 23 mei 1999, na een lange rustige nacht komen we maar langzaam op gang en neemt het afbreken van de tent behoorlijk wat tijd. Na de koffie en het inpakken van de rugzakken lopen we eindelijk om 09h20 van de camping af.

Via een mooi pad door de bossen en velden van 'Spelhaar' en 'Groote Veld' komen we uit op een lange weg over de Overhoeker Esch die in de afdaling uitkomt bij het Gammelkerveld. Hier lopen we een flink stuk op de smalle oever van de gelijknamige beek en komen even later via een paar asfalt en onverharde wegen uit bij het Gravenbosch. Hier loopt het pad voor een groot deel langs de bosrand en ook hier vinden we op een SBB bordje een verhaal uit het verleden.

Wandelroute 'de dolinghe van den Maerschalck'.
De kloppenkamer van het Elsholt. Van begin 1800 tot 1870 stond hier een kloppenkamer. Een kleine woning bestemd voor kloppen, ongehuwde vrouwen die hun religieuze geloften in de kerk hadden afgelegd. Ze zetten zich in voor allerlei werk binnen de geloofsgemeenschap.

Om 11h10 lekker, op een terrasje, aan de koffie in Saasveld. We zitten bij café Bruins -Irish pub Harrebar- en genieten hier van een heerlijk bakje koffie met krentenwegge dat wordt geserveerd met een klein glaasje koffiekaatje. Op een evenementen aankondiging op een bord aan de overzijde van de straat wordt een optreden aangekondigd van de Goorse formatie "Allog en de Toon'n" wat toch wel op onze lachspieren werkt. Na nog een bakje koffie, of was het 'kaatje' belangrijker, gaan we om 11h50 weer op pad.

Na de wandeling langs het 'Molenven' komen we uit in Hertme waar we even een bezoekje aan het openluchttheater brengen. De markeringen zijn in dit gedeelte van het Twentepad soms wel minimaal, storend is het dan dat het af en toe wel een zoekplaatje lijkt met markeringen zo klein als op de kaft van het gidsje. Op de kronkelende weg vlak voor Weleveld is het even goed oppassen want niet alle auto's houden rekening met de wandelaars en fietsers. Een omgeving waar we door weilanden lopen dient zich nu aan en bij Ter Bekke is het even schrikken omdat hier de landweg wel heel erg mooi wordt gemaakt en het autoverkeer hier straks wel erg makkelijk langs kan. De Bornsche Beek is hier ook wel erg bewerkt en het enige positieve dat we aan deze 'verbouwing' zien zijn de 'vistrapjes' bij een stuw.

De laatste 3 kilometers liggen inmiddels voor ons en dan is de cirkel weer rond. Hoewel het een lang en recht stuk langs het water is vinden we er voldoende afleiding om het net niet eentonig te laten worden. Om half vier hebben we het startpunt van vorig jaar bereikt en rest nog het stukje naar het station. Met de trein van 16h18 gaan we, na een heerlijke tweedaagse wandeling met te weinig zon maar een goede temperatuur om te lopen, weer naar huis.

Raadpleeg voor nadere gegevens het in onze ogen onmisbare topogidsje dat is uitgegeven door de stichting Lange-Afstand-Wandelpaden. Het is bijna onmogelijk om de route zonder beschrijvende tekst en duidelijke kaartjes uit de topogids te volgen.

Tot ziens op de mooie LAW en andere wandelpaden.