Wandelverhalen

Maastricht - (Diekirch) - Beaufort

Doesberg - Kanne: 19-04-2000: 11,2 km
Een korte dag om te wandelen want we lopen minder dan 12 kilometer vandaag. Maastricht - Kanne via de St-Pietersberg. Nel gaat ook weer mee over de wandelpaden maar heeft het wel heel erg moeilijk. We lopen al snel langs het Albertkanaal en volgen dit tot bij de brug van Vroenhoven. Even na deze brug lopen we Nederland weer binnen zodat we via de Apostel Hoeve op de St-Pietersberg uitkomen.

Na enkele grenspalen aan te Nederlandse kant komen we kort na een mooie hoeve weer op het grondgebied van België. Een prachtig uitzicht over de directe omgeving en op het plaatsje Kanne waar we al snel een leuk terrasje vinden. Het café heeft de voor ons zo toepasselijke naam 'De Stappers'. Tijdens een welkome verfrissing houden we kort beraad. Nel heeft dringend drie dagen rust nodig om de blaren te laten 'genezen' en hoe gaan we dit oplossen. In Kanne zijn enkele winkeltjes, cafés en hotels. Wat te doen bij verplichte rust van 3 dagen: Een hotel kost in dit dorp ca. ƒ 125 tot ƒ 150 per nacht en dan moeten we ook nog eten! Een enkeltje naar huis kost voor 2 personen, belbus en trein, ongeveer 50 gulden. Niet zo moeilijk besluit om te nemen en na het afscheid van Peter nemen we de bus van 15h50 naar Maastricht. In Maastricht hadden we de intercity van 16h29 zodat we om ongeveer 18h00 thuis waren. Morgen een bezoek aan de orthopeed om de zooltjes te laten corrigeren, drie dagen rust en dan zondagmorgen zo vroeg als maar mogelijk weer starten in Kanne. Jammer dat we als we zondag weer starten onze wandel 'maatjes' voorlopig zullen missen. Peter en Jeff plannen echter ook enkele layoverdays of korte trajecten zodat we elkaar ongetwijfeld nog wel zullen ontmoeten. Voor alle zekerheid hebben we wel alvast adressen uitgewisseld om de gezamenlijke ervaringen op de GR5 nog aan elkaar door te kunnen geven.

Kanne heeft hotelaccommodatie en de mogelijkheid om boodschappen te doen. De busverbinding naar Maastricht gaat enkele malen per dag.

Kanne - Visé: 23-04-2000: .. km
We werden door Robert en Karen met de auto naar Kanne gebracht zodat we om ongeveer 10h00 konden gaan lopen. Het weer is niet al te best, dus maar gelijk met de regenbroeken aan, en weer op pad langs de GR5. We vertrokken langs de gewone weg tot we de brug over het Albertkanaal -en het laatste stukje dorp- hadden gehad en daarna ging het over echte landweggetjes verder. Deze waren door de aanhoudende regen inmiddels veranderd in glibberige modderpaadjes. Van het dorpje Eben-Emael zagen we maar een klein stukje omdat we hier via die kleine glibberpaadjes achterlangs liepen. Na dit plaatsje begonnen we aan een, voor ons vlaklanders, enorme klim om vlak voor Wonck weer om te draaien en af te dalen. Dit alles nog steeds over smalle en glibberige modderweggetjes. Het grootste gedeelte hadden we nu al met de poncho's om gelopen.

Na de afdaling ging het verder langs de snel stromende beek 'Eben-Ezer' vol met donker modderwater. Na het oversteken van een grotere asfaltweg ging het alweer omhoog om even later weer, nu over een breed verhard pad, naar beneden af te dalen. Bij de afslag naar Wonck stond gelukkig een bankje, en het was inmiddels ook lunchtijd, wat een mazzel. Gelukkig konden we onze lunch een beetje droog naar binnen werken en uitgerust gingen we daarna weer verder. Na het kruisen van de spoorlijn ging het weer steil omhoog over een redelijke brede weg. Boven op een 'hoogvlakte' aangekomen ging het, nadat we het te ver gelopen stuk weer terug waren gegaan, rechtsaf over een veldweg en hier was normaal lopen bijna niet meer mogelijk. We glibberden over de modder verder, gingen bij de volgende T-splitsing linksaf en liepen verder tot een houtwal in de verte. Voorbij een boerderij begon alweer een afdaling en jawel hoor aan de andere zijde van een asfaltweg weer omhoog. Natuurlijk weer over de door ons al zo verfoeide en modderige, maar eigenlijk prachtige, paadjes. Het uitzicht was, ondanks de nog steeds donker grijze lucht, weer enorm mooi en alle fruitbomen stonden hier nu volop in bloei.

De laatste afdaling voor vandaag begon en al 'snel' waren we in Haccourt. Hier vonden we midden in het centrum eindelijk een beschut bankje zodat we even konden zitten om de vermoeide voeten tot rust te laten komen. We zagen er niet uit, en zaten zo onder de modder, dat we de café's nog maar even links lieten liggen. Na de lunch die we vlak bij Wonck hadden genoten was dit het eerstvolgende bankje dat we zagen. Na het passeren van de bruggen over kanaal, rivier, snelweg en trein kwamen we eindelijk aan op een terrasje in Visé. We bestelden hier enkele drankjes en vroegen of ze ons konden vertellen waar we een geschikt hotel konden vinden. Met een adres aan de Maas op zak toch eerst nog even door Visé gelopen, om daarna naar het geadviseerde hotel 'Mosa' te wandelen.. Een voor onze begrippen duur hotel maar dat moet dan maar een keer, zeker omdat er kennelijk geen ander geschikt hotel in Visé voor ons is. Hiervoor moesten we wel weer een stuk terug op de route. Het avondeten, met keuze uit een uitgebreid Italiaans of Franse keuken, in het hotel was voortreffelijk. Na de maaltijd nog even bijkomen op de kamer, het regende inmiddels weer; dus buiten langs de Maas uitwaaien was er niet bij. Op de warme kamer werden we al snel door slaap overvallen, na al de vermoeiende maar mooie belevenissen van vandaag.

Visé heeft trein, bus, winkels, banken, postkantoor etc. Wij vonden er slechts 1 hotel geopend. Later hoorden we van andere Nederlanders dat er nog minstens één ander hotel open was.

Visé - Domein van Wegimont: ma 24 april 2000: .. km
De lucht was vanmorgen nog wel grijs maar zag er een stuk beter uit dan gisteren. We liepen eerst Visé binnen om brood te kopen en de GR5 volgens de markering te gaan volgen. Het was druk bij de bakker, crisistijd lijkt het wel, een rij tot ver buiten op straat. De Belgen hebben er wat voor over om op 2e paasdag vers brood op tafel te kunnen zetten. Na lang wachten gingen we dan toch nog met vers brood op stap.

Bij het verlaten van Visé, na een enorme klim, ging het met het volgen van de route een beetje fout. Een flinke omweg en een klein stukje missen van de GR was het gevolg. In het vervolg nog beter opletten want de af te leggen afstanden zijn al groot genoeg. In Dalhem zaten we weer goed op route en ging het verder door het prachtige landschap. Dwars door weilanden langs mooie riviertjes of beken die ongehinderd hun eigen weg konden vervolgen. Dalhem verlaten ging via een prachtige klim, en langs een mooi en erg oud gedeelte. In Feneur was het helemaal prachtig, alweer door stukken weiland, tussen boerderijen door en zelfs over een boerenerf. Dit alles ging gepaard met steil klim- en daalwerk. Achter Saint-Remy ging het steil naar beneden en volgden we verder, door de bossen, de loop van de mooie bergbeek 'Julienne'. Aan het eind van deze prachtige boswandeling ging het door een tunnel onder de E40 door. Al de tijd afdalen werd nu 'bestraft' met een lange steile klim van zeker meer dan 50 meter.

Via Vieille-Foulerie kwamen we, gedeeltelijk door bos en nog steeds een mooie omgeving, aan in Saive. Hier werd het ons te bar; zoveel lopen en nog geen kroeg! Dan maar even van de route af om in Saive even heerlijk in het plaatselijke café uit te rusten. Na deze welkome en zeer prettige pauze op naar ons eindpunt, nog zeker twee uur verder. Op weg naar Micheroux hadden we uitzicht op de overblijfselen van de mijnwerkerstijd, een 'prachtige' zwarte berg of 'terril' zoals we in het boekje lazen. Na Micheroux was het even zoeken om de weg te vinden door het weiland waar we in waren beland. Het einde van de huidige etappe kwam in zicht en een vriendelijke dame langs de kant van de weg probeerde ons duidelijk te maken hoe we op de camping konden komen.

Op de camping van het Domein van Wegimont, onder het genot van een verfrissing uit de kantine, even wachten op de beheerder. We kregen een plekje toegewezen direct naast de twee mensen die vanmorgen tegelijk met ons uit het hotel in Visé waren gelopen. Ze zaten in Visé tijdens het ontbijt ook al naast ons en we wisselden toen al wat GR5 belevenissen uit. Zij lopen de GR5 in gedeelten, na het Pieterpad waren ze nu net aan de GR5 begonnen en hadden nu één week vakantie. De camping is groot maar rustig, de vaste gasten gaan nu, aan het einde van dit Paasweekeinde, weer naar huis.

Op ongeveer 800 mtr van het Domein ligt het plaatsje Soumagne waar een bakker en kruidenier te vinden zijn. De volgende dag doorlopen en denken wel iets tegen te komen gaat fout!

Domein van Wegimont - Banneux: di 25 april 2000: .. km
Op tijd wakker na een nacht vol met gedraai, we moeten echt weer wennen aan de slaapmatjes. Geen ontbijt; dus alleen water en dan op pad. Het lopen gaat goed en de training voor de Alpen is hier best. Het is te merken dat we nu in de Ardennen zijn aangeland. Alweer hebben de initiators van de GR5 in dit gebied alle moeite gedaan om van de verharde wegen weg te blijven. Prachtige landweggetjes en zelfs via 'paadjes' welke zo te zien normaal dienen voor de regenwaterafvoer, de berg af. Vandaag diverse 'bergen' gehad, de quotjes voor bergen is eigenlijk niet meer nodig. Het totale hoogteverschil dat we vandaag hebben moeten slechten zal al snel een 500 tot 600 meter bedragen.

Olne, het eerste flinke plaatsje dat we tegenkwamen, moest onze brunch opleveren. Natuurlijk zijn langs de GR5 alle bakkers dicht op het moment dat de GR5 reiziger hier arriveert. Zo ook hier, gelukkig was er een minimarkt bij de benzineslokkerspomp. Vandaag zullen we noodgedwongen op wafels, marmercake met chocolade overgoten, repen chocolade en mars moeten leven want brood was er niet te krijgen. In Nessonvaux een prachtige afdaling langs trapjes en zo bij alle voordeuren van de inwoners langs. Nessonvaux liepen we al snel uit en achter de brug waren we in Fraipont. Fraipont is gelegen in een diep dal in de Vesdervallei, klimmen en dalen betekent dat voor ons. In Fraipont een 'after-brunch' café dat we wel even aan moesten doen. Na een heerlijk biertje, en even later ook nog lekkere citroen thee, waren we weer in staat de volgende lange klim via Fraipont-Station over het prachtig aangegeven wandelpad naar Banneux-Kapel te overwinnen. In Fraipont-Station liepen we wel even verkeerd omdat het punt waar het pad omhoog de berg op gaat de markering slecht te zien is. Bij de informatieruimte van de druk bezochte bedevaartsplaats Banneux Notre Dame hebben we even gevraagd waar een camping is en zo kwamen we al snel en zonder al te veel zoeken op een camping aan. Ook op deze camping stonden we weer naast dezelfde mensen als afgelopen nacht. Helaas hebben we geen namen uitgewisseld.

In Banneux N.D. zijn veel eetgelegenheden (voor de dagjesmensen). Er zijn voldoende hotels en zeker één camping.

Banneux N.D. - Spa: wo 26 april 2000: ..km
Vandaag deze vrome plaats achter ons gelaten en na een kilometertje langs snelwegen waren we weer op de GR5 en heerlijk in de bossen. We liepen hier langs en door het wildpark van Theux en daalden na de mooie bossen af in de vallei of dal van Targnon. Tijdens deze wandeling hadden we, bij de open plekken in het bos, een prachtig uitzicht over de Ardennen. We deden hierna het kleine plaatsje Becco aan en bewonderden nog even de kleine kapel ter nagedachtenis aan de dorpspriester om even later, heerlijk in de schaduw, bij het mooie kerkje op een bankje uit te rusten.

Na Becco ging het door over mooie glooiende veldwegen naar La Reid. De afdaling naar La Reid was heel erg steil en we kregen hier ook te maken met een vaste regel voor wandelaars. Deze stelling komt steeds uit en geeft aan dat juist die winkels die je nodig hebt zijn gesloten op de dag dat je in die plaats arriveert. De bakker was weer eens gesloten, gelukkig bedachten we hier een goede oplossing voor dit probleem. Thee drinken bij het dorpscafé en daar dan ook gelijk twee baguettes met kaas bestellen. Iets duurder dan een bakker maar ja de maag wil tijdens deze marteling ook wat te doen hebben en we waren ook al zonder ontbijt vertrokken. Dat zonder ontbijt klopt niet helemaal want toen gisteren de bakker ook al gesloten was hebben we immers een met chocolade overgoten marmercake gekocht, het kleine restant heeft vanmorgen als ontbijt gediend. Na La Reid was het via Canada, Winamplanche een bijzonder gedeelte van de wandeling. Over paadjes -zo smal dat je met rugzak maar net genoeg ruimte had tussen koeien, weiland en een prikkelhaag- ging het klimmend en dalend verder.

Via een bruggetje -of naar keuze- door het 'wild' stromend water ging het door naar Creppe, een omweg van ruim 5 kilometer naar Spa. Creppe zelf werd niet aangedaan maar via veldwegen liepen we om dit plaatsje heen en begonnen aan een lange en zeer mooie afdaling door de bossen, langs een beek naar Spa. Vlak voor Spa moesten we nog even klimmen, dat viel wel tegen. In Spa gingen we even bij de Touristen Informatie langs om de weg naar een geschikte camping te vragen. Hierna was het echt wel de hoogste tijd voor een terrasje. Nog ongeveer 2 Km, langs een drukke verkeersweg behoorlijk steil omhoog, en dan is de camping bereikt. Zo vroeg in het seizoen is er net als op eerdere campings nog niets te krijgen, restaurants zijn dan ook op de campings nog gesloten. Voor het avondeten moeten we weer afdalen naar Spa en na een heerlijke maaltijd is het dan rond 21h30 laat genoeg om in het donker de weg naar de camping weer te proberen te vinden. Ook op deze camping staan we weer naast de inmiddels bekende andere GR5 wandelaars. Zij houden een rustdag in het mooie Spa, zodat het dagelijkse treffen nu wel afgelopen zal zijn.

De Touristen Informatie heeft alle info die de reiziger nodig heeft. Campings, hotels, eetgelegenheden, winkels; daar is geen gebrek aan in Spa.

Spa - Stavelot: do 27 april 2000: .. km
Vandaag ging met het opstaan alles langzaam. Slecht geslapen; een klein beetje natte slaapzak door het, met de slaapmatjes, langzaam van de helling afschuiven waardoor de binnen en buitentent tegen elkaar kwamen. Geen regen maar wel veel condens, zodat dit makkelijk de slaapzak nat kon maken. Door de schuine ligging van de tent kwam waarschijnlijk het minder goede slapen. Maar Nel blijft ook een beetje last houden van zere plekken op de heupen na het slapen op onze thermarest matjes. Aan alle getut komt een einde en zo gaan we eindelijk om 09h00 op pad. De GR5 was, via de achteruitgang van de camping, al snel gevonden. Al klimmend liepen we door de prachtige bossen die boven Spa zijn te vinden. Na een fikse klim tot 442 meter waren we bij 'Pouhon Delcor', een klein bronnetje met schuilhut, en voor ons was het prettig dat hier een heerlijk bankje was om even te zitten. De paden gingen langzaam omhoog over mooie lanen door tot we in de 'hoge venen' (573 meter), bij een RAF monument ter nagedachtenis aan een vliegtuigbemanning, aankwamen.

Het laatste stuk ging over wat ze in de Peel knuppelpaadjes noemen. Om de meest waterige paden begaanbaar te maken waren houten paden aangelegd van bij elkaar wel 1 km lengte. Aan het einde van deze mooie paden over de 'Fagne Malchamps' stond een uitkijktoren van 36 meter hoogte die een magnifiek uitzicht over de omgeving bood. Licht glooiend ging het verder via Poteau d'Andrimont waar wel een bordje Buvette stond maar helaas nog niets te verkrijgen was. Ook in Andrimont en Ruy waren geen winkeltjes. In Ruy bleven we na de steile afdaling tot 310 meter maar even lekker op een bankje zitten om onze noodvoorraad eten te consumeren. Bij een vakantiehuisje, waar natuurlijk Hollanders in zaten, even om vers water gevraagd voor we aan de laatste klim voor vandaag begonnen.

We begonnen aan een klim naar Fagne de Bellaire op 504 meter waar we afgepeigerd een rust van een half uurtje in moesten lassen. Nu restte ons nog een lange nagenoeg alleen afdalende 'weg' naar Stavelot- Centrum op 295 meter. Na deze mooie afdaling, waarbij we bossen zagen waar de storm voor behoorlijk wat kaalslag had gezorgd, kwamen we aan in Stavelot. We hebben inmiddels al het 'goede' gebruik om eerst een lokale kroeg te bezoeken om de vochtcirculatie weer op peil te brengen en vonden een leuk klein terrasje in aanbouw voor de zomerdrukte. Na enkele consumpties op weg naar de Gite die we bij binnenkomst in het plaatsje al hadden gezien, de camping is n.l. twee kilometer verderop en ook nog in de verkeerde richting. De dame die (tegenover de Gite) de deur opendeed begon eerst afwijzend omdat deze Gite slechts voor groepen is bestemd en niet voor lonely walkers als wij. Of we misschien bij particulieren zouden willen slapen dat kon ze misschien wel voor ons regelen. Natuurlijk vonden we dit goed maar bij nader inzien vond zij dit geregel misschien wel lastig en bood ons toch, in de Gite, een bed en douche gelegenheid aan.

Prachtig, een hele Gite voor ons alleen en nog wel in het centrum met een pizzabakker in de buurt! Na het opfrissen nog even een paar wasjes gedaan, want wanneer doet zo'n gelegenheid zich nu voor? De organisatie waarvan de Gite deel uitmaakt is: Gites d'Etape du Centre Belge du Tourisme des Jeunes (CBTJ). Vanavond even lekker uit eten bij een pizzabakker en daarna vroeg naar bed.

Wij kregen onderdak in de Gite die normaal alleen, op afspraak, voor groepen toegankelijk is. Er zijn ook hotels en een camping (2 km verder). Er is voldoende gelegenheid om boodschappen te doen en uit eten te gaan.

Stavelot - Vielsalm: vr 28 april 2000: .. km
Vanmorgen vroeg wakker om nog op tijd een mailtje te kunnen versturen. Hopelijk is dit nu gelukt, vreemd dat een mailtje met attachment niet wil lukken. Nel werd er wel een beetje gestoord van, al dat gedoe terwijl je eigenlijk nog wilt slapen. Na het gewoonlijke ochtend ritueel van wassen, aankleden en het inpakken van de rugzakken hebben we de sleutel van de gite aan de overkant door de brievenbus gegooid en zijn op zoek gegaan naar een bakker. Heerlijke croissants als ontbijt, na de yoghurt die we al op hadden gegeten in de gite, en verse bolletjes voor onderweg. De weg Stavelot uit ging zoals in het boekje en we waren dus voorbereid. In de tekst stond: sterk klimmend, nog steiler, dat klimt, zacht klimmen blijven en even klimmen. Zomaar een stukje uit het topogidsje en dan ben je nog maar net boven Stavelot, maar wel met een prachtig uitzicht.

Na een prachtige 'weg', met veel zand en modder maar wel heel erg mooi tussen velden en door bossen, kwamen we aan in Logbierme. In dit plaatsje had oorspronkelijk de overnachting van afgelopen nacht plaats moeten vinden maar door de keuze van iets kortere trajecten ten koste van een rustdag waren we in Stavelot gebleven. In Logbierme zagen we naast het vermelde 'natuurvriendenhuis' ook nog een Gite. Bij het natuurvriendenhuis onze watervoorraad (pet-fles) weer aangevuld en de weg door de mooie bossen vervolgd. Bij Mon Le Soie een paar dagjesmensen op het juiste pad geholpen, zij waren zonder kaart aan het dwalen geslagen en konden hun auto niet terug vinden. Hier zelf ook de scherpe bocht naar rechts genomen en na een afslag naar links liepen we door prachtige bossen naar Vielsalm. In Vielsalm was de camping snel gevonden en nog lekker vroeg waren we al op verkenning in Vielsalm. Het restaurant op de camping was vanaf 17h00 al gesloten zodat we iets later in het stadje heerlijk op een terrasje zaten en genoten van een heerlijke Ciney brun, een lekker trappisten biertje. De weg langs het terrasje was behoorlijk druk en dit kwam mede door de vele vrachtwagens met gevelde bomen. We naderen zichtbaar een gebied waar ook veel bomen zijn geveld door de najaars stormen. Na het terrasje vonden we ook nog een Italiaans (pizza) restaurant en konden we genieten van de overheerlijke pizza Hawaï en Quattro Formaggio.

In Vielsalm is een camping en er zijn enkele hotels. Er is voldoende gelegenheid om boodschappen te doen. Er is ook een Toeristen Informatie, niet te missen want deze licht aan de route bij binnenkomst van Vielsalm.

Vielsalm - Stoubach: za 29 april 2000: .. km
Mooi op tijd vertrokken van de camping in Vielsalm, de tent was wel nat door de vochtige nevel en dauw. Eerst nog even via de supermarkt voor vers brood en daarna aan de lange klim van 170 meter begonnen. Op dit hoogste punt (520 mtr) zwenken we af naar Commanster. Voor we dit gehucht bereiken lopen we nog door prachtig mooie bossen waarbij het wandelpad af en toe meer een beek dan een zandpad lijkt. Dit is in het voorjaar normaal hebben we begrepen. In Ruisseau de Bèche steken we, midden in de bossen, via een wad (doorwaadbare plek) een beek over. Na Commanster gaat het verder, eerst nog via veldwegen maar later over smalle asfaltpaden waar gelukkig geen auto's voorbij kwamen. Via Braunlauf ging het verder naar Schirm, ons oorspronkelijk doel.

In Schirm, waar geen overnachting mogelijkheid was, hadden we de keus om door te lopen naar Thommen (hotel) of naar Hohenbusch (camping) beide op een afstand van 2 kilometer. Doorlopen naar Burg-Reuland 7 kilometer verder leek ons, we waren nog fit, een beter idee. Een heel stuk vermoeider en twee uur later waren we in dit plaatsje en vonden alle hotels bezet. We vonden dit uit door de 'hulp' van een 'vriendelijke hotelier' die even voor ons rond belde naar de 4 andere hotels. Ondertussen vroeg hij voor het bellen nog 60 BF, en vond het noodzakelijk om te vertellen dat we maar ruim van te voren onze hotels moesten bespreken. Dat je als lange afstand wandelaar niet altijd precies weet wanneer je op welke plek uitkomt kon hij niet begrijpen.

Bij een zeer vriendelijke uitbater van het restaurant 'Zum Peckeneck' kregen we gelukkig alle hulp en uiteindelijk het adres inclusief boeking van het hotel 'Zur Alten Muhle' in Stupbach (De Duitse benaming voor Stoubach). Dus alleen nog even 2,8 km of 45 minuten verder lopen dachten we, overigens was aangeboden om ons op te halen! Juist op dit traject liepen we niet helemaal goed (helemaal fout dus) en maakten nog eens een omweg van ruim 2,5 kilometer! Nog net op tijd kwamen we uiteindelijk aan om, via de douche, in de eetzaal te komen waar al een gereserveerde tafel voor ons klaar stond. We genoten hier van een heerlijke Duitse maaltijd en namen na afloop nog een drankje. Daarna was het ineens al weer laat en hoogste bedtijd. Een mooie wandeldag, onder een grijze hemel waaruit gelukkig geen regen viel, was weer voorbij.

In Burg-Reuland zijn een aantal hotels, en men kan er boodschappen doen. Wij vonden hier geen slaapplaats meer. Een goed alternatief was het genoemde hotel Zur Alten Muhle in Stupbach. In Stupbach zijn geen mogelijkheden om inkopen te doen.

Stoubach - Dasbourg Brug: zo 30 april 2000: .. km
Na een heerlijk ontbijt gingen we om ongeveer 9h00 aan de wandel. Eerst een lange klim van 140 mtr om de GR5 weer te bereiken bij het kruispunt 'Leithum'. Hier zou volgens de kaart een mast moeten staan die hebben we echter niet gevonden. We volgden hierna een lange afdaling naar de Our en hadden ondertussen een prachtige blik terug op 'ons' hotel aan de Our. Na flink wat kronkels en omwegen over mooie paden kwamen we uit bij de Peterskirche waar we nog over een kruisgang werden geleid. De weg naar Ouren was nu ook heel snel afgelegd en op het Drielandenpunt waar diverse plaquettes aanwezig waren over het Pakt van Rome met o.a. Luns als ondertekenaar voor Nederland en Adenauer voor Duitsland.

Op dit Drielandenpunt genoten we onze lunch die bestond uit kaakjes en we dronken er koel helder water (plat water) bij. Al enkele dagen wordt bronwater zonder prik "platwater" genoemd in deze streek. Het nu volgende traject was een door ons schromelijk onderschatte afstand want Dasbourg was eigenlijk te ver. In Tintenmillen was op een camping even gelegenheid om een kop thee te drinken. Eigenlijk hadden we beter naar ons lichaam moeten luisteren en hier moeten stoppen, maar het was nog maar 15h00 en dus gingen we door. Het pad langs de Our werd steeds smaller en bleef klimmen en dalen met telkens hoogteverschillen van enkele tientallen meters. Vlak voor Kasselslay hadden we nog een laatste rust en na de betontrap bij Kasselslay werd het laatste kwartiertje zeker een heel uur.

Tijdens deze rust maakten we ook een praatje met een Nederlandse wandelaar die bezig was aan een tocht naar Rome. Hij had 2 jaar geleden al in één jaar van Nederland naar Santiago de Compostella en terug gelopen! De camping waar we uiteindelijk aankwamen had gelukkig een Imbis zodat we heerlijk konden genieten van een echt Duitse maaltijd bestaande uit 'pommes frites mit bratwurst und bier'. We hadden al boodschappen gedaan bij een tankstation, vlak voor de camping, zodat we ook iets hadden voor het ontbijt. We hadden zelfs, voor de eerste keer, een wijntje bij de tent.

In Dasbourg-brug is een winkeltje bij een tankstation en een camping. Voor hotel en andere gelegenheden moet men nog de weg omhoog volgen tot Dasburg.

Dasbourg Brug - Untereisenbach: ma 1 mei 2000: .. km
Na een goede nachtrust lekker lui met opstaan. Broodjes en beleg hadden we nog zodat we eerst bij de tent konden ontbijten. Na alle getreuzel op deze nog sombere grauwe morgen was het al tien uur geweest toen we bij het tankstation, waar we broodjes kochten voor de lunch wegliepen. De wandeling begon met een lang stuk langs de N20, door Hosingen heen, en het was niet erg prettig lopen langs deze weg. Bij Dornauels Muhle ging het zeer steil omhoog eerst door een bospad en later via een asfalt weg tot het hoogste punt vlakbij een kruispunt van wegen. Na deze klim van zeker wel 110 meter ging het na genieten van het fraaie uitzicht, weer naar beneden via prachtige paden. We staken een weiland over en begonnen weer aan een kleine klim van 50 meter. Na een afdaling over prachtige maar lastig te lopen rotspaden gingen we hierover steil naar beneden tot we weer op de N20 bij Kohnenhaff aankwamen. We verlieten de N20 bijna weer gelijk en nu voor een klim van 150 meter naar het uitzichtspunt 'Geislay'. Dit uitzichtspunt viel erg tegen omdat we er nu tegen het mooie jonge groen van de bomen aankeken en van de omgeving niets was te zien. Via spectaculaire weggetjes ging het alweer verder over, of bijna over, de kam van deze heuvel. Na alweer een steile afdaling kwamen we weer op de N10 en moesten deze licht stijgend volgen tot het kapelletje van Obereisenbach. Hier maakten we na een 'korte' klim de afdaling naar Untereisenbach en kwamen uit een asfaltweg. Door al het klimmen, dalen en kronkelen van de paden waren we, hemelsbreed, bijna nog niets opgeschoten vandaag.

Omdat we vandaag ook niet zo lekker in ons vel zaten besloten we maar om hier te stoppen bij een mooie camping. Nel kon zich nu uitleven in het opfrissen van onze kleding terwijl ik me bezighield met de slaapkamer voor vannacht en het aanbrengen van wat waslijntjes. Vlak voor etenstijd kwamen we erachter dat het restaurant op de camping vanavond vanwege de 1e mei was gesloten. Ons werd aangeraden om in Obereisenbach te gaan eten. Deze avond dus heerlijk gegeten bij Pension 'de la Vieille Chapelle' in Obereisenbach, dat was ook weer even een paar kilometertjes terug op de route. In deze 'Auberge of Pension' troffen we Fred Triep met zijn wandelgroepje bestaande uit 12 personen. Heerlijk even aan het kletsen, informatie uitwisselen en lekker filosoferen over wandelen in het algemeen en langs de GR5 in het bijzonder. Het eten in de Auberge was voortreffelijk en we bleven nog gezellig even zitten met een glaasje wijn.

Een mooie camping in Untereisenbach met winkeltje en restaurant (gesloten op 1 mei). In Obereisenbach is een Pension of Gite en er is een adresje 'zimmerfrei'.

Untereisenbach - Vianden: di 2 mei 2000: .. km
Weer op de gewone tijd opgestaan en een vochtige tent ingepakt. Met het inpakken hadden we even de tijd want we konden pas om 9h00 afrekenen en de bestelde broodjes ophalen. Het stappen ging goed en we waren behoorlijk uitgerust na de baaldag van gisteren. Op naar Wahlhausen met een klim van 230 meter. De klim ging voor een groot deel over rustige veldwegen met afwisselend enkele steile bospaadjes. In Wahlhausen waren we even de weg kwijt omdat ze hier met wegwerkzaamheden bezig waren. Na het oppakken van de juiste route zagen we de GR5jes (het wandelgroepje van Fred Triep) al achter ons aan komen. Na Wahlhausen begon een afdaling naar Gmünd Brug, af en toe best wel steil, waar we op het terras bij een camping aan de overzijde van de Our, even een kopje thee gingen drinken. Het stuk naar Stolzembourg liep via Lachebierg en ook hier eerst een klim van ongeveer 75 meter gevolgd door een afdaling met weer een klim maar nu van zeker 80 meter. Deze was af en toe voorzien van trapjes en was verschrikkelijk steil.

De afdaling naar Stolzembourg ging voortreffelijk over weidepaden en op het laatst via een machtig mooie afdaling over een rotsachtig paadje. Na een korte rust, waar we met één van de GR5jes zaten te wachten op de rest van hun groep, ging het verder omhoog naar Neklosberg (St. Nikolaas berg). Hier bevindt zich een spaarbekken voor energie opwekking, door in de daluren water omhoog te pompen in dit bekken, worden de piek en dal uren beter benut. De tocht ging verder langs enkele uitzichtpunten waarvan wordt aangegeven dat deze door Victor Hugo zijn bezocht tijdens zijn vakanties in Vianden. Deze afdaling ging natuurlijk weer veel te ver en er volgde als besluit van deze dagetappe nog een verschrikkelijke klim via de kapel Bildchen. Na een klein stukje kruisgang kwam als grootste verschrikking van de huidige etappe een zeer steile klim over trapjes en echt erg enge rotspaden 60 meter steil omhoog.

De laatste loodjes van vandaag gingen over een brede bosweg tot de stoeltjeslift (naar Vianden 'benedenstad'). Hierna maakte een slingerende afdaling naar het kasteel en de jeugdherberg een eind aan de vrijwillige 'dagelijkse kwelling'. We hadden gelukkig nog voldoende tijd over en na het opfrissen gingen we gezellig aan tafel met de andere wandelaars. Het avondeten met 14 man, en twee aan een andere tafel, was natuurlijk ook bar gezellig en na de afwas (voor ons werd dat gedaan door de GR5jes) was het na enkele 'versnaperingen' ook al snel bedtijd.

In Vianden is natuurlijk genoeg te vinden. Enkele hotels, een jeugdherberg en voldoende winkels.

Vianden - Beaufort: wo 3 mei 2000: 32 km
Door een kleine misrekening, of denkfoutje, vandaag ruim 30 kilometer gelopen. De jeugdherberg uit en gelijk over een klimmend asfaltwegje omhoog. Na een grote drukke kruising ging het via bospaden langzaam omlaag tot het einde van de bebouwing van Vianden Zuid (Laemkaul). De weg ging over een geasfalteerde oude spoorbaan verder omhoog tot bij een monument van deze spoorweg. Door Bettel verder over stijgende maar deels ook glooiende asfalt wegen naar Marxberg. Kort na Marxberg verdwenen we weer in de bossen en hadden een prachtige wandeling over bospaden tot we vlak voor Bleesbruck op de drukke N19 uitkwamen. Tot de brug bij Gilsdorf was het nu spitsroeden lopen langs deze zeer drukke verkeersweg. Eigenlijk hadden we nu naar Diekirch moeten lopen om daar op de camping, met hollandse leiding, te overnachten. Maar ja we zijn eigenwijs en het was nog vroeg.

In Gilsdorf begon vlak na de brug een zeer lange klim naar een groot bos waar we al spoorzoekend (gele bollen) doorheen banjerden. Na de bossen kwamen we uit op een veldweg en zagen tot onze schrik dat Eppeldorf nog een heel eind weg was. 'Klein Zwitserland' was echt begonnen. Na via lange veldwegen een enorme diepe kloof te hebben doorkruist kwamen we eindelijk aan in Eppeldorp. Onze watervoorraad werd hier gelukkig aangevuld door een aardige dame in het dorp. Nog ruim 6 kilometer, en eerst een steile asfaltweg omhoog daarna nog een moeilijk bosterrein, en dan eindelijk komen we aan in Beaufort. Na een mooi deel van dit 'Klein Zwitserland' komen we heel erg moe maar net op tijd, vlak voor het uitbreken van een onweersbui, aan bij de jeugdherberg. Te laat voor het eten natuurlijk want het was inmiddels, na deze zware en inspannende dag, al bijna 19h00.

De douche in deze jeugdherberg was niet zoals we gewend waen, maar bestond uit één ruimte voor jongens en mannen en één ruimte voor meisjes en vrouwen. Gelukkig was het erg rustig en hadden we deze gelegenheid toch voor ons alleen. Na deze opfrisbeurt waren we gedwongen om ergens in het dorp een adres te zoeken voor het avondeten. Volgens de jeugdherberg beheerder was er een pizeria in het dorp, helaas we vonden deze gesloten. Terug naar het centrum en daar in een auberge annex café genoten was erg goede en zeker niet dure maaltijd. Met alle moeie lichaamsdelen en voeten was het nog lang en moeilijk om even te wachten maar om 10 uur 'mocht' de telefoon uit en vielen we rap in slaap.

In Beaufort vonden we dus een slaapplaats in de jeugdherberg. Er zijn echter ook een aantal hotels in deze plaats en voor eten en boodschappen is er ook gelegenheid.