Wandelverhalen

E4 van Kissamos naar Paleochora

Maandag 26 april 1999
We vertrekken om 10h30 met de bus vanaf ons appartement Kastalia in Kamisiana. Met een korte maar best wel leuke rit komen we al gauw aan in Kissamos dat ook vaak Kastelli wordt genoemd, waarna we -na het inslaan van enkele bankbiljetten uit de muur en wat reisproviand- om 11h15 beginnen met de E4 wandeling. Tijdens de busreis hebben we al gezien waar de E4 route Kissamos uit gaat zodat we geen moeite meer hebben om dit begin te vinden.

De weg naar Polirrinia is in ieder geval de juiste, en er staat hier een mooi E4 schildje in het driehoekje van de T-splitsing. De mooie kronkelende asfaltweg brengt ons al snel naar Polirrinia waar we al om 13h10 aankomen. Omdat wij al enkele malen in Polirrinia zijn geweest lopen we nu direct door. Voor 'nieuwelingen' op deze route is een bezoek aan dit plaatsje, inclusief de taverne, zeker de moeite waard.
De aangegeven 'rode E4 kronkels' op de in ons bezit zijnde kaart uit 1996 zitten er nogal eens naast. De weg die we na Polirrinia moeten vervolgen gaat ongeveer 200 meter voor het plaatsnaambord schuin rechts naar beneden en over een steenslagweg verder, het vervolg is hier gelukkig nog goed met E4 markeringen aangegeven.

Zo komen we om 14h15 aan in 'Faroussas' en om 15h25 starten we na een korte rustpauze bij Lousakis en komen uiteindelijk in Zachariana aan om 15h35. De volgende splitsing, de weg van Sfinari naar Platanos en ons pad, bereiken we om 16h05 waarna het nog 7 kilometer asfalt happen is naar Sfinari. Het asfalt happen valt enorm mee door het grandioze uitzicht en de langzame afdaling. Om 18h10 komen we in Sfinari aan en het eerste huis dat we tegenkomen is een 'restaurant with rooms'. Mooi niet langer nadenken maar gelijk gaan zitten en vragen of ze een kamer hebben voor vannacht.

De prijs wordt omschreven als 'billig', er wordt Duits gesproken, en zonder dat een bedrag wordt afgesproken nemen we de gok. We zijn niet van plan om nog te verkassen en proberen het 'all-in' arrangement met ongewisse toekomst. De kamer ziet er in ieder geval goed uit en is voorzien van een douche en toiletruimte. De Amstel en 'Teminia' -een jus uit een flesje- laten we ons opperbest smaken en nu verder maar afwachten. Het eten is voor ons een volkomen verrassing; de bestelde maaltijd, gestoofd geitenvlees met bonen, bleek voor mij te bestaan uit heerlijke 'Tuinbonen' met verrukkelijk vlees. Als je zoals Nel tuinbonen niet te genieten vindt dan is dit een maaltijd die je natuurlijk minder kan waarderen. Het bijzondere aan de bonen is ook nog dat de peulen zijn meegekookt, althans wij nemen aan dat het de peulen van de geserveerde tuinbonen zijn. Na dit maaltijd avontuur is het inmiddels, moe als we zijn, de hoogste tijd om te gaan slapen. Na een zeer korte wandeling door Sfinari gaan we dan ook snel naar bed.

Dinsdag 27 april 1999
We zijn lekker bijtijds uit de veren en zitten nog even aan het ontbijt. Hierbij volgt een conversatie met de uitbater over het te lopen traject; volgens hem is het naar Elafonisi zeker wel 45 kilometer en er gaan toch wel 2 bussen per dag! Als ik de afstand die hij opgeeft in twijfel trek is hij zeer verontwaardigd en meldt nog even; Ik ben geboren in dit dorp hoor! Ik antwoord dan maar met 'Es gibt ja solche blöde menschen wie uns auf der Welt, die gehen gerne laufen'. Na het afrekenen gaan we in de richting van Elafonisi op pad, maar eens zien hoe ver we vandaag komen. Om 09h35 vertrekken we en na een lange bochtige en af en toe steile klim zijn we om 10h05 op ongeveer het hoogste punt en verdwijnt Sfinari uit het zicht. In Kampos waar we om 10h40 arriveren vinden we eindelijk weer een E4 markerings bordje.

We lopen langs de kustweg verder en als Kampos uit het zicht is verdwenen geven we ons op een zijweggetje even de tijd om lekker rustig te zitten en de lekkere harde gedroogde sesam 'broodjes' te eten. Om 12h15 gaat de pas er weer in. Eindelijk bereiken we om 13h10 het dorpje Amigdalokefali en zien we nog een behoorlijke klim voor ons, en dat in deze warmte. We gaan nu de nauwelijks bewegwijzerde E4 tijdelijk verlaten om in de, niet aangegeven, richting van Stomio verder te lopen. Het is inmiddels al weer 14h10, en met ruim 30 graden zo ongeveer het heetste moment van de dag, als we aan deze afdaling beginnen. Om 15h10 zijn we onder aan de mooie afdaling en lopen verder op weg naar het punt, een doorgang tussen de zee en een kunstmatig zoetwaterbekken, dat we van bovenaf zagen. Om hier later weer op de hoofdweg en E4 uit te zien komen.

Door de enorme hitte en het lange wandelen van vandaag zijn we heel erg toe aan een kleine rustpauze en zitten dan ook van 16h00 tot 16h15 even bij het 'drinkwaterreservoir' op een paar stenen langs de kant van de weg. Na het passeren van de 'dam' is het even klauteren om op de asfaltweg te komen en wordt het langzamerhand echt wel tijd voor een drankje. Gelukkig komen we nu bij het cafetaria annex hotel, ……………………, aan dat vlak voor M. Chrisoskalitissis ligt. Het begint, na een paar consumpties, inmiddels ook al laat te worden en de uitbater praat steeds weer op ons in dat hij mooie kamers heeft en dat we beter hier kunnen overnachten. De redenering van ons dat het traject dat we morgen af willen leggen dan wel erg lang wordt gaat hij natuurlijk niet op in. Na de genoten consumpties, een weldaad voor onze dorstige kelen, besluiten we dan toch maar om hier voor 8000 GRD een kamer te nemen. Na een lekkere warme douche zitten we aan de raki en huiswijn tot we het tijd vinden worden om de maaltijd te bestellen. We genieten, deze keer allebei, van een zeer voortreffelijke maaltijd en gaan hierna lekker slapen in ons wel erg luxe onderkomen.

Woensdag 28 april 1999
Na een goede en lange nachtrust zitten we om 08h30 aan een heerlijk ontbijt. We vertrekken hierna en gaan om 09h00 lopen en komen om 10h45 op een strandje aan dat al ver voorbij het einde van het lange strand van Elafonisi ligt. Na een avontuurlijke wandeling over en langs het strand waarbij we af en toe tussen de rotsen door gingen, moeten we aan het einde door een 'kloof' omhoog. In deze 'kloof' vinden we gelukkig ook een heerlijk schaduwplekje waar we even stil houden om uit te rusten, we trekken om 11h30 weer verder. Op het laatste stukje strand, voordat de klim naar het kapelletje in de verte aanvangt, nemen we even een lekker fris opknappertje in zee. Na het verorberen van wat harde sesam broodjes (koekjes) gaan we om 13h00 weer verder met de wandeling. Het kapelletje en nog even verder de 'waterbron' bereiken we om 13h45. Over een, nu steeds makkelijker begaanbaar pad, komen we om 14h35 alweer op een mooi zandstrandje, waarna de laatste klim moet gaan beginnen.

We zien Paleochora al in de verte liggen, eigenlijk lijkt het nog wel ver weg. Na de afdaling rest ons dan nog 8 kilometer asfalt. We beginnen om 15h20 met dit laatste traject maar aan het einde van Koudoura blijven we eerst nog even bij een kiosk in de schaduw zitten met een flesje fris. Gelukkig staan hier een paar stoeltjes zodat we lekker lang van dit oponthoud kunnen genieten want Nel heeft ondertussen behoorlijk zere voeten door de toch iets te kleine bergschoenen. Om 16h15 lopen we dan weer verder naar Paleochora. Eindelijk; Paleochora en het is inmiddels al bijna 18h00 dus tempo zat er het laatste stuk zeker niet meer in. Het zoeken naar een kamer gaat ook weer zeer voorspoedig en om 19h15 zijn we weer lekker schoon en in de 'schone' avondkleding gestoken. Nu nog even lekker flaneren door Paleochora en uit het enorme aantal eetgelegenheden, een naar ons idee geschikte ontdekken. We vinden een prachtig adres, helaas is ons de naam ontschoten, maar we zitten wel erg te genieten van de salade met een heerlijk malse souvlaki. Ook hier kunnen ze weer niet rekenen, nu helaas in hun nadeel, wij zijn zo netjes om dit te melden en het hun toekomende verschil van 1000 GRD toch maar te betalen. Moe en uitgeput liggen we al vroeg, nog net voor 23h00 op bed.

Donderdag 29 april 1999
Na een onrustige nacht door o.a. rumoer, zonnebrand en de moeie voeten rustig opgestaan en om 08h45 is alles weer gepakt. Het ontbijt –'large' en dan ook met dubbeldooier, spek en verse jus- laten we ons wel heel goed smaken en dwalen daarna nog even door Paleochora heen. Na het kopen van de buskaartjes is er nog tijd over om op een terrasje nog wat jus en bier in te nemen. De lange busreis naar Hania is weer even prachtig als altijd en het is tevens vermakelijk te zien hoe sommige mensen zich aanstellen als het een beetje warm gaat worden. We rijden niet helemaal tot Hania mee maar stappen natuurlijk al in Tavronitis uit waarna we over de reeds ontdekte binnenweggetjes naar ons appartement lopen. Nu volgen mijn eerste pogingen van deze vakantie om het zwembad te benutten. Koud is het water wel, maar eenmaal door is het best wel lekker en goed uit te houden, na het zwemmen de rommel van de afgelopen dagen opruimen en lekker buiten in de zon zitten op ons terrasje achter de kamer. Voor de afwisseling, er is hier zo vroeg in het seizoen nog geen keus, weer heerlijk gegeten bij Aggelos, in plaats van Stifado die ze nog niet op het menu hebben eten we 'veal' (gestoofd lamsvlees, draadjesvlees in tomaten saus) en lekker! Met de kilo 'open' wijn erbij wordt het weer lekker slapen vannacht.

Index