Maarten van Rossum, LAW 202

De lengte van de route is ca 150 kilometer en deze staat op 29 kaartjes aangegeven in het fraaie topogidsje uitgegeven door het NIVON in samenwerking met de stichting Lange Afstand Wandelpaden. Het gidsje is zo samengesteld dat de route in beide richtingen beschreven staat, maar eigenwijs als we zijn lopen we graag in volgorde van paginanummering uit het boekje.

Op zaterdag 11 oktober 1997; station Arnhem - Laag Soeren.
Tijdens de voetpadendagen, een start gemaakt met het Maarten van Rossumpad. Het topo-gidsje, een uitgave van het NIVON i.s.m. de stichting LAW, heeft aan het begin een route indeling opgenomen die we in iedergeval voor deze dag maar aanhielden.

Nog maar nauwelijks het station verlaten en je loopt al door het prachtige park 'Sonsbeek' met het bezoekerscentrum 'de watermolen'. De weg door het park is een waar genoegen, althans op deze rustige zaterdagmorgen. Listig voert de route ons langs de verspreid liggende buitenwijken van Arnhem en even voorbij de 'Stenen Tafel' is het even oppassen om het juiste paadje naar het uitzichtspunt te volgen.

De tip om bij het winkelplein nog even boodschappen te doen komt goed uit want er is hier op zaterdag een kleine lokale markt zodat we nog wat fruit en lekkere krentebollen voor onderweg mee kunnen nemen. Voorbij het viaduct gaat het, voor ons in een fikse regenbui, iets omhoog en bij de aangegeven kruizing met een asfaltweg is er nu een enorme zandkuil waarin allerlei wegen worden aangelegd. Hier deze rommel zoveel mogelijk aan de rechterhand houden dan kom je vanzelf weer op het aangegeven pad terecht.

Rozendaal, bekend van de bedriegertjes op het 'Landgoed Rosendael', is men al gauw voorbij en alras lopen we door een buitenwijk van Velp. Bij ons gaat de bocht naar links nog goed maar al keuvelend lopen we daarna de vijver voorbij en merken dat eerst na zo'n 15 minuten lopen. Terug door de mooie omgeving, nog even proberen een afkorting naar het gemiste pad te maken maar overal zijn versperringen zodat we genoodzaakt zijn om helemaal tot de vijver terug te lopen. De weg langs de vijver gaat iets omhoog en voert ons langs een 'waterval', een spreng en een gesloten restaurant naar een mooie sprengkop.

Langs mooie slingerende paden, af en toe omhoog dan weer dalend, komen we eindelijk op de Zijpenberg aan. Hier gaat het door een klaphek de Veluwezoom op om over mooie glooiende zandpaden op de Posbank aan te komen. Wij hadden nooit meegekregen dat het restaurant op de Posbank dit voorjaar was afgebrand en stonden dan ook beteuterd te kijken dat we niet van een heerlijke consumptie konden genieten.

Heerlijk rustig op een bankje genieten van het weidse uitzicht over de Veluwezoom, en lekker een blikje fris uit de rugzak. Na deze heerlijke rustpauze ging het verder over gedeeltelijk lekker stevige ondergrond, maar af en toe ook behoorlijk rul zand, dit ondanks de regenbuien die we vanmorgen hadden. Als we de rechte rode streep op de kaart bereiken staan we aan het begin van een prachtige beukenlaan, de Koningslaan, die kaarsrecht maar met behoorlijke glooingen bijna tot aan de Carolinahoeve (met manege en restaurant) loopt.

Even voorbij de Carolinahoeve gaat het pad linksaf en hier laten we even later de NS route rechtsliggen. Nu gaat het verder over brede bospaden door dit mooie landschap.

We zijn nu al op het laatste kaartje (5) voor vandaag aangekomen. Een aardige omschrijving is hier '200 mtr voorbij het laatste zomerhuisje rechtsaf'. Gelukkig staat er bij dat er ook een bordje natuurmonumenten staat, en ook de markering ontbrak hier niet. Dit laatste was tijdens deze route af en toe wel vervelend want al te duidelijk was de markering niet meer en menigmaal moesten we de tekst meerdere malen raadplegen voordat we een bepaalde richting in durfden te slaan.

In Laag Soeren aangekomen was de bushalte snel gevonden en deze keer hadden we vooraf nagevraagd op welke tijden de bus hier langs kwam zodat we ons tempo aangepast hadden en we niet al te lang moesten wachten.

Zaterdag 25 oktober 1997; Laag Soeren - Beekbergen
Het tweede gedeelte dat we liepen van het Maarten van Rossumpad. Een voor ons relatief korte afstand (17 km) maar gelet op de bewolking en regenkansen vinden we het wel prettig.

De reis, met de trein naar Arnhem, verder met GVM bus 119 die ons via het station in Dieren naar Laag Soeren brengt waar we de vorige etappe afbraken. Met de online OV-Reiswijzer vonden we een bus van 09h11 die mooi op de trein aansloot zodat we ca 10h09 in Laag Soeren aankwamen. Ook nog even opgevraagd wanneer er bussen met aansluiting op de treinen in Apeldoorn, uit Beekbergen ons wandeldoel voor vandaag, vertrekken. Binnen de door ons opgegeven tijden vertrekken er op zaterdag om xxh26 en xxh56 vanaf de kerk in Beekbergen bussen naar Apeldoorn Station. Nu in de NS reisplanner nog even gezocht naar de thuisreis vanaf station Apeldoorn en we hebben weer voldoende informatie vooraf om met de wandeling te beginnen.

We lopen Laag Soeren uit en we zijn in deze prachtige omgeving eigenlijk al gelijk echt buiten. Bij de Brummenseweg aangekomen slaat ons even de schrik om het hart; wat een drukte langs het kanaal. Gelukkig rijden al deze auto's aan de andere zijde van het kanaal, maar de mooie foto op pagina 35 van het topogidsje heeft bij mij een verkeerde indruk gegeven. Het mooie fitspad dat is er maar ook het lawaai van de auto's aan de andere zijde van het kanaal, van ons had de 5 kilometer langs het kanaal best wat minder gemogen, maar mooi is de omgeving wel.

Eindelijk de brug waar we oversteken om evenlater van het kanaal weg te lopen langs een 'gekanaliseerde' sprengbeek. Op het gevaar af dat ik hier verkeerde conclusies trek, sprengbeken zijn natuurlijk altijd onnatuurlijk. Deze mooie beekjes zijn immers altijd aangelegd om (bron)water uit het landschap te onttrekken voor huishoudelijke of industriële toepassingen.

Het blijft een mooie omgeving ondanks het toenemende lawaai van de A50, maar ja de wind is onze richting op, en de laatste kilometer voor de afslag naar deze snelweg lopen we over zwaar, met hoefijzers bewegwijzerd, terrein. Onder het viaduct van de snelweg is een station van de toeristische spoorbaan, waar we dan ook voldoend bankjes vinden om even te zitten.

Nog even een regenbuitje, de schuilplaats onder de autosnelweg hadden we helaas al achter ons gelaten, en we zijn al weer bijna aan het einde van dit wandeltraject voor vandaag. We lopen Beekbergen binnen en als we langs een bushalte lopen zien we dat we nog ruim voldoende tijd heben om op ons gemak naar de kerk te lopen en daar zoals gepland de bus naar Apeldoorn te nemen.

Zaterdag 1 november 1997; Beekbergen - Vaasen.
Hoe ga je het plannen om op een zaterdag het stukje 'van Rossumpad' van Beekbergen naar Vaassen te lopen. Eerst de weerberichten afwachten, zijn deze wel gunstig of tenminste geen neerslag voorspelling. Misschien zijn 'gewenste' vooruitzichten of waarzeggingen uit de kristallen bol beter, of minstens zo goed, want lopen doen we toch wel. Nu dan maar aan de slag met de voorbereidingen. Op de NS site http://www.ns.nl/ vinden we een rubriek waar de werkzaamheden aan het spoorwegnet staan aangegeven zodat we eventuele (on)mogelijkheden om naar het ons gewenste station te reizen kunnen bekijken. Op deze site of zonder omwegen op http://nsr1.ns.nl/treinplanner/nederlands/formulier.html kunnen we dan de door ons gewenste route met de NS Reisplanner (nieuwste versie) raadplegen voor de juiste reisgegevens. Als laatste nog even het rugzakje inpakken met de benodigdheden voor onderweg en dan kunnen we rustig onder zeil tot de wekker onze rust, wel weer heel erg vroeg op de vrije zaterdag, zal verstoren.

Het opstaan en vertrekken ging lekker snel en om 07h27 uur zaten we in de trein die ons, met een omweg vanwege de werkzaamheden bij Arnhem, naar Apeldoorn bracht waar we om 09h36 aankwamen. In Apeldoorn hadden we een redelijk snelle aansluiting op bus 119 waarmee we om ca 10h00 in Beekbergen aankwamen.

Het oppakken van de route ging makkelijk en al snel waren we buiten het dorp en liepen, op de Konijnenkamp, heerlijk door het mooie landschap. Kaart nummer 10 voert ons langs het instituut voor pluimvee onderzoek door de prachtige 'ongerepte' natuur waar we genoten van de heerlijke rust. Overal was aan sporen, grote omgewoelde plaatsen, te zien dat dit gebied ook bevolkt wordt door 'groot wild'. Op de Bakenberg aangekomen ontgaat mij het nut van de afgesloten lage omheining van een boom en struik op het nagenoeg hoogste punt.

Na de Bakenberg gaat de weg verder langs een heideveldje waarna we in een bosperceel belanden. Aangekomen bij een Sprengkop volgt een werkelijk bijzonder mooi gedeelte langs deze spreng die bij een tot restaurant omgebouwde interieur van een hamermolen uitkomt. Nu even en klein stukje asfalt om de twee drukke 'snel'wegen te kunnen kruisen waarna we weer op en bospad uitkomen.

Na het oversteken van de spoorlijn komen we in de buitengebieden van Apeldoorn en verbazen we ons er over dat we zo mooi langs deze stad geleid worden. Inmiddels zijn we op kaartje 11 aangekomen, via (sport)parken, een ruim opgezette villawijk met brede lanen komen we uit bij Paleis het Loo. Na een bezichtiging van de stallen en een kijkje bij het Paleis lopen we, via de wijk Het Loo, Apeldoorn weer uit. Natuurlijk staat het Topogidsje bol van de wetenswaardigheden over deze omgeving.

Kaart 12, eerst even een stuk asfalt tot we op de Wieselseweg eindelijk een voetpad op gaan. Dit pad blijft de volgende 2½ kilometer een gecombineerd voet en ruiterpad dat heel goed te belopen is. Ergens op het laatste stuk werden we ingehaald door een ruiter die ons bezorgd vroeg of we niet geschrokken waren, hij merkte nog even iets op als 'hier komt oe gien mens teagen, daarom hael ik oe mar in'.

Aan het einde van kaart 12 houdt het mooie voetpad abrupt op. We lopen nu over drukke smalle B-weggetjes naar Vaassen. Nog even een mooi zandpad, de Emmalaan, en we zijn bij kasteel Cannenburch, het eindpunt van deze etappe.

Nu terug naar het station in Apeldoorn. We waren om 15h45 bij de bushalte in de Beatrixstraat en lazen dat de bus om 15h36 en 16h36 voorbij moest komen. Helaas net te laat dachten we en liepen weg om een plekje te zoeken om de tijd door te komen. Net weg van de bushalte stopte er toch een bus naast ons en de chauffeur vroeg ons vriendelijk of we toevallig ook nog mee moesten. Gelukkig geen lange wachttijd en met gemak haalden we de trein van 16h26 in Apeldoorn.

Zaterdag 14 maart 1998; Vaassen - Heerderstrand
Voorgaande wandelingen keken we nog veel naar de weersverwachtingen en besloten daarna of we gingen wandelen. Omdat er, naar het ons lijkt, de laatste tijd steeds vaker een verwachting met slecht weer en veel regen wordt aangegeven terwijl dit achteraf meestal mee blijkt te vallen hebben we onze kleding aangepast op een betere bescherming bij 'slecht' weer. We hebben nu, zeker voor het voor- en najaar, naast onze goretex jacks een lichtgewicht regenbroek (Spray Way en Patagonia) bij ons zodat we er goed tegen kunnen. Ondanks de slechtweer verwachtingen voor deze zaterdag hebben we onze regenkleding al weer niet nodig gehad.

Om op ons startpunt te komen hadden we eerste een lange treinreis voor de boeg met aansluitend een busrit met Midnet buslijn nummer 90. Deze bus vertrekt op zaterdag om 22 min. en op Zondag 17 min. over het hele uur. Wij vertrokken met de bus van 09h22 en waren om ca 09h45 in Vaassen op de Zwolseweg vlak bij Cannenburch. Het oppakken van de route waar we die vorige keer hadden verlaten was dus niet moeilijk zodat we al snel op pad konden.

Het eerste begin direct over het bruggetje en langs de watermolen was een mooi stukje natuur maar dan valt het even tegen om over een , op zaterdagmorgen, drukke asfaltweg te moeten lopen. Tot de Laarseweg bleef het oppassen met het verkeer maar dit bleef tot het eind van dit etappedeel het enige 'vervelende' stuk van de route. In het gebied van de houtvesterij Het Loo zagen we tot onze verrassing nog een ree wegvluchten voor de naderende wandelaars.

Op bladzijde 54 (kaart 14) van ons topgidsje staan diverse campings vermeld, pas als u hier wilt camperen even op want de juiste gegevens zijn niet in overeenstemming met het lijstje achterin het gidsje. Een aantal kilometers 'teveel' lopen kan na een lange wandeling behoorlijk vervelend zijn. Het beste is nog af te gaan op de straatnamen op de kaart en het adres of naam van de camping.

Het laatste gedeelte van deze etappe was, ook in dit jaargetijde, een prachtig stuk natuur. De grote heidevlaktes met enkele verhogingen of klippen, de Renderklippen, waren een prachtige belevenis om door heen te wandelen. Als de heide in bloei staat moet je hier zeker een magnifiek uitzicht hebben over deze uitgestrekte glooiende heidevelden.

Aan het einde van deze etappe aangekomen bij de bushalte aan de Kamperweg (14h45) bleek dat we nog even moesten wachten op de eerstvolgende bus. De bussen (Midnet 95) rijden een uursdienst en vertrekken op zaterdag om 9 min. over het hele uur. Pas op deze bus gaat niet op zondagen. De bus deed er ongeveer 30 minuten over om bij het station in Apeldoorn te komen zodat we ruim op tijd waren voor de boemel van 16h08 naar Zutphen.

Zaterdag 21 maart 1998; Heerderstrand - Zwolle
Via de Reiswijzer informatie opgevraagd hoe we het beste bij het Heerderstrand konden komen en i.v.m. de totale reistijd kozen we ervoor om eerst met de trein naar Zwolle af te reizen. In Zwolle aangekomen was het even wachten op de snelbus naar Arnhem, die ook een halte heeft bij het Heerderstrand, en om 10h15 waren we al op het punt waar we de route vorige week verlieten.

De wandeling was, zeker het eerste gedeelte tot Hattum, heel erg mooi. Na Hattum liep het pad over de secundaire weg en fietspad langs de provinciale weg naar Zwolle. Na de IJselbrug was het weer even mooi door het Spoolderbos waar we (buiten de route) onze weg zochten naar het station. Deze weg naar het station was ook grotendeels goed aangegeven met markeringen omdat er een NS wandeling van Zwolle over de Wezepse heide naar Wezep loopt. Zie hiervoor ook ons verslag bij NS wandelingen. Om 14h15 kwamen we bij het station aan en waren dus na deze mooie en geslaagde dag netjes op tijd voor de trein van 14h23 naar het zuiden.

Het Maarten van Rossumpad is voor ons nu eigenlijk afgesloten. Een groot deel van het resterende gedeelte hebben we al eens in tegenovergestelde richting gelopen; als NS wandeling van Ommen naar Dalfsen. Er zijn nog zoveel mooie wandelingen over LAW's in Nederland zodat we er nog niet direct aan denken om het stuk Zwolle - Dalfsen ook nog eens te lopen.

Bijzonderheden:
Raadpleeg voor nadere gegevens het in onze ogen onmisbare topogidsje dat is uitgegeven door het NIVON i.s.m. de stichting Lange-Afstand-Wandelpaden;
LAW 202 Maarten van Rossumpad, Arnhem-Ommen, 150 km Nivon, ISBN 9070601478. Prijs Fl 19,90.
Het is, zeker met de huidige toestand van de markeringen, bijna onmogelijk om de route zonder beschrijvende tekst en duidelijke kaartjes uit de topogids te volgen.