Grenslandpad: 9, Hulst-(Rode Sluis?)-Axel

Het Grenslandpad is 294 kilometer lang en wordt door ons gelopen in aansluiting op het Pieterpad en LAW 562 in onze poging om Nederland op termijn al wandelend rond te hebben gelopen. Nog een goede 90 kilometer rest ons nu van ONS einddoel Sluis.

Zaterdag, 3 april 1999,
Vandaag tijdens het Paasweekeinde –op de verjaardag van Nel- begonnen aan de wandeling van Hulst naar Sluis, eens kijken hoever we kunnen komen in drie dagen. We lopen nu weer even te wennen aan de toch wel zware bepakking om te kunnen kamperen.

In de 'BN / DeStem' van zaterdag 3 april lazen we onderstaande bericht dus ondanks enige twijfel gingen we vrolijk op pad.

Citaat:
WEER IN NEDERLAND
Het meest mooie verdwijnt uit het Nederlandse weer, maar er blijven prima paasdagen over. De zon kan flink schijnen en wordt slechts gehinderd door enkele wolkenvelden. Uit de bewolking valt nergens regen. Doordat de wind vanochtend niet uit het zuidoosten waait -maar uit het zuidwesten- maakt de temperatuur een kleine daling. In plaats van de 21 graden van gisteren wordt het vandaag 14 tot 19 graden. Daarbij vinden we de laagste waarden langs de kust. Later vandaag draait de wind in het binnenland weer naar het zuidoosten. Beide paasdagen blijft het prima weer De temperatuur verandert nauwelijks en geregeld schijnt de zon Tweede Paasdag wordt de buienkans iets groter, maar waarschijnlijk blijft het ook dan op de meeste plaatsen droog.
Einde Citaat.

De reis met trein, bus, boot en volgende bus naar Hulst verliep prima en na het inslaan van enige verse waar in Hulst met een bezoek aan de pin-automaat van de postbank, vlak bij de poort van het Molen bolwerk, verlieten we de stad even na tienen gekleed in regenkleding die hard nodig bleek te zijn. Door een paar misstappen, het boekje raadplegen in de regen is ook wel lastig, liepen we even verkeerd maar konden over de dijk nabij de 'Oude Vaart' verder. Bij de snelweg (Beneluxweg N60) aangekomen was het even klauteren door modder en greppels om deze oversteek te maken en op de juiste route bij de Nieuwlanddijk uit te komen, en al gauw liepen we aan, voor ons het einde, van kaart 17.

Het traject beschreven bij kaartje 16 loopt geheel over asfalt en voor een groot gedeelte ook behoorlijk druk verkeer. De kreken bij de 'Oude Vaart' zijn goed voorzien van picknickbankjes en parkeerplaatsen voor vissers. Wij liepen nog steeds in de regen en hadden nog geen zin om nu al te stoppen. De wandeling langs de kanaalweg was, ondanks de regen, toch wel mooi. Erg veel watervogels die erg druk waren met nestelen of zelfs al aan de broed bezig waren. Een grote zwaan zat, op het nest, met een 'dreigend' verenkleed ons nauwkeurig te volgen en we zagen de vleugels -gerust gesteld- glad strijken toen we wat verder bij hem vandaan waren.

Bij de Gdynia-bridge aangekomen ging het verder over een zandpad langs het 'Zijkanaal naar Hulst'. De drukke verkeersweg was nu gelukkig aan de andere zijde van dit kanaal. Bij de Duboishoeve aangekomen is een overstapje over het hekwerk en wij liepen hier vrolijk rechtdoor langs het kanaal. Het boekje om eerder aangegeven reden alweer niet geraadpleegd want de markering was zo duidelijk naast het overstapje aangebracht dat het wel goed moest zijn. De juiste route naar links was niet goed zichtbaar door het lagere standpunt en de enorme modderpartij. Bij de eerstvolgende brug, met stuwtje waar we het weiland konden verlaten, gaf toch enige raadsels. Nergens een duidelijke markering voor mensen die de 'normale' richting lopen, maar juist wel een 'wit-rood' markering op het verkeersbord aan de 'Tweede Verkorting'. Waarom deze markering hier aanwezig was is ons nog steeds een raadsel want we waren ondertussen behoorlijk van het juiste pad afgedwaald. Om op de route terug te komen dus linksaf de 'Tweede Verkorting' ingeslagen en vervolgens op het eerstvolgende kruispunt weer linksaf, waarna we zo'n vijfhonderd meter verder weer op de LAW11 liepen. Langs het voormalig Fort Ferdinandus liepen we over een rustig pad verder in de onophoudelijke regenbui. (kan dit wel heren/dames meteorologen.)

Aan het einde van kaartje 15, net na een leuk stukje over een schelpenpad op een dijk, zaten we even op de traptreden bij een stuwtje te overpeizen hoe nu verder. De vele regen maakte dat het plezier om te gaan kamperen op een dusdanig laag peil was aangekomen, de grasveldjes wel erg modderig waren, de weersvoorspelling er dit maal wel heel erg naast zat en wij nu eigenlijk maar één gedachte hadden; naar huis! Een blik op de kaart leerde dat er in Nieuwemolen een bushalte moest zijn zodat we besloten hier maar eerst naar toe te lopen. De bus bleek op zaterdag een belbus en natuurlijk nergens een telefoon te bekennen, aanbellen en daarna een uur of langer op de bus te moeten wachten lonkte ons ook niet dus liepen we verder richting 'Bonte Koe'. Hier aangekomen reed ons een 'vol' taxibusje voorbij en toen deze even later leeg terugkwam over de 'Kinderdijk' probeerden we hem aan te houden, na even vaart minderen besloot de bestuurder die natte en zwaar bepakte 'klanten' maar te negeren en gaf een flinke dot gas om met grote vaart in de richting van Axel te verdwijnen.

Drie kilometer naar Axel, naar mijn mening een plaats waar de bus van Terneuzen naar Hulst wel een halte moest hebben, een heel eind lopen nog. Eindelijk bij de bushalte aangekomen hadden we nog een kwartiertje rust in het bushokje en kon de terugreis van ruim twee en een half uur beginnen. In de voor ons laatste regenbui van vandaag liepen we om 19h30 van het station naar ons huis. Hoewel regenbui, volgens mij was er geen sprake van buien want dan is het toch af en toe een beetje droog? Is aanhoudende 'regenbuien' ook een meteoterm voor gewoon 'regen'?

Ja hoor, onze paasdagen waren verder nog prima, alleen het weer niet!

Wordt vervolgd;

Bijzonderheden:
Raadpleeg voor nadere gegevens het in onze ogen onmisbare topogidsje dat is uitgegeven door de stichting Lange-Afstand-Wandelpaden;
LAW 11 Grenslandpad, ISBN 90-71068-26-9.