Wandelverhalen

Zondag 16 april 1995
Onze derde dag op Samos. Als begin van de dag weer een heerlijk ontbijt waarbij deze keer heerlijke plakken salami i.p.v. de kaas en alweer een lekker gekookt eitje. We plannen voor vandaag wel weer een mooie lange wandeling maar het weer is vandaag een beetje van slag, in dit jaargetijde helemaal niet zo vreemd, met een licht grijze lucht en af en toe een vlekje blauw. Het bergdorp waarvan we gisteravond de lichtjes zo gezellig flonkerend zagen branden zo blijkt, na enig omvragen, het dorpje Spathareoi te zijn en het lokt ons wel om hier naar toe te lopen. We vertrekken langs het strand richting oosten en even buiten het dorp gaat de weg over in een oprit naar een dit seizoen nog niet geopend hotel. Via het erf van het hotel gaan we 'achterom' weer verder over een pad dat uiteindelijk uitkomt op de doorgaande weg van Ormos naar Koumeika. Deze doorgaande weg is af en toe wel voorzien van een verharding maar bestaat toch hoofdzakelijk uit zand en stenen en zit vol met kuilen, maar om te lopen is dit natuurlijk geen enkel bezwaar.

We lopen hier door een gebied met meestal een prachtig uitzicht maar het is wel jammer dat het grootste gedeelte van deze route voert door een gebied dat enige jaren geleden volledig is getroffen door een bosbrand, een kale en af en toe troosteloze aanblik. Vlak bij Koumeika worden we weer gevolgd door een zwerfhond, een schuw beestje dat ons op veilige afstand volgt en die bij ons zal blijven tot bijna aan het einde van de lange heenweg van deze tocht. We hebben nu ook zo nu en dan een regendruppel maar nog niet zoveel dat we de regenjas te voorschijn moeten halen. Het plaatsje Koumeika ziet er mooi en fleurig uit op deze grauwe zondag en het is maar gelukkig dat we op het moment dat we door het dorpje lopen af en toe een zonnestraal opvangen. In de zonnestralen vangen we weer wat warmte en komen ook de fraaie schilderingen op de huizen en de prachtige bloemen beter tot hun recht. Van Koumeika lopen we door in de richting van Skoureika, over asfalt deze keer, de weg gaat hier steil naar beneden om een kloof te passeren en dus aan de andere zijde van de kloof weer via een lange klim omhoog.

Bij een volgende kloof, waar wij lekker op dezelfde hoogte blijven, passeren we de afslag naar het bergdorp Neochori, maar wij stappen vrolijk verder richting Skoureika. Bij de rand van dit plaatsje aangekomen zien we een soort wegwijzer staan met een naam in het Grieks die ons doet vermoeden dat we die richting in moeten slaan, navraag bij enkele spelende jongens levert telkens het antwoord 'ne' op en na enige tijd dringt het gelukkig tot ons door dat het Griekse woordje 'ne' voor ons 'ja' betekent. Deze weg, van Skoureika naar Spathareoi, die niet op onze kaart stond en waar na iedere bocht weer bleek dat we er nog lang niet waren, voert ons over een steile berghelling met passage's van diverse kloven. Verder over dit zeer slechte wegdek, waarover tot onze grote verwondering ook nog een auto naar beneden reed, kwamen we uiteindelijk aan in het doel van deze mooie maar lange wandeling. Spathareoi, hoog in de bergen gelegen met smalle straatjes en een branderige lucht van de vele houtkacheltjes die de mensen hier nog aan hebben.

Ondanks het feit dat in de aan een plein gelegen taverne alleen maar mannen binnen zijn, die hier naar de TV zitten te kijken, besluiten we toch om hier ook maar naar binnen te gaan om een lekker glas frappé te kunnen drinken. In deze kleine gelegenheid zit dan ook iedereen met een glaasje fris of iets sterkers, rond de TV en kachel op deze koude zondagmorgen. We worden hier geholpen door de enige vrouw, buiten Nel om, in deze gelegenheid, die na ons van koffie te hebben voorzien, maar snel een vriendin ging halen om die twee mafkezen uit Holland die n.b. lopend waren gekomen te bezien. Na een tweede consumptie, bier en cola om onze vocht hoeveelheid aan te vullen, besluiten we om de terugtocht, noodgedwongen via dezelfde kortste route, aan te vangen. De prijs van de genoten consumties blijkt belachelijk laag in vergelijking met die welke wij gewend waren (2 frappé, 1 cola en 1 bier voor Gdr 600). Tijdens de afdaling genieten we nog steeds van het mooie uitzicht over de kustlijn en zien in de verte ons plaatsje Ormos met zijn haventje liggen.

Vlak bij Koumeika moeten we wel even de regenjassen omhangen want er valt weer iets regen, echt doorregenen doet het niet maar er valt toch net iets te veel om geen bescherming hiertegen om te hangen. In de laatste afdaling naar Ormos is het weer warm en droog en hier merken we pas duidelijk hoe ver de wandeling van vandaag is geweest; bijna niet meer vooruit te branden 'strompelen' we om ca 18:15 uur Ormos binnen; eigenlijk te moe om nog een voet te verzetten. Na een heerlijke douche en even lekker zitten is het tijd om te gaan eten en zijn we de allerergste vermoeidheid gelukkig al weer vergeten.

We eten alweer in dezelfde gelegenheid en kiezen nu allebei voor een Souvlaki. Het bleek een portie met twee spiezen zo groot dat we die nauwelijks op konden ondanks de geleverde inspanningen van vandaag. De rest van de maaltijd bestond uit gebakken aardappelen, Greek Salad welke deze avond alleen uit tomaat bestond, fruit als toetje en bij de maaltijd natuurlijk weer een heerlijke wijn, de voor ons gebruikelijke witte Samos sec. Het was vanavond behoorlijk fris zodat we na de maaltijd nog even binnen gingen zitten rond het houtskoolvuurtje in het midden van de zaak, wij werden door deze weldadige warmte echter zo slaperig dat we al heel vlug het hotel en onze heerlijke bedden gingen opzoeken. Om 21h30 uur gingen we heel erg moe maar met een voldaan gevoel over de geleverde prestatie, heerlijk slapen.