Wandelverhalen

Schirmeck - Ribeauvillé

Rijen - Strasbourg: za 12 mei 2001
Op tijd met de trein, we vertrokken express één trein eerder, om op ons gemak in Brussel Midi (Zuid) op de EC90 (Brussel - Mulhouse) te kunnen stappen. We hadden tijd genoeg om nog even een bakje koffie te drinken en stapten daarna in een nog lege gereedstaande ECC. Tijdens de eerste stop op Brussel-Nord stapten twee andere wandelaars, Trudy en Omère Voshaart, in. We hadden later tijdens de treinreis nog even gelegenheid om wat wandelervaringen uit te wisselen.

In Strasbourg bij het "Office du Tourisme" de route naar één van de Jeugdherbergen gevraagd maar we liepen even later, in de nabijheid van het station, tegen een betaalbaar hotelletje aan zodat we besluiten om lekker dicht bij het station te overnachten.
Hotel le Grillon 2, rue Thiergarden, tel. 0388327188

We hebben nog tijd genoeg voor een wandeling in het met mooie weer. We bekijken de mooie kathedraal, vergapen ons aan de mooie futoristische tram en gaan even later, via het hotel voor wat warme kleding, op zoek naar een eetgelegenheid. Eerst even een eindje stappen en dan zitten we buiten op een terrasje bij een restaurant met 'Italiaanse specialiteiten'. Na het bestuderen van de menu kaart komen we tot de slotsom dat ze hier niet dat bieden waar we naar op zoek zijn. We staan op en lopen maar weer verder. Even later komen we langs een 'echte Italiaan' en genieten hier van de werkelijk veel te grote porties. Met de borden nog half-vol wordt de tafel afgeruimd en vertrekken wij weer naar ons hotel om op tijd te gaan slapen.

Strasbourg - Schirmeck - Le Hohwald: zo 13 mei 2001:
Een drukke en grote stad op zondagavond staat kennelijk garant voor lawaai, nou zo is de nacht verlopen. Even naar het toilet werd ook lastig want de hele nacht was er geen electriciteit. Een donkere bedoening op de gangen en het toilet. Gelukkig gaan vlak voor we willen ontbijten de lichten weer aan. Jammer dat dit niet eerder gebeurde want nu gaan we zonder dat we hebben kunnen douchen naar de eetzaal. We komen door alle tekortkomingen in het hotel extra vroeg op het station aan. De trein vertrekt op tijd en om ongeveer 10h00 kunnen we na het bezoek aan de bakker met de wandeling van vandaag beginnen.

Hoewel we geen GR5 markeringen zien is het begin natuurlijk eenvoudig. Gewoon de steile trappen op die we aan het eind van de parkeerplaats achter het gemeentehuis vinden. Na een zware klim, zeker op zo´n eerste wandeldag, lopen we eerst nog een half uur in de verkeerde richting. Het gaat fout op een 6(?)-sprong waar de markering ook weer even af liet weten, het pad schuin rechtsvóór omhoog is hier de juiste richting. Na een 150 - 200 mtr zien we de rode balk die we al een tijdje volgen linksaf een bospad ingaan en zijn we gelukkig weer op het goede pad.

We nemen ruimschoots de tijd om het concentratiekamp Struthof te bezichtigen, helaas is de toegang op dit uur van de dag nog gesloten. De weg gaat nog steeds flink omhoog en eindelijk komen we boven op nagenoeg het hoogste punt voor vandaag, Champ du Messin. Een "kamp" is het! Veel families, met tenten en houtskool vuurtjes, hebben hier het weekeinde doorgebracht. Hier rusten we bijna een heel uur uit van de vermoeiende klim. Daarna lopen we over mooie paden verder naar Vieille Métarie waar we heerlijk op een boomstam zitten te genieten van de omgeving en de koele bron tegenover ons. Heerlijk koud eau potable valt hier via een ijzeren pijp in een trog. Lekker om ons op te frissen en heerlijk om te drinken. Door de inspanning tijdens deze eerste dag verwennen we ons hier met een afkorting (foei) en lopen op eigen inzicht omlaag om verderop weer via een kruisweg aansluiting op de GR5 te vinden.

Aan de bovenzijde van La cascade du Hohwald zien we het bordje GR5 via de camping of met een rode stip aangegeven route via Hotel de Ville. wij volgen de route naar de camping en dit blijkt al snel de normale GR5 route te zijn. De receptie van de camping is dicht en ook het zien van louter caravans en het, waarschijnlijk, ontbreken van een tenten of pasanten gedeelte maakt het dat we eerst maar eens gaan zoeken naar een hotel. Het goedkoopste hotel, Beau Sejour is helaas gesloten maar het even verder liggende Logis de France hotel Au Pavillon de Chasse heeft gelukkig een kamer voor ons. Helaas heeft hij juist deze avond geen diner maar bij de buurman 50 meter verder kunnen we wel eten wordt ons aanbevolen. Al deze lokaties liggen aan de GR5 en direct bij het binnenkomen van het plaatsje kom je er langs.

We zijn heel erg moe en hebben nog wat brood, appels en kaas. Als we dit op hebben lopen we nog even een ommetje van een paar honderd meter. Na een heerlijk koel drankje op het terras van het hotel gaan we al snel naar bed voor een lange nachtrust.

Le Hohwald - Andlau: ma 14 mei 2001:
Om acht uur zitten we aan een heerlijk ontbijt en lopen daarna eerst naar de bakker welke vlak langs de route aan de overzijde van het riviertje bij de watermolen te vinden is. We lopen langzaam omhoog over de mooie paden en zijn een stuk later dan gepland op een hoogte van 780 meter bij Welsbruch. Het volgende trace gaat over prachtige bospaden die lekker vlak lijken te zijn tot we bij een wegsplitsing met bankje aankomen. Hier rusten we even uit en besluiten om de afkorting (alweer foei) te nemen en rechtstreeks naar "Kiosque Jadelot" te lopen. Een klein eindje lopen en we zijn al bij dit mooie uitzichtspunt en ook weer op de GR5 die hier langs komt vanaf Maennelstein.

We zijn van plan over de GR5 naar Nice te lopen maar als deze zulke rare kronkels maakt dan pakken we, bij hoge uitzondering, een afkorting. Het duurt nu niet erg lang meer en na deze afdaling, met prachtige plekjes om even te zitten, komen we in Barr aan. Hier eerst maar even pinnen want met de ervaring van vorig jaar vullen we de knip op tijd met verse frankskes.

Na het mooie weer kondigen zich nu onweersbuien aan en uit verschillende richtingen zien we de inktzwarte lucht naderbij komen. Het laatste stukje naar Andlau is het nog even aanpezen en met de eerste druppels lopen we Andlau binnen. Bij het Office de Tourisme vragen we voor een onderkomen omdat, de hotelletjes waar we al aanklopten gesloten bleken te zijn, en wij niet veel zin hebben om nog langer in de regen rond te spartelen. We komen terecht in het ons eigenlijk te dure hotel Kastelberg maar krijgen hier wel een mooie kamer met heerlijke bedden.

Na het opfrissen nemen we eerst een drankje en dan is het alweer tijd voor het diner. `Haut Cusine´ krijgen we voorgeschoteld niet iets waar een vermoeide wandelaar direct om zit te springen, maar ja wat wil je we hebben dit al besproken. De nacht is zonder verstoring en op heerlijke bedden die nu eens niet kraken.

Andlau - Châtenois: di 15 mei 2001:
Het ontbijt is voortreffelijk maar we hadden natuurlijk niet anders verwacht. De wandeling voor vandaag gaat zeker erg lang duren en hopelijk krijgen we geen regen, maar de lucht ziet er nu nog goed uit. Het is al 08h30 als we Andlau uitlopen en langzaam de weg omhoog volgen. We moeten af en toe wel even stilstaan om weer op adem te komen, we zijn duidelijk nog niet gewend aan de steile paden. Via Gruckert komen we boven op de Ungersberg en zijn dan 676 meter gestegen, het is inmiddels wel 11h35. Er staat een uitkijktorentje op dit fraaie uitzichtpunt, helaas is het gaan regenen en hangen er wolken onder en boven ons. Voor ons vandaag geen uitzicht op de echt wel mooie omgeving. Om nog geen poncho's om te hangen lopen we snel verder om aan een lange afdaling door de 'waterdichte' bossen te beginnen.

Het afdalen gaat weer lekker snel en net voordat het bos dunner wordt houden we even een lunchpauze. We komen nu al snel aan in 'Sommerain' en tot onze schrik begint het klimmen opnieuw. Vlak voor 'Neue Matten' is het echt dabben door de dikke drab en zuigende blubber. Na het oversteken van de D203 staat een bord dat doorlopen over de GR5 wegens boswerkzaamheden niet zonder gevaar is en aangeraden wordt om de verharde bosweg tot Schulwaldplatz te volgen. Als we de toestand waarin de paden zich bevinden aanschouwen bedenken we ons geen moment en gaan verder over de asfaltpaden. We nemen na de lange klim naar Schulwaldplatz even een rustpauze en klimmen daarna door tot Kaesmarkt (527 meter). Nog even gaat het klimmen door tot we bij de ruine van 'Bernstein' aankomen.

De zon komt zowaar weer af en toe te voorschijn en de weg gaat verder langs de ruine 'de l'Ortenbourg' en na een steile afdaling komen we uit op een asfaltweg bij Huenelmuehle. We volgen deze vlakke weg en een paar kilometer verder komen we na een wandeling van 10 uur in Châtenois aan. We nemen onze intrek in het hotel Beysang dat we als eerste tegen komen. Deze keus is niet slecht want we kunnen hier heerlijk opgefrist van een heerlijke maaltijd genieten. Vermoeid van de lange, deels natte, wandeling gaan we lekker vroeg naar bed.

Châtenois - Ribeauvillé: wo 16 mei 2001
Als eerste lopen we even naar de Tabac om kaarten en postzegels te kopen waarna we op de afgesproken tijd van een heerlijk ontbijt zitten te genieten. De wandeling beginnen we door via het centrum van Châtenois en de Gite waar we misschien wel iets goedkoper hadden kunnen overnachten de wijnberg te beklimmen. Met een mooi uitzicht over de heuvels en ruïnes waarlangs we gisteren liepen klimmen we in een grote bocht door naar 'la Wick'. We zien achter de hoge en lange omheining naast ons opeens een aap op een boomstronk zitten en als we op de kaart kijken kan dat wel kloppen want het gebied naast ons heet 'la Montagne des Signes'. Na het restaurant en toegang tot de apenheuvel klimmen we gestaag door, nu zelfs met haarspeldbochten, tot we afgepeigerd bij het kasteel 'le Haut Konigsbourg' aankomen.

Het weer leek vanmorgen best wel aardig maar nu we boven zijn wordt het winderig en begint het weer te regenen, Poncho time! Na een klein stukje afdaling kan de poncho weer op de rugzak en lopen we over een mooie afdaling met smalle paadjes richting Ribeauvillé. In Thannenkirch zitten we bij het dorpsbegin op een bankje en genieten van onze lunch en heerlijk fris Eau Potable uit een bronnetje.

Volgens het gidsje wacht ons nu nog een klim van 170 meter naar château Haut Ribeaupierre, snel op pad dus. De klim valt eigenlijk wel mee, al denken we er soms wel bijna te zijn en gaat het toch nog even verder omhoog. Vlak vóór het chateau gaat er een smalle afdaling 'facile' in de richting van het château de Saint Ulrich zodat we na de rust op de col niet lang hoeven na te denken welk pad we nemen. Via de paden langs de wijnaanbouw lopen we Ribeauvillé binnen en gaan op zoek naar een terrasje want de zon doet net weer lekker zijn best. Net als we het terrasje hebben gevonden, na de zoektocht langs hotels, begint het ineens te plensen van de regen maar een versnapering laten we ons niet meer ontgaan. Stoer blijven we zitten onder de bescherming van de parasols.

Na dit natte oponthoud lopen we naar de Gîte Alsacien en vinden hier een voordelige kamer naar ons zin. Na de installatie op de kamer, het wassen en ophangen van de natte kleding, gaan we eten in een restaurantje. Toevallig hebben ze hier ook pizza's in de door ons gewenste smaken en na een heerlijke maaltijd, ze doen de deur achter ons op slot, lopen we terug naar de Gîte voor een goede nachtrust in het inmiddels rustige stadje.

Ribeauvillé: do 17 mei 2000
Ribeauvillé - een gedwongen rustdag.
De kleding, zorgvuldig onder een afdak op de binnenplaats opgehangen, is 's morgens bijna nog natter dan de dag ervoor. Buiten plenst het ook nog behoorlijk, wat gaan we doen. Zonder droge kleren op een volgende bestemming aankomen lijkt ons uitermate onplezierig en het weer van dit moment is ook niet om blij van te worden. We vragen eerst of we nog een dag op de kamer kunnen blijven en gaan dan uit op een ontbijt met aansluitend een rondgang door het stadje, inmiddels is het gelukkig weer droog. We vermaken ons de rest van de dag met slenteren door het stadje -waar je extra moe van wordt- en met eten en drinken. Kortom we luieren wat af.

Ribeauvillé - Rijen: vr 18 mei 2001
Het weer blijft de komende dagen erg slecht en met Nel haar voeten gaat het niet goed. De klachten waarvoor we vorig jaar de GR5 afbraken komen in alle hevigheid terug. Om niet de rest van het jaar weer nagenoeg zonder wandelactiviteiten door te moeten komen besluiten we met pijn in het hart om de GR5-wandeling voor dit jaar maar weer te stoppen. Na slechts 4 wandeldagen beginnen we aan de reis naar huis.

We hebben geluk want kort na dit besluit kunnen we nog met een bus, frequentie 1 maal per dag, naar Colmar. Op het station bestellen we kaartjes naar huis, via Luxemburg en Brussel. Ook hier gaat dat weer met moeite en gebruik van de internet pagina's van "Die Bahn, DB". Na 1½ uur wachten gaan we met een lokale trein naar Strasbourg waar we 50 minuten moeten wachten op de EC90 die rechtstreeks naar Brussel gaat.

GR5: tot volgend jaar?