Wandelverhalen

Zaterdag 15 april 1995
De tweede dag op Samos een heerlijk ontbijt met ei, kaas, honing, jam, heerlijke koffie en lekker vers brood een ware smulpartij dus. We namen er ook eens lekker de tijd voor en genoten van de rust want we waren van plan een fikse wandeling te gaan maken vandaag. Na het ontbijt naar de kamer om de wandelschoenen en korte broeken aan te trekken, iets te drinken en eten voor onderweg in de rugzak te pakken en toen vlug op pad. Het plan dat we hadden gemaakt betrof een wandeling langs de kust in westelijke richting, dus dezelfde richting als gisteren toen we op zoek waren naar een eetgelegenheid maar dan een ietwat verder. Het eerste uitzichtpunt is gelijk buiten het dorpje Ormos, langs de supermarket de trappen omhoog en we genoten, net als gisteravond, van een mooi uitzicht over het haventje en plaatsje Ormos. Het hotel Kerkis Bay, genoemd naar de bergketen in het noordwesten van Ormos, neemt zo te zien een redelijk centrale plaats in het dorp in. De blik op het oosten geeft een heerlijk uitzicht op een bergdorp hoog boven de zee, waar we later nog een lange wandeling naar toe zouden maken. Naar het westen kijken we over de lang gerekte kiezelstranden van Votsalakia.

We lopen verder over de weg langs de stranden naar het westen en worden achtervolgd door één van de vele zwerfhonden die het eiland rijk is. De hond blijft ons als een trouwe schaduw achtervolgen, hij doet niets maar kijkt weemoedig en waarschijnlijk hoopt hij op een lekker hapje en blijft bij ons tot we een kudde geiten, bewaakt door een herder met zijn honden, ontmoeten. Vrij en zonder verdere begeleiding lopen we langs de prachtige kustlijn verder, ook zijn we enkele restaurantjes en terrasje gepasseerd die nu de indruk wekken dat deze later op de dag mogelijk open zullen zijn. Na enige bochten, licht klimmen en dalen en langs prachtige nu nog eenzame strandjes, waarvan enkele met echt mooi zand, krijgen we een prachtig uitzicht op Limnionas. Eindelijk in Limnionas aangekomen vinden we aan het strand een gelegenheid die geopend is en ons elk twee heerlijke glazen koude koffie (Frapé) kan bezorgen.

Terwijl we aan de heerlijke koude nescafé zitten beraadslagen we hoever we nog zullen gaan lopen alvorens om te draaien en de terugtocht aan te vangen. Zo op de kaart lijkt het ons wel aardig om twee landtongen verder te lopen dus tot het begin van het schiereilandje Akr. Makria Pounta en misschien dat daar dan ook nog een rustig en mooi strand is. Rustige verlaten strandjes zien we liggen maar hoe kom je er, we besluiten na enkele pogingen om een doorgaande weg te vinden naar deze strandjes er maar van af te zien en hier op de hoog boven zee gelegen weg een rustig plaatje te vinden om ons proviand te nuttigen. We hadden frisdrank 'Cola' en BreadSticks bij ons zodat we hier op het verste punt van deze wandeling even rustig de tijd voor namen. Op de terugweg nog steeds genieten van het uitzicht, omdat we nu de andere kant op lopen zien we ook weer dingen die we op de heenweg niet zo direct opmerkten. Even voorbij Limnionas brandt nog steeds de houtskool-oven en deze dus maar even op de film en foto. Ook zie je hier nog veel driewiel-voertuigen dus deze ook maar even op de foto gezet. Vlak bij Votsalakia kwamen we de kudde geiten weer tegen en namen wij ook op die plek even een andere route met het doel het begin van de route op de Kerkis (1448 mtr) te verkennen. Een mooie omweg maar we kregen wel dorst. Gelukkig kwamen we na enige tijd op een punt waar we weer aan de andere zijde van de kloof terug konden keren naar Votsalakia.

Gelukkig terug in Votsalakia en gelijk naar een terrasje voor één of twee heerlijke koele flesjes Amstel. Na dit prettige oponthoud waarmee onze vochtreserves weer op peil zijn gebracht lopen we rustig en ontspannen door naar ons hotel in Ormos waar we dan ook mooie op tijd aankwamen. Na een douche want dat is wel nodig na en wandeling van ongeveer 30 km in een temperatuur van ongeveer 25° C, weer lekker uit eten in hetzelfde restaurantje want er is nog steeds niets anders open. Bij aankomst in het restaurant werden we blij verrast door de baas want die stond gelijk klaar met twee limonade glazen half vol met Uzo. Na deze welkomstdrank waren we dan ook snel in een prima en beetje vrolijke stemming. Het avondmenu bestond uit: Varkenskotelet, gebakken aardappelen, Greek Salad, brood, fruit en 2½ Flesje (0,5 Ltr) wijn

Het zien hoe de varkenskoteletten werden bereid was op zich een heel vreemd gezicht; eerst werd er een karbonade-streng uit de 'koeling' gehaald en meegenomen naar een ruimte met een hakblok. Het hakblok werd met een vodsig doekje afgenomen de karbonades ingesneden en het bot doorgehakt. Boven het blok werden de twee koteletten dan nog bestrooid met verse kruiden. Voor de bereiding werd gebruik gemaakt van gewone braadpannen op gas, nog voor we de Greek Salad ophadden, dus vast wel binnen 10 á 15 minuten stond er een maaltijd op tafel. Na deze spiritueuze en rijkelijke maaltijd en een dag met een lange hete wandeling kregen we al vroeg op de avond last van slaperigheid. Na nog even te hebben genoten van het mooie uitzicht, met op de berghelling in de verte twinkelende lichtjes van een verafgelegen bergdorp, vertrokken we niet snel nadat het 2e flesje wijn leeg was naar onze kamer en gingen we weer genieten van een lange nachtrust.