Grenslandpad: 7, Rilland Bath - Kruiningen vh

Het Grenslandpad is 294 kilometer lang en wordt door ons gelopen in aansluiting op het Pieterpad en LAW 562 in onze poging om Nederland op termijn al wandelend rond te hebben gelopen. Omdat we ook nog andere wandelingen op ons programma hebben staan zal het wel even duren maar we hopen vol te houden en hiervan verslag te kunnen doen.

Zaterdag 23 januari 1999,
Hoewel we dit weekeinde niet veel tijd hebben besluiten we toch maar een 'korte' wandeling te maken. Het stukje van Rilland-Bath naar de veerhaven van Kruiningen is immers slechts 14 kilometer. De reis naar het station van Rilland was snel opgezocht in de NS reisplanner en we kwamen daar met onze eerste gelegenheid aan om 8h28. Gelukkig hadden we geen mist zoals voorspeld maar daarvoor in de plaats laaghangende bewolking met een zeer hoge luchtvochtigheid. Het was zo vroeg nog maar net licht genoeg om de omgeving goed te kunnen overzien. We liepen van het station in de richting van de A58 en gingen direct na het viaduct rechtsaf de Bergkilweg op. Na een bocht naar links kwamen we uiteindelijk uit op de route van de LAW 11. Omdat het gras op Frederikadijk, waarvan de naam hier overigens nog niet was aangegeven, ons veel te nat en blubberig was liepen we het eerste stuk op de asfaltweg onderaan de dijk. Na het passeren van de Duivenhoek hielt het asfalt op en werden we gedwongen om over de glibberige ondergrond door te 'dabben'.

De schapen op de dijk bij de Emanuelhoeve hadden het niet zo begrepen op de vroege wandelaars en liepen steeds verder voor ons uit. Tegengehouden door een hek bij 'Eureka' vluchtten ze, toen we ze bijna genaderd waren, met een enorme haast ons voorbij en verdwenen al snel in de richting vanwaar we gekomen waren. Na enkele bochten om een boomgaard kwamen we aan bij de Scheldedijk en genoten hier even van het uitzicht over het natuurreservaat. Tot het gemaal bij Waarde bleven we over de verharde weg lopen en na de korte rustpauze op de trappen bij het gemaal ging het, via een omweg door Waarde, verder de Westveerpolder in.

Het laatste stuk naar Kruiningen ging tot de Kadijk alweer over de asfaltweg. Als het niet zo nat was geweest was het heel erg mooi geweest om over de dijk, of juist iets lager aan de waterzijde, te lopen. Na de Kadijk liepen we wel over de dijk om niet al het mooie uitzicht over de Schelde te missen. We zagen de veerboot nog een keer oversteken voordat we aankwamen bij de haven en hadden hier nog ongeveer 10 minuten de tijd om op de bus te wachten die met de veerboot mee moest komen. De bus van 11h50 bracht ons via Kruiningen voor 2 stripjes PP naar het station van Kruiningen-Yerseke waar we na een wachttijd van 20 minuten weer aan de treinreis naar huis konden beginnen. Ons 'laatste deel' van de LAW 11 ligt nu op het, voorlopig nog tot de tunnel gereed is, lastigst te bereiken gedeelte van Nederland; Zeeuws-Vlaanderen. De resterende 111,5 kilometer zullen wel een andere manier van wandelen en reizen noodzakelijk maken.

Wordt vervolgd;

Bijzonderheden:
Raadpleeg voor nadere gegevens het in onze ogen onmisbare topogidsje dat is uitgegeven door de stichting Lange-Afstand-Wandelpaden;
LAW 11 Grenslandpad, ISBN 90-71068-26-9.