Wandelverhalen

IRINI KLOOF - SOUGIA - PALEOCHORA

Dinsdag, 23 april 1996. (IRINI-SOUGIA)
Ons uitgangspunt is het mooie appartementencomplex Konaki in het plaatsje Panormo, dit ligt aan de noordkust ongeveer 20 kilometer ten oosten van Rethimnon. In dit plaatsje vonden we in het voorseizoen nog een rustige omgeving zonder al te veel toeristen maar wel net genoeg om voldoende geopende restaurantjes en winkeltjes (supermarkt, postkantoor en bakker) te vinden.

Na een iets warmere nachtrust door de sprei te gebruiken van de bedbank, de rugzakken ingepakt, ontbeten met cappuccino en droge krispies met jam en honing. De zon liet zich ook al goed zien en we namen voor een paar dagen afscheid van eigenaar en enkele andere gasten met de mededeling dat we een paar dagen gingen wandelen langs de zuidkust. Bij de bushalte (volgens de Hostess een halfuur dienst) ruim een uur gewacht met uiteindelijk een staanplaats in de overvolle bus. We kochten kaartjes tot Rethimnon omdat we niet direct door hadden dat de bus helemaal tot Hania zou rijden. In een voor ons geheel nieuw busstation (nieuwe locatie) in Rethimnon snel even de bus uit om een kaartje tot Hania te kopen terwijl Nel in de bus bleef om ons (zit)plaatsje bezet te houden.

Na een busrit via Vrisses, bij ons bekend door de onaangename ervaring in een vorige vakantie, kwamen we aan in Hania. We hadden hier een klein uurtje over voordat de bus met de eindbestemming Sougia en ons naar Agia Irini een klein bergdorpje richting zuidkust zou brengen ging vertrekken. Deze korte tijd konden we mooi benutten om bij het haventje van Hania te kijken, vlak voor vertrek nog even zitten in het parkje vlak bij het busstation, en in de supermarket tegenover dit parkje ook nog wat eten en drinken voor onderweg in te slaan.

Tijdens de zeer fraaie busrit richting zuiden gingen we door het mooie groene bergland van Westkreta, om ca 15:00 uur kwamen we aan aan in Irini en werden door de conducteur netjes voor het begin van de wandelroute afgezet zodat we hier met het doel van onze tocht, de Irini kloof, konden beginnen.

Het werd een heel mooie wandeling die te vergelijken is met, soms veel mooier zelfs, de alom bekende Samaria kloof maar dan een stuk korter. Alle planten die we in de Samaria kloof al eens hadden gezien kwamen hier ook voor en wel in een uitbundige bloeiwijze en met veel minder (geen) mensen rond om ons heen. Af en toe hadden we dan ook heel spectaculaire paadjes langs de droge 'water' bedding van de kloof. De kloof is goed toegankelijk gemaakt en na ongeveer twintig minuten lopen komt er een waterbron waar de veldfles weer gevuld en de dorstige kelen gesmeerd kunnen worden. Nadeel van het bekend worden van deze kloof ziet men hier ook want tegenwoordig is op deze plaats een nu nog provisorische verkoop van frisdranken en gebak. Nog eens 20 minuten verder is er weer een waterbron. Na een wandeling van ongeveer 2 uur kom je op het smalste gedeelte van deze kloof en de beide rotswanden zijn hier nog maar 8 a 10 mtr. van elkaar verwijderd. Het einde van de kloof is nu al snel bereikt en dan volgt er nog een wandeling van ongeveer 5 kilometer naar Sougia waarbij je voor een deel de keuze hebt of je over de asfaltweg of door de rivierbedding wilt lopen.

In Sougia was een hotelkamer al snel gevonden, na een vraag hierover bij een restaurant werden we gelijk met een auto teruggebracht (ca 800 mtr.) over de weg die we zojuist hadden gelopen naar een prachtig pension. Na de prijsafspraak (4000) betrokken we deze mooie kamer en na een heerlijk verkwikkende douche liepen we terug naar het restaurant, direct aan de kust, waar we aan een heerlijk plekje uit de wind van een voortreffelijke maaltijd en de wijn genoten. Na nog lekker lang buiten zitten onder het genot van een glaasje wijn en een ouzo van het huis werd het langzaam aan bedtijd zodat we om ongeveer 23:00 uur gingen slapen.

Woensdag, 24 april. (SOUGIA-PALEOCHORA)
Na een aangename nachtrust en het pakken van de rugzakken eerst even ontbeten in dezelfde gelegenheid als de avond tevoren. Om de noodzakelijke zaken zoals drinken, waarbij wij de slechte gewoonte hebben om cola mee te nemen maar gelukkig ook water en eten (gedroogd brood), voor deze dag weer op peil te brengen eerst een bezoek aan de supermarket waarna de tocht naar Paleochora kon beginnen.

Via het strand langs het goed beschermde kleine haventje van Sougia verdwenen we in een kloof die ons bergop naar een hoogvlakte voerde. We liepen in deze 'naamloze' kloof in een van de mooiste omgevingen die we ooit op Kreta hadden gezien, tussen loslopende geiten en de prachtige flora waaronder groepjes van tientallen zwarte drakenaronskelken. Eenmaal op de hoogvlakte aangekomen vervolgden we onze weg tussen de brem en oleander struiken welke laatste helaas nog niet in bloei stonden. Voor de mooiste natuur moet je dus misschien nog iets later (tot eind mei) in het voorjaar naar Kreta gaan maar dit zal per jaar ook wel verschillen.

De hoogvlakte werd ineens onderbroken door een kloof met in de diepte een prachtig uitzicht op het, in de oudheid, verlaten dorpje Lissos met het uit Romeinse en Byzantijnse oudheid bekende Asklepios heiligdom. De kloof betekende voor ons een afdaling van ca 150 mrt., op smalle bergpaadjes met veel haarspeldbochten, en daarna aan de andere zijde weer een klim tot hetzelfde niveau.

Opnieuw kwamen we dus op een hoogvlakte welke ook weer voorzien was van de meest veelzijdige begroeiing en in eerste instantie licht afdaalde naar de stranden. Na op het laatste stuk steil afdalend naar het strand vervolgden we hier onze weg langs de meest verleidelijke zand en kiezel strandjes. Op een van de laatste verlaten strandjes uiteindelijk nog even gezeten om verkoeling in het nog wel erg koude, 17 graden, zeewater te zoeken. Het water was tot kruishoogte nog wel goed te verdragen maar voor ‘kopje onder’ was het vandaag toch wel te koud voor ons.

Lekker opgefrist liepen we verder naar ons uiteindelijke doel Paleochora waar we omstreeks 17:00 uur aankwamen. Ook hier geen problemen met het zoeken naar een onderkomen voor de nacht, keus genoeg en we besloten te blijven bij de gelegenheid die we al hadden aangedaan voor een eerste inwendige verfrissing (bier).

Na een lekkere opfrissing onder de douche en het wisselen van de kleding volgde een korte wandeling door Paleochora. Ook hier besloten we weer om te eten bij de uitbater van ons hotel, tenslotte was dit heerlijk gelegen aan het oude haventje met een terrasje direct aan het water. We genoten hier van de heerlijke rust en het mooie uitzicht over de kustlijn die we gelopen hadden en natuurlijk van de overheerlijke maaltijd bestaande uit Souvlaki met Salade en een courgette schotel. We waren incl. de wijn en het bier van ‘s middags voor 6900 Drachmen klaar en het hotel was in deze toeristische omgeving ook slechts 5000 Drachmen. Het was inmiddels al weer 23:00 uur en na deze inspannende dag de hoogste tijd om te gaan slapen.

Donderdag, 25 april. (Paleochora - Panormo)
Opstaan, inpakken en aan een drukke hoofdstraat van het ‘s avonds zo rustig aandoende Paleochora ons tegoed doen aan een ‘small breakfast’ met extra koffie. Omdat er vandaag geen boot gaat (in het voorseizoen alleen op woensdag, zaterdag, zondag en maandag) kan de door ons eerder geplande wandeling van Elafonisi naar Paleochora niet doorgaan zodat er niets anders valt te bedenken dan eerst maar even terug te keren naar ons uitgangspunt Panormo.

Om het wachten op de bus van 12:00 uur (er gaan drie bussen per dag) iets te bekorten nog even rondgelopen en in de schaduw van een boom op een boomstronk gezeten, met prachtig uitzicht op het plaatsje. Nog even op een terrasje lekkere koude koffie (frappé) gedronken voor het spotprijsje van 250 Drachmen. Gelukkig waren we op tijd naar de bus gelopen, met de tijden neemt men het hier niet zo nauw, en de bus vertrok wel mooi 10 minuten te vroeg. Na een mooie, lange en warme busrit van bijna 2 uur kwamen we in Hania aan. In Hania hadden we nog wel even de tijd om wat rond te lopen en een lekker Amsteltje Gold te drinken op het ons bekende terrasje aan de haven waar nog enkele toeristen boos weg liepen vanwege de ‘hoge’ prijzen die gevraagd werden voor de consumpties, iets dat te verwachten valt natuurlijk op zo’n mooi gelegen plekje in het toeristische Hania. Wij komen nog regelmatig in deze gelegenheid en voor deze omgeving zijn de prijzen hier, natuurlijk hoger dan in het binnenland, niet buitensporig en ik heb nog niet de ervaring gehad dat ik me 'genomen' voelde.

Om niet te laat in Panormo aan te komen, tijd voor douchen en opfrissen overhouden, vertrokken we alweer om 15:30 uur uit Hania. Na een busrit van nog eens 2 uur kwamen we aan in Panormo waarna we, na een frisse douche, een gezellig praatje met de andere gasten onder het genot van een lekker koel biertje, alweer heerlijk uit eten gingen. Het avondeten was weer fantastisch echt Grieks, eerst proeven in de keuken waar gevulde wijnbladeren klaarlagen in een grote pan, maar onze keuze ging uit naar gekookte kip met rijst voorzien van groente. Een heerlijke maaltijd aangevuld met Greek-Salad en wijn. Ons favoriete eettentje in Panormo bleef het restaurantje 'To Steki' waar je voor een normale prijs in een gemoedelijke en bijna huiselijke omgeving een uitstekende maaltijd krijgt, voorzien van alle goede raad bij de te maken keuze, en kan je geen beslissing nemen; dan proef je toch even in de keuken.