Wandelverhalen

(Diekirch) Beaufort - Schirmeck

Beaufort - Echternach: do 4 mei 2000: .. km
Met een lunchpakket uit de jeugdherberg vertrokken we door een, van het onweer van afgelopen nacht, natte omgeving. De route ging langs het, te bezichtigen oude kasteel van Beaufort. Bij het kasteel verdwenen we in een steeds smaller wordende kloof en liepen hier een paar kilometer lang, prachtig afdalend, langs de mooi stromende beek Haupeschbaach. Aan het einde van deze mooie kloof ging het over een drukke verkeersweg naar Grundhof waar we, net buiten de route van de GR5, even de tijd vonden om een kopje thee te nuttigen in één van de hotels. Na Grundhof volgden we een zeer steile en lange klim met af en toe een stenen trapje tot aan de bovenzijde van de rotsformatie 'Kasselt'. Het speciaal gemaakte uitzichtplateau, bedoeld om de Sure-vallei goed te kunnen bekijken, was geheel door de hoge kastanjes en beukenbomen omgeven en daardoor niet meer bruikbaar als uitzichtspunt. Wel vonden we hier even de tijd om op één van de bankjes uit te rusten en het lunchpakket te verorberen.

Een lange weg langs schitterende rotsformaties naar Berdorf was, na de lunch, de volgende etappe. Erg mooi maar met onze bepakking, de vele trapjes, klimmen en dalen wel heel erg zwaar en lang. Onderweg nog een paar keer in gesprek met enkele van de vele Nederlanders die dit gebied bezoeken. Het is erg leuk om de reacties te zien en te horen van deze mensen als je op de vraag; waar is de weg naartoe of waar gaat u heen met 'naar Nice' beantwoordt. In Berdorf weer heerlijk op een terrasje aan de thee en het bier, en hier kwamen ook een paar mensen bij ons zitten die we eerder op deze dag in de mooie omgeving hadden ontmoet. Na deze welkome rustpauze begon het laatste stukje voor vandaag.

Via mooie paden die o.a. langs een grot 'Pileschkummer', smalle kloven en spelonken gingen, kwamen we uit in een hele grote 'grot' genaamd 'Houllay'. Langs, en gelukkig niet door, de bekende kloof met de naam 'Perekop' ging het verder naar de Teufelsschlucht waar we ons geluk met traplopen konden beproeven. Langs steile trapjes ging het omhoog, omlaag, omhoog etc. etc. Tussen geweldige rotsblokken door, waar telkens uitzichtpunten met bordjes werden aangegeven, die we op het laatst door vermoeidheid maar in hoofdzaak tijdnood niet meer wilden beklimmen. Na dit mooie pad volgde na een kort stukje 'vals plat' een steil klinkerweggetje naar de rand van de stad Echternach. Net op tijd om ons nog te kunnen opfrissen voor het diner kwamen we aan in de mooie en imposante jeugdherberg.

De jeugdherberg is hier gevestigd in een oud gebouw dat nog stamt uit 1638. We kregen hier een 6-persoonskamer en hielden deze gelukkig voor ons alleen. De douche was net als bij de vorige jeugdherberg eigenlijk niet meer van deze tijd. Een ruimte, bereikbaar via een deur op de binnenplaats, met meerdere kranen zodat een hele groep gelijktijdig zich in dezelfde ruimte kan douchen. Voor de vrouwen en meisjes, mannen en jongens waren gelukkig wel twee aparte ruimtes. Na het diner, werd onze afwas door een grotere groep Fransen gedaan, en gingen wij nog even de stad in om ergens iets te gaan drinken en om te bekonkelen wat we morgen op onze 'vrije dag' zullen gaan uitspoken.

Echternach: vr 5 mei 2000: .. km
Rust, wassen, boodschapjes, postkantoor, bankjes aan de Sure en terrasjes in de stad. Via een bezoek aan het Office du Tourisme kwamen we in het bezit van een plattegrond met daarop de bezienswaardigheden van deze mooie oude stad. De bezienswaardigheden waren op dit kaartje met Romeinse cijfers aangegeven, zonder enige suggestie over een te volgen route. Van een rondwandeling is het echter niet gekomen, daarvoor was ons de plattegrond te summier en puzzelen over routes hebben we de afgelopen periode al genoeg gedaan. E.e.a. neemt niet weg dat we enkele interessante gebouwen hebben bekeken en verder heerlijk langs de Sure en op terrasjes in de stad hebben zitten genieten van het mooie weer tijdens onze 'vrije dag'. De avondmaaltijd weer eens bij een Italiaan, we willen toch goed op de hoogte blijven hoe een pizza Hawaï en Casa (Quattro Fromagio) smaakt. Tot bedtijd heerlijk op een terrasje en toen, na telefoontijd snel naar bed.

Echternach - Moersdorf - Born: za 6 mei 2000: .. km
Tijdens het ontbijt merkten we dat de veroorzakers van enig lawaai op het laatst van de avond een gezelschap was van Baltic Tours. Een grote groep uit de Baltische streek was laat op de avond met een grote touringcar gearriveerd. Tijdens het ontbijt was het dus een enorme drukte en het duurde een tijdje voordat iedereen voorzien was van voldoende brood, beleg, koffie en thee. Knap van de paar medewerkers van de jeugdherberg om dit op zo'n vriendelijke en vlotte manier te regelen. Na deze drukte gingen we via de markt en Abdij naar de Sure om de route op te pakken. Het eerste stuk ging op een fiets- wandelpad, heel erg mooi langs de rivier en was dus makkelijk te lopen. Na een paar kilometer ging het weer over mooie glibberige bospaadjes die ook nu weer vol met van die 'fijne' trapjes zaten. Nel had er vandaag niet erg veel mee op en kreeg gewoon een dipje.

Eerlijkheidshalve moet ik wel vermelden dat ik mijn dag ook niet had en blij was dat we het doel voor vandaag niet te ver weg hadden gepland. Eindelijk kwamen we om 11h30 aan in Rosport en gingen we opzoek naar een cafeetje. Op het lege terras (ook geen stoelen) van een café dat natuurlijk juist vandaag 'Ferme' was, troffen we een ander GR5 stel (vader en dochter) dat aan de laatste dag van hun vakantie bezig was en Wasserbillig als doel had om bus en trein naar huis te nemen. Wij hadden geen zin om op deze manier bij een café te zitten en daalden het dorp verder af op zoek naar een café. Navraag bij een dame bij een benzinestation gaf als resultaat: neem de bus naar Echternach want daar zijn cafeetjes genoeg! Verder afdalend het dorp in leverde gelukkig een prima terrasje en heerlijke consumpties op. Na een half uurtje tot drie kwartier verwerken van de dipjes gingen we weer op pad en zowaar het ging langzamerhand beter.

In Girsterklaus, een bekend bedevaartsoord en oudste Mariaheiligdom in Luxemburg, begon het even te druppen uit de vele onweersbuien in onze omgeving. De tijd om even te schuilen bij de overdekte dorpsbron benut om gelijk de jeugdherberglunch te nuttigen. De weg van Girsterklaus naar Moersdorf was vervolgens een prachtige wandeling waarbij we diverse beekjes moesten oversteken. Dit ging natuurlijk wel gepaard met dalen en klimmen. Het laatste stuk weer prachtig vals plat maar nu naar beneden.

Met een laatste glibberpartij over gladde modderige stenen liepen we de bebouwde kom van Moersdorf binnen. De 2 hotels in Moersdorf gaven aan volledig 'belegd' te zijn, iets wat we ernstig betwijfelden, en dus bleef een wandeling naar Born (2,5 kilometer terug, maar dan over het fietspad) als enig alternatief over. We vonden ook hier het eerste en tweede hotel 'vol' maar bij het derde hotel hadden we meer geluk en kregen hier een prachtige kamer. Het diner was bijzonder verzorgd en heel erg goed van smaak. Na alle heerlijkheden was er nog even tijd om op het terras zitten. De onweersbuien zijn inmiddels verdwenen en hebben plaats gemaakt voor een grijs dak boven ons hoofd.

Born - Grevenmacher: zo 7 mei 2000; .. km
Na het voortreffelijk ontbijt dat helaas pas om 08h30 begon liepen we snel in de richting van Moersdorf dat we ook gisteren al hadden aangedaan. Na Moersdorf begon het klimmen opnieuw en over prachtige paden liepen we langzaam, langzaam, teisterend langzaam in de richting van het plaatsje Wasserbillig. Nadat we het grootse viaduct van de autobaan voorbij waren kwam Wasserbillig al snel naderbij en gingen we even van de GR5 af om in dit plaatsje een tijdje op een terrasje door te brengen. Na deze welkome verfrissing en afleiding van onze vermoeide voeten gingen we weer snel verder. Halverwege de richting naar Manternach was de markering niet meer in overeenstemming met de tekst en kaartjes in ons topogidsje. Dwalen, zoeken, veel tijd verliezen om het juiste pad weer te vinden. Eigenlijk is het niet moeilijk, want als de markering niet in overeenstemming is met het boekje, geldt altijd de route van de markering. Gedane zaken nemen geen keer en we hadden te veel tijd verloren zodat we noodgedwongen besloten van de route af te wijken en het plaatsje Manternach niet aan te doen. Een alternatieve route via Mertert was het resultaat en we kwamen op deze manier nog redelijk op tijd in Grevenmacher aan.

Direct bij binnenkomst van dit plaatsje kwamen we langs een tankstation met een mooi terrasje zodat we hier niet aan voorbij kwamen zonder een aantal heerlijke frisse consumpties. De jeugdherberg van Grevenmacher staat niet in de folder van de Luxemburgse jeugdherbergcentrale en dus vroegen we ons af of deze nog wel zou bestaan. Navraag leverde niets op; dan maar zoeken in de telefoongids van Luxemburg.

Gelukkig hij staat er nog in, alleen de telefoon wordt niet opgenomen. We klimmen de berg weer langzaam op en eindelijk we zijn bij de jeugdherberg, die vandaag nog wel open bleek maar morgen moeten we op tijd vertrekken vanwege een 'vrije' dag van de beheerder. Deze jeugdherberg is niet meer aangesloten bij de landelijke overkoepelende organisatie en is daarom niet meer opgenomen in de prospectus van de Luxemburgse Jeugdherberg Organisatie. Na het opfrissen heerlijk naar de Italiaan van Grevenmacher om daar weer van onze favoriete pizza's te kunnen genieten, onder begeleiding van een klein beetje vin rouge. Halverwege, eigenlijk na het eten, begon het zachtjes te onweren en zaten we zonder regenkleding noodgedwongen bij de Pizzeria Roma binnen. Nat van een paar regendruppels kwamen we weer in de jeugdherberg terug en gingen slapen in een vreselijk warm en super klein kamertje. Ik in het bovenste bed en Nel lekker 'makkelijk' in het onderste bed.

Grevenmacher - Stadbredimus: ma 8 mei 2000: .. km
Na een goede nachtrust waren we nog ruim voor de ingestelde wekkertijd al uit bed. Na wassen, aankleden en rugzakpakken nog even een ontbijt en toen al lekker vroeg op pad. De zon had nog geen kans gehad om de nevel uit het dal te verdrijven en al snel liepen we na de trappen van een kruisgang bij de Kruiskapel zelfs boven deze nevel in de zon. Door deze nevel hadden we tijdens het begin van de wandeling geen zicht op het inmiddels 120 tot 150 meter lager liggende Moezeldal, dus helaas ook niet op Grevenmacher. Vlak bij Machtum dachten we slim te zijn en een klein stukje van de GR5 af te snijden door te proberen op de huidige hoogte te blijven. Door het ontbreken van een goede kaart (verkeerde zuinigheid) ging dit helemaal verkeerd en leverde een wandeling van zeker 45 minuten extra op. We kwamen na deze strapatsen toch in Machtum aan en volgden nu de GR5 geheel volgens het boekje en markering.

In het plaatsje Ahn, waar de GR5 weer even afdaalt tot op rivier niveau, namen we even de tijd om wat thee en bier te consumeren. Gelukkig een café dat open was want het is weer maandag! De vakanties zijn ook weer voorbij zodat we de wandelpaden weer verlaten aantreffen en deze dus weer helemaal voor ons alleen hebben. Het pad voerde ons weer snel op hoogte en verder ging het door de wijnaanbouw en af en toe een stukje bos. Vlak voor Wormeldange misten we een markering naar de Sint-Donaatskapel en kwamen hier pas achter toen we via de markering ineens weer op de terugweg waren. Bij de trapjes, die van de kapel afkwamen, hadden we de vergissing door en konden we onze weg naar Wormelange-Haut weer vinden. In dit plaatsje aangekomen vroegen we bij een huis waar mensen in de tuin waren om onze petfles met water te vullen en tot onze verrassing kregen we hier een nieuwe fles fris bronwater voor terug. Geld wilden ze niet van ons hebben en er volgde nog even een gezellig gesprek over onze tocht. Door de enorme warmte van vandaag vormden zich op diverse plaatsen rond om ons heen opnieuw grote onweersbuien. Ondanks deze ontwikkelingen stopten we toch nog even voor een korte dorstles pauze in het plaatsje Ehnen, alweer op Moezel niveau.

Via Greiveldange werd een grote meander van de Moezel afgesneden. Ook in dit plaatsje, halverwege deze door de GR5 aangegeven 'afkorting', hadden we weer behoefte aan een kleine pauze. Van de klim die nu volgde met daarna een lange afdaling naar Stadtbredimus werden we ook niet echt vrolijk meer. We "genieten" wat af op de GR5, zult u denken, maar zo somber is het niet hoor. Het donderde en bliksemde ook al dicht om ons heen zodat we besloten een hotel in dit plaatsje te zoeken in plaats van de camping in het nog ruim 3 kilometer verder liggende Remich. We vonden al snel een mooi hotel, "Auberge du Chateau", en gelukkig hadden deze nog plaats voor twee vermoeide niet meer al te fris riekende wandelaars. Na de dagelijkse rite van opfrissen eerst de vochtbalans herstellen en toen aan een vorstelijke maaltijd met een heerlijk, in een ijsemmer, gekoelde Auxerrois Moezelwijn. Na al deze heerlijkheden was het niet meer moeilijk om in slaap te komen.

Stadtbredimus - Remich: di 9 mei 2000: 3,6 km
Alweer een heerlijk ontbijt en daarna op tijd op weg voor de volgende etappe. Na ruim 3 kilometer hielden we het echter voor gezien. De blaren van Nel en de spierpijn van ons beiden waren de reden om te zeggen; dit is een leuk plaatsje, en hier blijven we 2 nachten op de camping. Misschien is er morgen een gelegenheid om een boottochtje over de Moezel te ondernemen. Op de camping was ook een wasmachine zodat Nel gelijk onze wandelkleding, waar nu een wel al te sterke lucht vanaf komt, kon reinigen. Deze dag eigenlijk voor het eerst een vakantie gevoel en het prestatie gerichte op de achtergrond.

Vanmiddag een boottochtje van een uur over de Moezel gemaakt, met vooraf een kleine wandeling door Remich. Na de boottocht frisdrank en pinda's ingeslagen bij een klein winkeltje en heerlijk aan de oever van de Moezel de rest van de middag ons bezig gehouden met genieten van de zwanen, eenden, duiven en ander spul langs het water. Aan het eind van de middag heerlijk douchen en op naar de Italiaan. Hier heerlijk onze favoriete pizza's kunnen eten die verrukkelijk smaakten maar echt niet tot de besten tot nu toe behoorden. Na dit dineren, waarvoor we ruim de tijd hadden genomen, heerlijk weer een nacht in de tent.

Remich: wo 10 mei 2000
Na een lange nacht, waarbij we erg veel last van de warmte hadden toch nog redelijk op tijd opgestaan. Om even over acht uur zaten we bij een Salon de Thé aan een petit déjeuner. De rest van de dag alleen maar luieren, op bankjes zitten, baguette bij de tent en weer op bankjes of terrasjes zitten. Vanavond uit eten maar nu eens niet bij een pizzabakker. Heerlijk gegeten bij een Chinees Restaurant; een soepje vooraf en daarna een heerlijke loempia en als hoofdgerecht Chop-sjoi.

Remich - Mondorf les Bains: do 11 mei 2000: .. km
Na alweer een goede en rustige nacht in de tent waren we net voor zeven uur op en was ik zelfs net iets te vroeg om het waslokaal open aan te treffen. Na alle inpak drukte van het kampeergerei waren we om ongeveer 08h45 in de salon de Thé. Hier genoten we van een heerlijk ontbijt met koffie en thee. We vertrokken om ongeveer 09h15 uit Remich met een heerlijk zonnetje in het gezicht en beklommen weer de wijnbouw terrassen. Na een prachtige klim volgt natuurlijk ook altijd een afdaling en dit keer ging dat over 216 traptreden tot bijna in het dorpje Wellenstein.

In Wellenstein werden we bijna ingehaald door een grote groep Duitse wandelaars met alleen kleine dagrugzakjes. We hadden deze groep gisteren ook al Remich binnen zien komen. Kennelijk lopen ze een verzorgde tour langs de wijndorpjes van de Moezel. Na Wellenstein ging het weer omhoog door de wijngaarden en na veel klimmen en af en toe een beetje dalen kwamen we aan bij het beeld van Sint Donatius. Dit is de beschermheilige voor de wijnbouwers tegen donder en bliksem. Bij dit beeld begon een tweede trapafdaling maar nu van, echt geteld, 596 treden. In het dorp waar we uitkwamen, Witrange, bleven we even heerlijk thee en fris drinken bij het kleine dorpscafé. Weer klimmen we omhoog tot in de bossen en enkele wijngaarden verder begint op de splitsing van E3 en E2 voor ons een steile klim waar we ook nog meerdere honderden meters verkeerd lopen. Het landschap verandert nu; van wijnbouw gaat het over in akkerbouw en lopen we ook op een glooiend, hoog liggend plateau. Via Elvange les Burmerange komen we eindelijk aan in Mondorf les Bains. We lopen (helaas) niet direct naar de camping maar bezoeken eerst het mondaine oord van heilbronnen. Na enkele verfrissingen toch maar weer omhoog naar de camping en net nadat we, na het opzetten van de tent, douchen etc. op het terras van de camping zaten begon onverwacht een onweer los te barsten. Snel de net 'gewassen' onderkleding bij de tent weggehaald en opgehangen in de wasruimte. Na het heerlijke eten in het restaurant van de camping de was overgebracht naar de wasruimte van de damesafdeling. Nog even heerlijk genieten van de sterrenhemel en toen lekker op tijd naar bed.

Mondorf les Bains - Burange (Dudelange): vr 12 mei 2000
Na het ontbijt bestaande uit kaakjes en water gingen we op weg via het 'thermale' gedeelte van Mondorf en het 'echte' Mondorf. Hier namen we, door de beginnende miezelregen, even een pauze bij een café voor een petit déjeuner. Voor het vertrek was het wel nodig om de poncho's om te hangen en zo ging het langs een klein riviertje verder naar Altwies en via steeds glibberig wordende veldwegen naar Frisange, verdwijnen we weer in de mooie bossen. De laatste kilometers tot Hellange lopen we dan over een redelijk drukke verkeersweg.

Even na Hellange hebben we voor de tweede keer op deze dag last van de aanleg van een nieuwe autoweg. Na een paar omzwervingen komen we gelukkig toch nog goed uit en belanden weer op een rustige veldweg die ons uiteindelijk over de snelweg, met zicht op de Luxemburg - Franse grensovergang, tot in Dudelange brengt. Het vinden van een hotel is wat lastig en een Touristen informatie is ook al niet te vinden. Deze bevindt zich natuurlijk net in de gemeente Burange waar we niet zijn. Uiteindelijk bereiken we erg vermoeid een hotel en tevens Italiaans restaurant.

Moeilijk te raden wat we vanavond zullen eten is het dan niet meer. Na een lekkere maaltijd zoeken we snel ons bed op. Pijnlijke spieren en blaren hebben we na deze lange wandeling van vandaag. Alweer grote blaren, en natuurlijk pijn, een rustpauze is eigenlijk noodzakelijk.

Duderange - Rijen: za 13 mei 2000
Na een onrustige en rumoerige nacht lopen we omstreeks 8h00 weer buiten en gaan via een supermarkt naar het station. Achter het loket treffen we een Nederlandse vrouw die hier eens in de veertien dagen kaartjes verkoopt en inlichtingen verstrekt. We kopen eerst de tickets tot Luxemburg-stad en komen er dan achter dat ze ook in staat is om de hele reis voor ons uit te schrijven. Via Luxemburg, Brussel, Antwerpen, Roosendaal kunnen we na een treinreis van 6 uur (door een stremming bij Brussel duurde de reis 7 uur) in Gilze-Rijen aankomen. Om 16h40 lopen we ons huis weer binnen en nemen een hele week rust om e.e.a. te kunnen regelen aan de voet problemen die telkens bij Nel optreden.

Duderange - Rumelange: za 20 mei, 11 Km. (Esch / Alzette met bus)
Vandaag weer een nieuwe start gemaakt en met de trein van 08h05 uit Rijen vertrokken. Na een voorspoedige treinreis, wel een lange zit hoor, kwamen we met een vertraging van 30 minuten om 14h40 aan in Dudelange-Ville. Na even zoeken of er misschien een kroegje in de buurt van het station was zijn we toch maar gelijk met stappen begonnen. Lekker omhoog vanaf het station naar de Gehaansbierg op 417 meter.

Over prachtige paden, en met mooi zonnig weer, door en langs bossen op weg naar Tetange (285 Mtr). Na Tetange ging het scherp linksaf en via een steile asfalt- en later zandweg omhoog op de Hesselsbierg (409 Mtr). Op een splitsing gingen we van de GR5 af om een slaapplaats in Rumelange te zoeken. In Rumelange was, dit in tegenstelling tot het topo-gids gegeven, helaas geen hotel meer te vinden zodat we met de bus uitweken naar het plaatsje Esch/Alzette. Hier vonden we, na een eerdere mislukking t.o. het station, een kamer in hotel Acacia en sliepen hier op de 6e etage. Weer een hotel in de voor ons duurste catagorie.

Later op de avond toen we even door het stadje liepen zagen we nog enkele andere hotels en mogelijk ook goedkopere. Heerlijk gegeten in een straatje waar wel 3 à 4 pizza bakkers een restaurant hadden. Wij hebben hier uiteraard de beste uitgekozen en waren na een voortreffelijke maaltijd weer op tijd op de kamer voor de verplichte nummers zoals; telefoon aanzetten, tekstje typen en vroeg naar bed. Morgen, zondag, weinig bussen, dus maar zien of we wandelend de GR5 terug kunnen vinden.

Rumelange - Fontoy - Knutange: zo 21 mei, 27 km
Om 06h00 door burengerucht in de aangrenzende badkamer wakkergeworden en blijvn dommelen tot onze wekker om 07h00 afging. Na een lekker ontbijt in het hotel liepen we omstreeks 08h50 naar het (bus)station. De bussen gingen gelukkig nog redelijk frequent zodat we slechts een half uurtje moesten wachten op de eerstvolgende bus naar Rumelange. In Rumelange uitgestapt bij het marktplein en nog even lekker op 'vlak' terrein naar het begin van de klim naar de weg boven bij de Hesselbierg.

Hier waren we weer op het punt waar we de route gisteren verlieten om een onderkomen voor de nacht te zoeken. De weg naar de grens ging nog licht stijgend en tot onze verrassing stond hier een bord van de Club du Vosgien die de markering van 'hun' GR5 gedeelte verzorgt. De markering wit-rood is nu weer terug en naar onze eerste, indruk is deze voortreffelijk aangebracht. Tot Escherange lopen we door een prachtig landschap waarbij we hoofdzakelijk door dichte loofbossen lopen. Af en toe een stuk weiland of graanveld en genietend van het mooie weer van deze morgen belanden we rond het middaguur in Escherange, tijd voor een heerlijk kopje thee en een fris biertje voor monsieur.

Na dit heerlijk oponthoud gaat het verder door weilanden en later prachtige bossen. Hierbij is het klimmen ook niet meer zo inspannend als op eerdere trajecten. Vlak voor Bellevue, een mooi uitzichtpunt en plaats van het clubhuis van de 'Club Vosgien', beginnen we aan een omleiding. Deze omleiding is het gevolg van de aanleg van asfaltwegen voor benzineslokkers. We lopen tijdens deze omleiding op de mooiste smalle bospaadjes, maar wel door de stromende regen met poncho's want vanaf de stop in Escherange is het gaan regenen. De omleiding via Angevillers is gelukkig niet veel langer dan het oorspronkelijke traject en al voor we over de ergste twijfel heen waren zagen we ineens weer onze oude vertrouwde gele bollen naast de nieuwe wit-rode markering. Na het mooie bijna vlakke pad hoog boven Algrange ging het met een laatste lange en zeer steile klim over een 'pas' en volgde helemaal in de zon een prachtige afdaling naar Fontoy. In Fontoy twee tegenvallers.

De eerste tegenvaller; er is geen jeugdherberg zoals we via internet hadden vernomen. Tweede tegenvaller; er is zelfs geen hotel in Fontoy. Doorlopen naar Knutange is het enigste advies dat we te horen krijgen. De bank in Fontoy werkt ook al niet mee want hier werkt de 'distributeur' of 'flappentapper' ook al niet. Na een wandeling van 5 kilometer 'extra' hebben we gelukkig een hotel in Knutange. Alleen voor de flappentapper ging ik, met succes, er nog even op uit. De rest van de avond bleven we in het hotel en hadden hier dan ook een heerlijk diner.

Als tafelgenoot hadden we een gezellige Fransman, Jean-François Baron, die ook de GR5 loopt en op 30 april uit HvH is vertrokken. Hij maakt vreselijke afstanden per dag (+ 40 km) en probeert de route in 3 maanden te lopen. Na een gezellige avond aan de diner tafel is het al vroeg bedtijd en zo gaan we al om even over 09h00 naar de kamer.

Fontoy - Rombas: ma 22 mei, 19 km
Na een karig 'Frans Petit Dejeuner' bestaande uit stokbrood, jam en een kom koffie of thee gingen we met de bus naar Fontoy want deze kilometers nog eens lopen hadden we beslist geen trek in. Bij de kerk van Fontoy stapten we uit de bus en via de bakker ging het op pad. De poncho's moesten al direct aan want het begon al gelijk te regenen. Na de klim naar een kapel komen we op een bosweg die gelukkig bijna vlak loopt. Langzaam stijgen we op modderpaden tot we bij het hoogste punt van vandaag de A30 autoweg via een viaduct oversteken. We lopen vandaag voornamelijk door het Foret Domaniale de Moyeuvre en blijven bijna de hele wandeling door prachtige loofbossen wandelen.

Door de glibberige paden maakt Nel nog een flinke smak en valt precies in een grote modderpoel. Na de ergste ravage met water uit dezelfde poel te hebben verholpen, en de pijnlijke pols gelukkig snel overging, liepen we nog voorzichtiger verder. De poncho's hingen na de valpartij van Nel inmiddels achter op de rugzak want de regenbuien staakten voorlopig. In Neufchef vergeefs gezocht naar een restaurant of cafe, volgens ons topo'tje had er zoiets moeten zijn. Helaas geen thee vandaag, dan maar stokbrood met chocola op een koud bankje in het centrum van Neufchef. De wandeling ging na dit plaatsje al weer snel door de bossen en met weinig hoogtverschil dabben we verder tot we een geschikt plekje op omgezaagde boomstammen vonden om de rest van de lunch op te maken.

Een mooie afdaling bracht ons naar het plaatsje Rosselange en vlak voor de bebouwde kom zagen we nog kans om onze schoenen in een snelstromende bergbeek te reinigen. Even uitpuffen op een bankje en verder ging het naar Rombas. Om in dit plaatsje te komen moesten we nog wel flink klimmen, maar nu over asfaltwegen. In het centrum van Rombas vroegen we in een cafe om informatie om de nacht door te kunnen brengen. We werden hier vriendelijk geholpen en kregen op een bierviltje de adressen cq telefoon nummers van een viertal hotels, waarvan er een in Rombas was. In Amneville nog 3 á 4 km verder zijn hotel Diane (03.87. 70.16.33), hotel Orion 03-87.70.20.20 en hotel Saint Eloy 03-87.70.32.62.

Het hotel 'Cafe de la Poste' Chez Perry aan de Rue de la Gare in Rombas was snel gevonden maar eenmaal op de kamer werd Nel overallen door twee 'dames' die kwamen vertellen dat de kamer wel direct betaald moest worden. Zijn we in een lichtekooien hotel beland, de 'dames zagen en riekten wel zo'?

Na het douchen en omkleden toch maar het stadje in om boodschappen te doen en even te eten. Na een consumptie bij een PMU cafe, PMU heeft iets met gokken en paardenraces, alweer bij een pizzabakker gegeten. Deze had ook voortreffelijke bodems met voldoende vulling en met 2 kruikjes wijn achter de kiezen waren we gewapend tegen alle ellende van het 'hotel' want we zagen wel 'beren'. Kort en goed in bed en bijna in slaap werd er aan de deur gerammeld en met sleutels geprobeerd deze te openen.

Gerard was gelukkig zo slim geweest om de sleutel aan de binnenkant in het slot te laten. Er werd geroepen dat we moesten betalen en wel direct, de 'dames' hadden, kennelijk door hun alcohol verbruik, inmiddels vergeten dat we al hadden betaald. Na een scheld kanonade van de patron, waarschijnlijk op de beide 'dames' werd het gelukkig weer rustig op de gang en konden we ook nog in slaap komen.

Rombas - Saulny: di 23 mei, 22 Km
Vroeg in de morgen, na deze rumoerige nacht, ons snel gewassen en aangekleed. Eerst nadat we alles hadden gepakt pas naar het toilet en toen bepakt en bezakt naar beneden. De sleutel ingeleverd en zonder ontbijt, dat ook niet was betaald, zo snel als mogelijk weg bij dit 'Hotel'. Bij de PMU man een heerlijk bakje koffie en thee gedronken en toen op weg naar de GR5 die we een kilometertje verder weer konden vinden. Via een behoorlijk steile klim over trappetjes en nog steeds erg gladde klei en stenen liepen we eindelijk op hoogte en hadden we nog even een prachtige terugblik op Rombas.

Na de afdaling om de D181 over te steken ging het weer door prachtige bossen omhoog. We liepen bij de uitspanning Fond Saint-Martin, drankenkiosk dicht en vrijetijdspark leeg, nog even verkeerd door een ontbrekende markering. Overigens is de markering in dit gebied heel erg goed. Na een lange wandeling vrijwel alleen door bossen kwamen we uiteindelijk aan in Ternel. Hier liepen we even 200 meter van de route af (rechtdoor over de D52 i.p.v. linksaf) om iets te kunnen drinken in de 'Petit Auberge'.

Via mooie bos en veldwegen kwamen we, via de plaatsjes Feves en Norroy-le-Veneur, aan in Saulny. Hier hadden we het idee om de bus naar Metz te nemen en daar in Auberge of camping te overnachten. De bus die in het topo-gidsje staat aangegeven, de nummers zijn inmiddels totaal anders, vertrekt op werkdagen voor de laatste keer om 14h00. Tijdens ons beraad in het plaatselijke cafe, troffen we een zeer vriendelijke Franse jongeman die aanbood om ons naar een hotel of de camping in Metz te brengen. Heel erg blij namen we dit voorstel natuurlijk direct aan. Op de camping snel de tent opgezet en na de dagelijkse camping beslommeringen aan de zwier in Metz. Het vervoer rondom Metz is goed geregeld als je van de dorpen 's-morgens naar de stad wil en in de middag terug, andersom is het een hele puzzel. Toch besluiten we om voor 2 à 3 dagen in Metz te blijven en de volgende trajecten met openbaar vervoer te realiseren.

Saulny - Ars-sur-Moselle: wo 24 mei, 15 km
Na een wandeling naar het station en Gare de Routiere kwamen we er achter dat we om 10h24 met een bus konden vertrekken naar Saulny. Wel laat om te starten met het volgende traject maar we hadden geen keus. Na de thee en koffie vlak bij de bushalte waren we op tijd voor de bus en kon het wandelen omstreeks 10h45 beginnen. We gingen al snel over mooie veldwegen die ons glooiend in Lorry-les-Metz brachten. Na deze plaats ging een zeer steile klim naar het fort Plappeville, hier is een oefenterrein en toen zag Nel voor het eerst het 'oorlogje' spel van een groepje soldaten. De markeringen waren hier overigens gewoon goed voor elkaar.

Het fort hebben we niet gezien, alleen een lange hoge muur en militair gebied. Vanaf Plappeville ging het over asfalt naar de Col de Lessy via een aantal andere dorpen ging het over veel asfalt verder tot Vaux. Tussendoor namen we even rust om te eten bij een wasplaats in Scy-Chazelles. Het laatste stuk ging weer over een mooi bospad tot vlak voor ons eindpunt van vandaag, Ars-sur-Moselle. Hier hadden we eindelijk tijd om wat kaarten te kopen en een heleboel tijd om ze te schrijven. Met de e.v. trein waar we ruim anderhalf uur op moesten wachten gingen we terug naar Metz. Na de normale taken die we na een wandeling uitvoeren zijn we heerlijk uit eten geweest. Vroeg naar bed want de wekker staat op 05h30.

Ars-sur-Moselle - Pagney-sur-Moselle: do 25 mei, 26 km
Alweer een nacht in Metz en redelijk goed geslapen. Op tijd opgestaan en snel voortmaken want we moeten eerst 2 kilometer naar het station lopen en de trein gaat al om 07h00 precies. In Ars-sur-Moselle eerst aan de drank, koffie en thee op dit tijdstip. We genoten hiervan in hetzelfde restaurant waar we gisteren op de trein hadden zitten wachten. Na het echt ontwaken van deze drankjes gingen we op zoek naar een bakker voor croissants en baquette. Eindelijk liepen we omstreeks 08h00 op de GR5 op weg naar Pagney-sur-Moselle. Het stadje uit ging heel erg mooi en al snel waren we op een mooi veldpaadje dat ons, via een Romeins aquaduct uit de eerste eeuw, op weg naar Rongueville bracht. In dit plaatsje ging het gelijk rechtsaf voor een volgende klim naar een hoog gelegen mooi uitzichtspunt over de Moezelvallei. Vlak voor dit uitzichtspunt konden we nog even uitrusten bij een kruising van paden waar een 'Pierre de Tourneau' als markant punt niet viel te missen.

Na een zeer lange afdaling kwamen we uit in het plaatsje Gorze, waar we een paar boodschappen voor de lunch konden doen en in een cafe ons vochtniveau op peil konden brengen. We vervolgden onze weg uit Gorze naar Bayonville-sur-Mad maar vlak voor dit plaatsje, na een kilometer of zeven, begon een omleiding van de GR5 voor, zoals later bleek, de enorme stormschade in de bossen. Door deze stormschade was het lopen over de bospaden niet meer mogelijk door het enorme aantal omgewaaide bomen. In Onville, we waren inmiddels doodop door de zware wandeling in regen en door modderpaden, was gelukkig een cafe om uit te rusten en wat warms te drinken.

Vol goede moed begonnen we aan de laatste klim om, volgens het topo-gidsje het laatste uur tot Pagny-sur-Moselle te overbruggen. We waren inmiddels weer op de originele GR5 en dat bleek achteraf niet de bedoeling. Net over het hoogste punt van de laatste 'berg' begon de ellende. Een en al bomen, maar dan met wortels en al omgewaaid op de grond. Ze lagen kris kras over elkaar en er was geen doorkomen aan. Na veel speurwerk (lopen, terug lopen, ander pad proberen etc) vonden we ruim een uur later een uitweg en doorgang naar ons uitgangspunt voor vandaag. Eindelijk na een wandeling van bijna 11 uur kwamen we net op tijd aan voor de trein van 18h57 uit Pagny-sur-Moselle.

Pagny-sur-Moselle - Montauville: vr 26 mei, 25 km
Met de trein van 09h38 uit Metz vertrokken zodat we om ongeveer 10h00 konden beginnen aan dit traject van de GR5. De eerste kilometer omhoog naar de aansluiting van de GR5. Na een volgende klim zaten we aan de andere zijde van de bomen ellende van gisteren en hadden weer klauterwerk over de omgevallen bomen. Hier ging het echter beter dan de vorige keer en al redelijk snel konden we weer zonder al te veel ellende verder lopen naar Preny. We waren hier tot 172 meter boven de Moezelvallei geklommen en konden hier heerlijk uitrusten op een bankje voor de oude kasteel ruine.

Nu ging het verder, zonder al te veel hoogte verschillen, over prachtige veld en boswegen. Na een uurtje wandelen zagen we het omleidingsbord van de GR5 opnieuw en waren hier op de plaats waar we gisteren uiteindelijk uit hadden moeten komen, i.p.v. de door ons gevolgde route van Onville naar Pagny-sur-Moselle. Wij gingen vandaag, met veel pijn in de benen door de lange dag van gisteren, verder naar Vilcey-sur-Trey. Halverwege dit traject was alweer een omleiding maar deze keer gelukkig goed te volgen, en niet veel langer dan de oorspronkelijke route. In Vilcey-sur-Trey was, zoals bekend geen bevoorrading maar Nel wist bij mensen wat water te vragen zodat we met verse voorraad verder konden.

Na alweer een lange en steile klim over zandpaden, waarbij links en rechts de stormschade steeds erger leek, alleen waren de paden hier gelukig al vrij gemaakt. We kwamen, na een naar ons gevoel lange wandeling, deze keer gelukkig binnen de aangegeven tijd van 2 uur aan bij het eindpunt voor vandaag. Om 17h45 waren we, 3 km opzij van de GR5, vlakbij het station in Pont-à-Mousson en zagen de trein naar Metz net vertrekken. Gelukkig ging de volgende trein in deze grote plaats al een half uur later, en hadden wij even tijd om een pilsje te drinken. Met de trein van 18h15 op weg naar Metz en daarna, om geen poot meer te hoeven verzetten, lekker op de camping gegeten.

Metz: za 27 mei 2000
De laatste dag op deze camping. Rustdag Metz; terrasjes aan de rand van de Place de la Republique en Place Jacques. Bezoek aan VVV en de wel heel erg mooie kathedraal. Ook nog 'even' naar de wasserette om de wandelkleding weer zuiver te krijgen. ?????????? Custines: zo 28 mei 2000
Regen, modder, zere hakken, een niet te bereiken gite in Martincourt (ook niet door VVV en camping personeel) en omleidingen door de december '99 storm hebben ertoe geleid dat we, na veel puzzelen naar andere oplossingen, hebben besloten om met openbaar vervoer door te reizen naar Nancy om daar de draad weer op te pakken en deze 'wandeldag' te beëindigen in Custines.

Custines - Brin sur Seille: ma 29 mei 2000, 21 km
Om 7 uur opgestaan om op de afgesproken tijd, 08h00 het ontbijt te kunnen nuttigen. Helaas de eetzaal was nog gesloten en op de bel, die het hele hotel door was te horen, werd niet gereageerd. Dan maar eerst de rest van onze uitrusting inpakken, schoenen aan en nog eens proberen. Om 08h30 nog steeds geen reactie op de bel zodat we een briefje met geld voor de overnachting onder de deur door hebben geschoven en zonder ontbijt zijn vertrokken.

In Custines eerst naar de supermarché en na de aankoop van de nodige proviant voor ontbijt en lunch kon de tocht beginnen. Met een steile klim ging het omhoog naar een 'bergkam' en daar was het enkele kilometers goed lopen over een met steenslag verharde weg over de top van de heuvelrug. Ook hier kwam er ineens weer een omleiding zodat we weer een stukje van de originele GR5 moesten missen. De oude pastorie met Romaanse kapel in Blanzey konden we hierdoor niet bezichtigen. Via de omleiding kwamen we nog wel uit in Moulin en na een forse klim dachten we in Amance in een auberge iets te kunnen drinken. Niet op dit tijdstip van de dag en zeker niet op maandag! Gesloten en dus lekker op een bankje bij de 'Terrasses La Montjoie' op water, brood en worstdieet uit de rugzak.

De volgende kilometers naar Brin-sur-Seille gingen volgens de tijd die in het boekje staat en dat ondanks een omleiding (alweer) en pijnlijke voeten van Nel. In Brin-sur-Seille vonden we gelukkig de Chambre d'Hôte van Mme Cesar. Dit fantastische onderkomen ligt aan de route en dus bijna niet te missen. Een heel erg vriendelijke ontvangst, een mooie kamer en verdere voorzieningen in het huis. Het diner was overweldigend, zo veel, zo lekker en zo gezellig, toen madame Cesar erbij kwam zitten en er allerlei verhalen op ons af kwamen. Na deze verrukkelijke maaltijd met soep, taart met zalm en wilde asperges, zalm met spinazie, boontjes met spek, gegratineerde tomaten, kaas, mirabelles, koffie, water en wijn, op de kamer snel de telefoon aan want het was al weer bijna 10 uur en we waren helemaal vergeten om hem aan te zetten.

Eerst Anuschka aan de lijn met de mededeling; Peter heeft geprobeerd jullie te bereiken. Daarna Robert met hetzelfde bericht en het telefoonnummer van Peter. Dus nog even getelefoneerd met Peter die vandaag voor het laatst in Andlau was. We hebben behoorlijk wat gegevens uit kunnen wisselen over de opgedane ervaringen langs de GR5.

Een mededeling op de kamer voor de wandelaars: Nous vous reçevons en amis. S'il vous arrivez de boire ou de manger, voulez vous le faire avec delicatesse, en respectant le lieu de la chambre s.v.p. Nous vous en remercions tres sincerement.

Enkele bekende namen, waarmee wij vóór ons vertrek nog contact hadden gehad, bleken hier ook gelogeerd te hebben zoals bleek uit het 'Livre d'Or' van madame Cesar. Natuurlijk hadden Peter LaMarsh en Jeff Shannon hier ook de nacht doorgebracht. Hoogste tijd om nu te gaan slapen na deze zo enerverende dag. Zelden is een avond langs de GR5 ons zo goed bevallen als vanavond.

Brin sur Seille - Chateau-Sallins: di 30 mei 2000, 21 km
Op tijd wakker en aan een geweldig en lekker ontbijt. Alweer een gezellig gesprek met madame Cesar tot we omstreeks 9h15 vertrokken. Via de bakker liepen we om 09h30 Brin-sur-Seille uit. Over een brug en daarna een veldweg die gelukkig niet al te nat meer was. Via Attilloncourt ging het over asfalt naar Gremecey (foto) en verder door over een veldweg tot we 3 kilometer verder in het bos uitkwamen. Deze keer ging het zonder omleidingen door het bos maar we moesten wel af en toe over de bomen klauteren. De afdaling die we halverwege de route naar Salonnes hadden was heel erg glibberig en niet om lekker op te schieten. Vlak voor Salonnes ging het door glooiende akkers en weidepaden en was het goed opletten waar de route heen ging. Af en toe waren we echt blij om weer een markering van de GR5 aan te treffen. Inmiddels liepen we al weer een tijdje met de poncho's om want om een uur of twaalf was het begonnen met regenen.

In Salonnes kozen we onze 'eigen' weg en volgden de tekens van een lokale wandeling met afwisselend het nummer 1 of 2. We liepen nu over een verharde veldweg die steeds smaller en slechter werd. Via wat modderige paden met 'kleefklei', gingen we op hakjes van klei lopen die aan de schoenen bleven kleven. Voorbij de camping, met veel van die grote woonarken van marktkooplui, zijn we zonder het op te merken ook nog langs de Gite d'Etape gelopen. In het centrum hadden we de keus uit zeker een tweetal hotels waarvan wij waarschijnlijk de minste kozen. Voor 90 FF hadden we hier een kamer met twijfelaar en badkamer op de gang. Na de verfrissing, in bad en bar, bleven we hier ook maar even eten. Gezellig aan tafel met een beetje wijn en het was zo weer bedtijd.

Chateau-Sallins - Alteville: wo 31 mei 2000, 24 km
De wekker was eigenlijk niet nodig want het verkeer langs het hotel was weer op gang gekomen en af en toe leek het of de vrachtwagens binnen reden. We moesten nu eerst zelf de weg naar de GR5 zoeken en liepen een heel stuk langs de vrij drukke D955 waar we vlak voor Moyenvic de route van de GR5 op konden klimmen. Dit was werkelijk klimmen door de berm van een nieuw aangelegde weg en omhoog door de modder. Met een wandeling door de weilanden over modderpaden waarbij de kluiten modder af en toe niet meer te tillen waren, ging het naar Marcal. Vlak voor Marcal de schoenen een kein beetje schoon gekregen en van de indrukwekkende Port de France een paar foto's gemaakt.

In het dorp even aan de drank en zonder bevoorrading ging het verder. Alweer een plaatsje waar de aangegeven winkel was verdwenen. Het Maison du Sel, met een tentoonstelling over de zoutwinning in deze streek in het verleden, was ook nog gesloten. De volgende 7 km ging over asfalt en grote stukken waren kaarsrecht. Een erg saai stuk in het zo mooie Lorraine. In Blanche-Eglise was ook al geen winkel te vinden maar nog wel de Gite-d'Etape. De volgende 9,5 km ging het al snel de bossen in waarbij we op diverse punten nog erg veel om moesten lopen en zoeken hoe we langs de vele omgewaaide bomen konden komen. Gelukkig kwam er ook redelijk snel een asfaltweg die ons met uitzicht op Tarquimpool aan de Lindre naar Alteville bracht.

Hoewel dit chateau niet te bezichtigen is, kregen wij als gasten van het 'Chateau d'Hôte' toch een mooie blik in de bibliotheek en ontvangstzaal. Dit onderkomen is tot nu toe het duurste waar we zijn geweest maar na berichten van Peter kwamen we er niet onderuit om ook hier onze intrek te nemen. De avond was verrukkelijk, met andere gasten zaten we eerst in een salon voor het aperitief en daarna in de speciale eetzaal. We genoten hier een rijkelijk maal met o.a. witvis, zalm, asperges, artisjokken... wijn en koffie met likeur toe. Na deze prachtige avond vielen we natuurlijk als een blok in slaap.

Alteville - Gondrexange: do 1 juni 2000, 22 km
Het ontbijt was, net als het diner helemaal af. We kregen zelfs een baguette mee voor onderweg. We liepen vandag eerst over asfalt naar Assenoncourt waar we inderdaad nog een Chambre d'Hôte zagen. Overigens zijn er in dit plaatsje totaal geen andere voorzieningen. De volgende kilometers naar Fribourg waren wat spannender. Het bos in is op zich geen probleem maar de natte paden met alweer vele omgewaaide bomen bezorgden ons een fikse achterstand in de looptijd. Na een flinke puzzel hoe het bos op de juiste plek te verlaten slaagden we er uiteindelijk in om de veldweg naar Fribourg te bereiken. Nu ging het over mooie paden naar Diane-Capelle en ondanks een klein stukje, vervelende en natte paden kwamen we uit in dit dorp. Omdat het onderkomen van de afgelopen nacht zo erg duur was uitgevallen waren we ook de hele dag al aan het zoeken naar een bank met geldautomaat maar dit ging niet lukken. Ook in Gondrexange geen geldgever en dus maar naar de camping om met de laatste pegels een plekje te bemachtigen. Het diner, na de dagelijkse rituelen, genoten we in een restaurant net buiten de camping, nadat we ons er van hadden overtuigd dat ze onze betaling met een mastercard zouden accepteren. Straks lekker naar bed en dan... rust en lekker slapen. Gondrexange - Abreschviller: vr 2 juni 2000, 24 km
Het opstaan ging aardig op tijd, inpakken en wegwezen. Eerst naar het dorp waar het brood eigenlijk op was. Met een kleintje baguette en een paar yoghurtjes, die we eerst buiten op de rand van de stoep opaten, ging het eerst weer verder langs het kanaal. Al snel volgde een weg naar Landange, Fraquelfing en Niderhoff. In Niderhoff troffen we eindelijk een restaurant en konden we onze dorst lessen. De route over asfalt, meestal volgens de route maar soms als omleiding, ging verder naar Métairie de Saint-Quirin waar we een Gite Rural troffen en een heerlijk zitje in de schaduw voor de lunch. In het volgende plaatsje begon een lange klim door de 'le Sauvageon' naar 'Les Deux Croix' op 419 mtr. De camping in Saint-Quirin was nog gesloten, de toiletten op slot maar gelukkig wel koud water voor de veldflessen. Tijdens de volgende klim weer een korte omleiding en hierbij wel heel goed opletten om niet de juiste weg kwijt te raken. De lange afdaling naar Abreschviller kwam precies bij de camping en Gite Communal voorbij zodat we niet hoefden te zoeken naar een slaapplaats. Na het luxe eten bij een van de twee restaurants die we hadden gevonden lekker vroeg op bed.

Abreschviller - Col du Donon: za 3 juni 2000, 28 km
Vroeg wakker door de zon. Snel aankleden, tent inpakken en op weg. Het moet er van komen vandaag: De Donon. De eerst kilometers tot de Col du Leidenstein gingen, hoewel af en toe zwaar, best wel goed en over mooie paden en deels asfalt. De resterende route was één grote omleiding en af en toe ging het dan ook even fout, als er een markering ontbrak. Net na onze lunch, we waren er net achter dat we moesten omkeren om het juiste pad te volgen, kwamen we een groep van ca 40 Belgen tegen die dus ook niet meer op de juiste omleiding zaten. Zij probeerden toch om hier door te gaan over de originele route maar, zoals we later hoorden, was dat mislukt en had de groep een andere route gekozen.

Wij volgden veel asfalt en klommen langzaam omhoog naar de Col du Donon. Onderweg water uit de Source de la Sarre Rouge getapt, en maar hopen dat dat water schoon genoeg was, we hebben er gelukkig geen last van gekregen. Vlak voor de Donon liepen we even in een paar druppels van een onweersbui maar die was gelukkig wat verder weg en voor ons hield de regen dan ook al snel op. Bij aankomst bij het hotel kegen we te horen dat ze vol waren. Na vragen of ze een oplossing wisten voor ons probleem kregen we gelukkig een sleutel van een appartement.

Later op de avond hebben we ook nog heerlijk gegeten in het hotel en na de voortreffelijke maaltijd was de slaap snel gevat. Door alle omleidingen vandaag zeker 5 kilometers extra afgelegd.

Col du Donon - Schirmeck - la Claquette: zo 4 juni 2000, 15 km
We dachten iets uit te slapen maar voor de wekker afliep waren we allebei al klaar wakker en was Nel als eerste uit bed. Op tijd aan het ontbijt in het hotel en daarna het appartment en ontbijt afgerekend. Gelukkig viel de prijs voor het 'noodgedwongen' appartement ons mee en had ik blijkbaar 'per persoon' niet goed begrepen. De afdaling naar Schirmeck ging voorspoedig al zaten we er door het missen van een afslag wel even naast. Dan maar een route aan de andere zijde van de D392 die uiteindelijk op hetzelfde punt uitkomt.

In Schirmeck de eerste vervelende ervaring; om met de trein van hieruit naar Breda of Tilburg te komen is er maar één mogelijkheid die om 06h45 vertrekt vanuit Strassbourg. Een aansluitende trein gaat dan om 06hxx uit Schirmeck.

De tweede vervelende ervaring; de camping in Schirmeck is niet meer. Na eerst een terrasje te hebben bezocht begon een 'eindeloos' rondwandelen en heen en weer geloop. Na veel omzwervingen kwamen we uit in la Claquette waar we in een Gite d'Etape onderdak vonden. Voor het avondeten was het lang zoeken naar een geschikte gelegenheid. Schirmeck valt ons behoorlijk tegen, geen hotel en weinig eetgelegenheden. Uiteindelijk viel de keuze op een Chinees restaurant waar we overigens geen Chinees hebben gezien en werden bediend door een lange blonde juffrouw. Het maken van een keuze uit de menukaart was niet eenvoudig maar het eten waarvoor we uiteindelijk hadden gekozen smaakte voortreffelijk. Inmiddels was het buiten enorm gaan onweren en naast de enorme partij water vielen er ook dikke hagelstenen.

Op dit moment waren we blij dat we geen camping hadden gevonden. Terug naar het plaatsje waar we ons onderkomen hadden gevonden ging met de regenjassen aan maar gelukkig was het ergste voorbij. De was die Nel had gedaan, vlak voor onze wandeling van la Claquette naar Schirmeck, hing nog buiten en was natuurlijk vreselijk nat. Snel, in het donker, binnengehaald en in de badkamer opgehangen. Nu maar hopen dat we de kleding morgenochtend kunnen gebruiken.

Schirmeck - la Claquette - Metz: ma 5 juni 2000
We waren als altijd gewoon op tijd wakker, na een onrustige nacht met veel onweer en een luidruchtige kerktorenklok met een kwartierslag vlakbij. Om 06h00 was het klokluiden langdurig om de nieuwe dag aan te kondigen. Na het ontbijt, dat door het te donker gebakken brood behoorlijk tegenviel, liepen we op ons gemak naar Schirmeck. Om 10h00 waren we op het postkantoor en namen onze laatste post van dit avontuur in ontvangst. De trein naar Strassbourg en verder naar Metz zou om 10h55 vertrekken en we zullen daarna wel zien of we vandaag nog verder komen dan Metz. Volgens de beambten op dit station komen we vandaag niet meer thuis.

Na een zeer voorspoedige en prettige treinreis komen we om 13h40 aan in Metz. Nog snel kaartjes kopen voor Luxemburg lukt niet en het verkrijgen van inlichtingen aan het loket gaat zo mogelijk nog trager. Na lang zoeken komt onze hulpvaardige lokettiste er, n.b. via de internetsite van de Deutsche Bundesbahn, achter dat; als we om 15h58 vertrekken, we al om 21h30 in Rijen aan kunnen komen. Omdat we nu nog een zee van tijd hebben gaan we eerst even lekker uit eten bij een restaurant aan het stationsplein. Na even aandringen krijgen we gelukkig, op dit ongunstige tijdstip, een heerlijke maaltijd geserveerd, onderwijl vluchten we nog even naar binnen vanwege een enorme regenbui.

De treinreis naar huis gaat via Luxemburg naar Brussel met een doorgaande europese expres trein. In Brussel hebben we bijna direct aansluiting op de sneltrein naar Amsterdam. Na een overstapje in Roosendaal is het dan alweer bijna gedaan met de reis.

GR5 tot volgend jaar!