De eerste dag op Samos
Vrijdag 14 april 1995
Een vriendelijke Sudtours hostess stond ons al op te
wachten voor de transfer naar het hotel, deze transfer ging met
een klein (mercedes) busje en met een voor Griekse begrippen
rustige chauffeur over slechte wegen maar door een fantastische
mooie bergachtige omgeving. We deden over deze rit zo'n 80
minuten en bij aankomst in het dorpje Ormos Marathocampos stond
de hotelier ons al op te wachten. De eigenaar verontschuldigde
zich nadrukkelijk voor zijn (werk)kleding en verwelkomde ons als
zijn eerste gasten van het seizoen en voorlopig zouden we dan ook
nog zijn enige gasten blijken te zijn. Als minder prettige
bijkomstigheid bracht dit met zich mee dat er nog geen diner in
het hotel werd verstrekt. Het ontbijt zou geen problemen geven en
was mogelijk tussen 07h30 en 09h30.
We werden in een mooie kamer, met uitzicht op de kleine vissershaven en voorzien van een balkonnetje geinstalleerd. Omdat het nog lekker vroeg was en er geen postkantoor in Ormos Marathocampos is besloten we, ondanks dat de hotelier aanbood om geld voor te schieten als we tekort hadden, om naar het bergdorp Marathocampos te gaan lopen. Na een stevige maar mooie wandeling van ongeveer 6 km kwamen we aan in het bergdorp, gelegen op ± 400 mtr hoogte. Het is een dorp met meer dan 2000 inwoners, die voornamelijk bestaan door de produktie van olijfolie en de verkoop van geweven tapijten en handtassen. Het is groot genoeg om ook de winkeltjes te hebben waar we de boodschappen in kunnen slaan welke we nodig denken te hebben. Maar eerst voor het belangrijkste naar het postkantoor, hier helemaal zonder beveiliging en in een gemoedelijke sfeer worden alle zaken afgehandeld. Eigenlijk heb je een paspoort nodig om geld te innen maar mijn pas is helaas nog bij de receptie van het hotel, gelukkig neemt de vriendelijke maar niet verstaanbare PTT beambte genoegen met mijn rijbewijs. Om uiteindelijk de 35.000 drachmen te kunnen ontvangen moet ik wel zelf de gegevens van mijn rijbewijs op de achterzijde van de betaalkaart invullen waarna het snel geregeld is.
Tijdens het
rondlopen door het dorp Marathocampos kwamen we nog langs een
Supermarket waar we rode wijn, cola en knabbeldingetjes kochten.
Via een andere, door ons zelf zonder kaart uitgezochte, route
kwamen we weer aan in Ormos; men heeft het hier meestal over
Ormos en laat de toevoeging Marathocampos dan ook gewoonlijk weg.
Nog even naar de Supermarket in ons vissersplaatsje, om de
'vergeten of zware' boodschappen te halen. De winkel was al
gesloten en zou later op de dag wel weer open gaan. Dan maar naar
de hotelkamer om heerlijk op het balkon te gaan zitten genieten
van het uitzicht, even douchen om op te frissen, een knabbeltje
en drankje en zo tussendoor ook nog even uitpuffen (op bed en op
de stoel op het balkon). Het is hier lekker warm weer en het was
tijdens de wandeling door de vermoeidheid en warmte dan ook al
behoorlijk afzien.
Tegen een uur of zes kijken of de 'supermarket' al weer geopend was want volgens de hotelier waren de winkels tot acht uur open. Gelukkig was deze open en konden we de ons ontbrekende spullen nog even aanvullen o.a. toiletpapier en proviant voor de wandeling die we eventueel morgen gaan maken. Ondertussen vonden we het eigenlijk ook wel laat genoeg om te gaan eten. Van de hotelier hadden we gehoord dat er in Ormos waarschijnlijk maar één restaurant geopend was en dat we anders maar moesten proberen om in het volgende dorp (in de volksmond Votsalakia (Botsalakia)) Kampos een restaurant te vinden. Wij liepen naar Kampos, een afstand van ca 4 km, maar niets gevonden en dus maar weer terug; ook weer lopend en naar later bleek hadden we net niet ver genoeg gelopen. Uiteindelijk even voorbij ons hotel Kerkis Bay op ca 200 mtr afstand een gelegenheid gevonden. Het restaurant zag er naar onze begrippen niet uit en de keuringsdienst van waren zou er vast wel van gruwelen maar wij hebben er heerlijk gegeten. We kozen uit het best wel ruime aanbod een stuk rundstoofvlees, patat, Greek salad en een heerlijke dry (sec) Samos wine. Over de patat was een beetje harde geraspte kaas gestrooid, smaakte apart en best wel lekker. Als desert werden we verrast met een geschilde, in partjes verdeelde appel welke met cocktail prikkertjes op een schoteltje was gedrapeerd. De koffie toe was waarschijnlijk bedoeld als de echte sterke Griekse koffie, in kleine kopjes, maar helaas ook voorzien van erg veel drab. Deze feestmaaltijd maakte dat onze enigszins bedroefde stemming over ons vakantie dorp, na alle min of meer onnodige omzwervingen om eten te bemachtigen, op slag was verdwenen. Ook het afrekenen was nog steeds om te blijven lachen (Grd 4000; 100 Grd = ƒ 0,79), na afloop van deze vakantie kwamen we er achter dat we helaas geen enkele foto hadden genomen van wat later onze favoriete eettent zou worden.
Ormos zo op het eerste gezicht een heerlijk rustig oord waar het goed toeven lijkt, natuurlijk met al zijn beperkingen; geen postkantoor, geen bushalte in het dorp, beperkte mogelijkheid tot eten althans in dit vroege voorseizoen maar wel enorm veel rust. Na deze drukke, lange, mooie maar ook vermoeiende reisdag door de wandelingen van bij elkaar al gauw 25 km was het om 20h45 uur voor ons de hoogste tijd om aan onze bedrust te gaan denken. De bedden waren lekker hard, de kussens eigenlijk te dun maar met een trui eronder ging ook dit weer goed.