Grenslandpad: 6, Bergen op Zoom - Rilland Bath

Het Grenslandpad is 294 kilometer lang en wordt door ons gelopen in aansluiting op het Pieterpad en LAW 562 in onze poging om Nederland op termijn al wandelend rond te hebben gelopen. Nog steeds aangename temperaturen dus wandelen maar weer, op deze manier schieten we toch nog op met het Grenslandpad.

Zaterdag 9 januari 1999,
De meteodiensten van radio en tv gaven aan dat het dit weekeinde naast enkele buien en lagere temperaturen (nog steeds veel te hoog voor een januari winter) voor ons best wel goed wandelweer zou worden. Lekker op pad dus voor de volgende etappe van het Grenslandpad.

Eerst de trein naar Bergen op Zoom om daar met de bus 105 bba (Bergen op Zoom - Putte) van 08h32 tot halte Zuidgeest te reizen (2 zones). Hier waren we dan (08h45) weer op het punt waar we de vorige keer de route hadden verlaten. Na een rustige asfaltweg, in het ochtendgloren, kwamen we uit bij de parkeerplaats van het info centrum van het Brabants Landschap waar we na het volgen van de geel gekopte paaltjes over smalle slingerende paden uitkwamen op de Kraaijenberg bij het info-centrum. Bij dit, zo vroeg nog gesloten, info-centrum is een 15 meter hoge uitzichttoren die werkelijk een prachtig uitzicht geeft over de weide omgeving van het Markiezaat.

Het Markiezaat is door het aanleggen van een dijk in 1983 afgescheiden van de Oosterschelde en is nu al grotendeels veranderd van zout-getijde- in een zoetwater-moerasgebied. In het gebied is nu ook ruimte voor begrazing met runderen geschapen en er is op de grens van moeras en water een vogelkijkhut geplaatst. Naast vele soorten trekvogels, ganzen, zwanen en eenden komen nu ook al reeën, vossen en herten voor in dit mooie gebied. Behoudens twee wandelingen (9 km en 1,5 km), de uitkijktoren, vogelkijkhut en infocentrum is dit natuurgebied niet toegankelijk voor publiek.

De GR11 gaat op de grens van moeras en weide verder door dit gebied en wij waren dan ook blij dat onze bergschoenen voldoende hoge schachten hadden en net niet overliepen in dit drassige gedeelte. Af en toe was het behelpen, uitkijken voor het schrikdraad aan beide zijden van het pad, en met kleine sprongetjes over diepere gedeelten kwamen we na het natte gedeelte weer uit op een 'modderig' zandpad. Nadat we bij een boerderij naar rechts afbogen gingen we verder over een asfaltweg die een afslag verder in een bocht overging in zandpad met verhard fietspad tot aan het einde van kaartje 28.

Kaartje 27, gewoon even afzien; doorlopen en de spoorbrug van kaartje 26 langzaam dichterbij zien komen. Bij de boerderij anex loonbedrijf vlak voor de Reimerswaalweg kwam een nieuwsgierige jonge Duitse Herder op ons afrennen maar na even snuffelen was zijn belangstelling voor ons vreemdelingen over en konden we ook weer vrolijk verder wandelen. Misschien is dit traject in andere jaargetijden aantrekkelijker maar nu met de kaal geploegde velden kon het ons niet zo bekoren.

Vlak nadat we onder de 4 bruggen waren doorgelopen konden we na ruim 2 uur wandelen (11h00) even heerlijk op een basaltblok zitten aan de kant van het Schelde Rijn Kanaal. Er kwamen behoorlijk wat schepen voorbij wat voor de nodige afleiding zorgde en we zaten hier dan ook met ca 50 C heerlijk te genieten in het warme zonnetje. De wandeling langs het kanaal, met de te nemen brug in de verte duurde net niet te lang. Met een lage winterzon pal voor ons was de schittering in het water bijna te fel om goed naar voren te kunnen kijken. Op de omgeploegde akkers van de Kreekrakpolder zagen we een enorme verzameling ganzen die in grote groepen opvlogen en in formatie richting Noorden vlogen, nog nooit hadden we zo'n grote hoeveelheid ganzen bijeen gezien. Na het oversteken van de beide kanalen waren we aan het einde van kaartje 26 aangekomen.

Bij de Scheldedijk aangekomen zagen we een krakkemikkig overstapje bij de omheining en we gingen hier dan ook aan de rivierzijde van de dijk lopen. Een prachtig uitzicht over de Oosterschelde en de voorbij komende zeeschepen met het industriegebied van Antwerpen en de kerncentrale van Doel als schril contrast. Bij Bath staan enkele bankjes en we maakten hier dankbaar gebruik van om nog even uit te rusten en te genieten van het uitzicht over de rivier. Aangezien er op het station van Rilland-Bath slechts een maal per uur een trein vertrekt (op de halve uren) kwam toen ik zag dat we nog maar 1h20 hadden voor het resterende traject een abrupt einde aan deze rustpauze. In een redelijk snel tempo liepen we tot de Putkilweg verder langs de waterzijde van de dijk waarna we tot het einde van kaartje 25 (Valkenisseweg) over het asfalt verder gingen.

Nog een klein stukje volgden we de GR11 en liepen verder over de Kapucijnenweg, voor het laatst door de modder, tot het punt dat we de GR links lieten liggen. We hadden nu nog 25 minuten tot het station en kwamen via de Hoofdweg in de Stationsbuurt en bij het station aan. Ondanks dat we ook nog 10 minuten 'over' hadden voor de trein van 14h30, en dus mooi op tijd waren, is dit laatste tijdschema niet aan te bevelen.

Bijzonderheden:
Raadpleeg voor nadere gegevens het in onze ogen onmisbare topogidsje dat is uitgegeven door de stichting Lange-Afstand-Wandelpaden;
LAW 11 Grenslandpad, ISBN 90-71068-26-9.