Hora Sfakion - Loutro - Aradena Canyon
Dinsdag 4 mei 1999
We gaan vandaag weer wandelen, een tweedaagse, en gaan daarvoor op pad naar Loutro, onze
eerste overnachtingplaats. We vertrekken eerst met de bus naar Hania en gaan daarna met
een doorgaande bus naar Hora Sfakion.
Om 10h55 starten we met de wandeling naar Loutro en om 11h50, op een schaduw tussen
de rotsen, pauzeren we even. We lopen nu ook nog vrolijk verder peentjes te zweten en
komen aan bij een prachtig strand. Hier kunnen we het niet na laten om een leuk rustig
stekkie op te zoeken om van het zilte maar nog wel redelijk koude nat te genieten.
We blijven hier tot ongeveer 14h30 en nemen ook voor het laatste stuk gewoon rustig de
tijd, welke we immers voldoende hebben. Het is nog maar ongeveer 16h00 als we aan de
koele 'Amstel' zitten en we zijn ook al rap voorzien van een kamer.
Ons onderkomen is op hetzelfde adres als enkele jaren geleden, toen hadden we kamer 7, nu de kamer ernaast. De kamer, van 'To Limani' heeft een heerlijk balkon en we zitten, om niet gelijk -op het terras beneden- ladderzat te worden, eerst maar even lekker lang op dit balkon. Er is zelfs een koelkastje op onze kamer zodat we de zojuist leeggedronken flessen water kunnen vullen en hopelijk morgenochtend weer koel mee kunnen nemen.
De grote veerboot 'Daskalogiannis', naar de naam van een bekende Kretenzer verzetsheld uit de tweede wereldoorlog, brengt nog enkele hotelgasten en ankert daarna af in de haven van Loutro. Het is nu nog steeds heerlijk weer en we zitten in onze schone kleding, lange broeken en dus eigenlijk te warm, aan de avonddis. We laten ons de boven een houtvuur geroosterde stukken kip heerlijk smaken en worden, door de opmerking 'You like our wine' uitgesproken door de dochter van de uitbater, ons bewust dat we al aan onze derde halve liter karafje beginnen. Na deze mateloos mooie avond aan de zuidkust gaan we heerlijk slapen op onze kamer met zeezicht.
Woensdag 5 mei
Na een heerlijk ontbijt met geroosterd brood, jam en nu eens lekkere koffie gaan we om
08h00 van start. We lopen in de richting van het oude fort, Loutro uit en volgen het pad
in de richting van Finix. Dit pad is iets langer dan de aangegeven E4 route, maar vormt
voor ons een afwisseling op het ons al zo bekende gebied.
Vlak voor Finix hebben we nog een kleine klim en we zien dit nu, tot in tegenstelling
van het verre verleden, kleine plaatsje met zijn mooie beschutte baai in de felle zon
schitteren. Aangekomen in Finix houden we, gelijk na het eerste huis, via een paar
trappen een iets landwaarts klimmende richting aan, dit om de E4 en met 'geel-zwart'
gemarkeerde pad weer te bereiken. We vervolgen nu de E4 over een prachtig stukje
kustpad tot we bij de 'Marmorbucht' aankomen. Hier is het einde van de Aradena Canyon
en ook een terrasje om de dringend noodzakelijke vochtreserve aan te vullen.
Om 09h45 gaan we van start met de wandeling in de kloof of Canyon. We hebben al erg veel lectuur over deze kloof gelezen en constateren dat dit allemaal klopt; grote delen zijn makkelijk te lopen maar het venijn zit in de staart -trapjes en een paar stukken touw zijn aanwezig- maar je armen en benen moeten wel lang genoeg zijn, en een beetje lenigheid, om hier de hindernissen te kunnen overwinnen. - Sinds begin 2001 is bij het stuk met de ladders een pad uitgehakt in de rotsen, je hoeft dus niet meer de ladders op/af. Het uitgehakte pad is niet breed, je moet niet teveel hoogtevrees hebben. Ga niet in de kloof als het regent! Of net erna er vallen dan stenen! Kijk uit voor de geiten! Ze trappen stenen naar beneden. Wacht of jaag ze weg -Filiep Bruynooghe-.
Met gezamenlijke inspanning komen we gelukkig verder en naderen nu het einde van de kloof. Om 12h45 zijn we onder de metalen brug die, als er een auto over heen gaat, doet vermoeden dat er een steenlawine losbarst en voor de eerste keer dat je dit hoort je 'hart doet stilstaan' van schrik.
Eindelijk; omstreeks 13h25 zijn we op de asfaltweg en lopen we even iets gemakkelijker
in de richting van Anapolis. Aan het einde van de 'dorpskern' is een kafenion waar we een
heerlijk en gekoeld blond drankje, met een Nederlandse merknaam, tot ons nemen. De Griekse
scholen hebben vandaag, zoals ons later werd verteld, hun
massale schoolreisjes en we zien dan ook tot ons genoegen een KTEL bus aankomen die,
nadat de jeugd is uitgestapt, leeg weer wil vertrekken. Als we de chauffeur erop attent
maken dat we mee willen tot Sfakion kan dat en zodoende leggen we om 14h20 met de bus de
laatste 12 kilometer af van Anapolis naar Sfakion.
Door de extreme hoge temperatuur, voor dit jaargetijde, van ruim 30 graden komt het busritje ons na de huidige inspanningen niet geheel ongelegen. We zijn nu wel erg vroeg in Sfakion (15h00) en nemen hier eerst maar iets fris uit de koelkast van de supermarket. Om de tijd te 'doden' tot het vertrek van de bus naar Hania gaan we om 15h35 nog lekker aan de Greek Salad, eigenlijk gewoon om even rustig in de schaduw te kunnen zitten.
Gelukkig; het is 17h30 en de bus naar Hania gaat vertrekken. Enkele passagiers kunnen niet tegen de vele haarspeldbochten en vlak bij Souda is een korte stop noodzakelijk. Op het busstation van Hania moeten we een half uur wachten op de bus van 19h30 naar Kastalia. Het uitstapje van twee dagen besluiten we met een voortreffelijke maaltijd bij Aggelos waar we fris en lekker opgeknapt om 21h00 aankomen.