Wezepsche Heide

Op zondag 28 september 1997 liepen wij deze mooie route die begint bij het station van Zwolle en na ca 16 km eindigd bij het station van Wezep. Er was een speciale reden om juist in dit weekeinde dit traject te lopen; want het voetveer over de IJsel vaart alleen tussen 1 mei en 1 oktober zodat we bijna op de laatste dag gebruik maakten van het pontje.

Nadat we het station hadden verlaten kwamen we al snel over een wirwar van nieuwe wegen bij de spoorwegovergang en liepen hier een park in. Eenmaal op de dijk aangekomen bleek de mist nog steeds niet opgetrokken en hadden we dus niet zo erg veel zicht over de omgeving. Natuurgebied 'Het Engelse Werk' waarvan de overzichtsborden hier geplaatst zijn geeft een mooie indruk over de omgeving en de waarde van natuurbehoud. Het begrazen van de uiterwaarden lijkt hier niet zo goed te lukken, de graspollen stonden zeer hoog en met grauwe pieken, maar misschien hoort dit wel zo in dit jaargetijde.

Als u deze tocht nu nog wilt lopen, in de herfst en winterperiode, is hier aan de dijk ook de 'winterroute' van het Maarten van Rossumpad. Deze gaat dan richting noorden om daar de brug over de IJsel te kunnen nemen. Wij gingen over de dijk naar het zuiden, er passeerde een hele groep fietsers, en we kwamen na ongeveer een kilometer aan bij het pontje.

Bij het pontje was een discussie aan de gang over wel of niet varen vanwege de mist. De veerman was net door de waterpolitie gesommeerd om te stoppen met varen tot het zicht méér dan 1000 meter was. De fietsers keerden al snel om, op de fiets neem je immers iets sneller genoegen met een omweg van ruim 3 kilometer. Wij bleven eerst nog wachten met een 4 tal andere wandelaars maar ook zij hadden niet zoveel geduld zodat we al gauw met z'n tweeën over waren. De veerman, aan deze zijde van de rivier verstoken van een onderkomen, gaf zodra het zicht even beter werd gauw het vertreksein en wij waren blij dat we nog even waren blijven wachten.

Eenmaal overgestoken kwamen we aan bij een 'Theeschenkerij' waar we lekker genoten van een kopje koffie met suikerbrood. Na dit oponthoud was het ook wel weer tijd om door te lopen en gingen we met veel slingers door het oude Hanzestadje Hattem. Het Anton Pieck museum is alleen in het hoogseizoen ook op zondag- en maandagmiddag open zodat we dit nu niet konden bezoeken. Buiten het hoogzeisoen is het museum van dinsdag t/m zaterdag vanaf 10 uur open.

Na Hattum verdwenen we al snel in de bossen en verliep alles goed tot even voorbij het informatiebord van Huis Molecaten. Het probleem begint waar in de tekst staat dat het vervolg van de route tot de parkeerplaats niet is gemarkeerd. Bovendien waren op dit traject enkele markeringen die nog wel aanwezig waren zwart gespoten. Het herkennen van de Mariabeuk was ons grootste manco zodat we hier nog niet het pad naar rechts namen. Gelukkig hadden we al snel door dat de weg en de tekst niet meer in overeenstemmig waren en konden we ons herstellen, een lastig punt zonder markeringtekens blijft het zeker.

Na het kruisen van de snelweg lopen we al gauw de bossen in en wandelen we langs een mooi heideveld. Hier even tussen de Schotse Hooglanders door, nog een paar hekken door en we vervolgen de glooiende weg over een prachtig groot heide gebied. Op dit heide gebied is heel mooi te zien dat men telkens grote stukken afplagt zodat zich op de dan schrale bodem nieuwe heide kan ontwikkelen.

Na het verlaten van de heide gaat het scherp naar rechts en duurt het niet lang meer dat we bij het station aankomen. Het luxe cafetaria aan het eind van de route blijkt dicht zodat we hier verstoken blijven van een mogelijkheid om te kunnen drinken.

De NS routebeschrijving 'Wezepsche Heide' is niet meer bij de NS verkrijgbaar. De routebeschrijving van deze inmiddels 'verdwenen' NS-wandeling staat wel op de Wandelzoekpagina.