Wandelverhalen

Bergen op Zoom - Maastricht

Bergen op Zoom - Wildert: 08-04-2000: 20,8 km
In de jeugdherberg zaten we samen met Peter aan het ontbijt en konden gelijk nog even wat gegevens en wandelervaringen uitwisselen. Erg lange wandelingen kon hij in Canada niet maken omdat je daar alles zelf mee moet nemen, er is geen proviand onderweg te verkrijgen. Beren, een enkele tijger en ander wild is daar regelmatig te zien. Dan hebben wij het hier maar lekker ontspannen tijdens onze wandeling. Het grootste wild tot nu toe was een reebok aan het water van het Schelde-Rijnkanaal.

Na een ons zeer goed bekende route, Grenslandpad (LAW11) en diverse andere regiowandelingen onder andere langs de Zoom, ging het na onze lunch in de berm van de grensweg verder op Belgisch grondgebied. Nu dus ook voor ons eindelijk op onbekende schreden. Terwijl we lekker even zaten uit te puffen op een bankje bij een rotonde in Essen zagen we tot onze verbazing dat men het niet zo nauw nam met de richting waarlangs men de rotonde passeerde; links rechts of bijna midden over, het maakte niet uit. Kennelijk was de plaatselijke bevolking niet ingenomen met de plaatsing van deze rotonde.

De wandeling van vandaag ging, na de rustdag van gisteren, weer voortreffelijk en de camping 'Wildertse Rust' in Wildert, bestaat gelukkig nog. Na het opzetten van de tent was het even verschrikkelijk koud in het primitieve douchegebouw. Na deze ervaring maar snel op weg naar Wildert om een frituur. Het was een heel eind lopen maar het smaakte gelukkig heel erg goed. Na het eten nog even in de rokerige kantine vlak naast de houtkachel om een beetje aan onze waterhuishouding te werken. Vanavond vroeg naar bed want er wordt een koude avond en nacht voorspeld.

In Wildert hebben we niet gezocht naar onderkomen of winkels. Er is een frituur en een camping, voor andere dingen zal men wel naar Essen of Kalmthout moeten reizen. Peter sliep in een B&B in Essen, het adres en reservering was voor hem door de VVV van Bergen op Zoom geregeld.

Wildert - Wuustwezel: 09-04-2000: 22,6 km
Vandaag lekker vroeg op pad, want na een lange koude nacht waren we allebei beurs van het liggen op de harde matjes. De sanitaire voorzieningen van 'Wildertse Rust' waren niet om over naar huis te schrijven, zodat het oponthoud daar zo kort als mogelijk duurde. Al snel na het verlaten van de camping kwamen we via een paar prachtige bospaden op de Kalmthoutse Heide; een natuurgebied dat je beleefd moet hebben. Later hoorden we van Jeff dat hij het gebied moest verlaten omdat het voor publiek werd gesloten vanwege brandgevaar. Gelukkig werd hij de kant opgestuurd die hij nog moest volgen. Het lopen door dit gebied was wel een aanslag op de spieren, een en al mul zand. Tijdens het laatste stukje van dit gebied kwamen we nog in gesprek met een familie uit Wuustwezel over hun ervaringen met de lange afstandswandelpaden in de Benelux en Frankrijk. Een alleraardigste ervaring om zo met anderen in gesprek te komen en te ontdekken dat je hier als 'stappers' wordt aangesproken.

In Kalmthout troffen we, op de hoofdstraat vlak voorbij het punt waar linksaf geslagen moet worden, net op lunchtijd een mooie gelegenheid die helemaal was ingericht voor ontbijt- en lunchmaaltijden. Hier was van klein ontbijt tot grote lunch van alles te krijgen. Omdat we ook nog niet hadden ontbeten hadden we wel zin in een groot ontbijt. De hoeveelheid was enorm en teveel om geheel op te eten, heerlijk wat genoten we hier van. Het was gelijk een mooie rustpauze van een heel uur. Na deze brunch ging het snel verder want het was, na de aanslag op onze spieren door het mulle zand op de Kalmthoutse Heide, toch een pittige en lange wandeling vandaag. Toen we net weer op pad waren zagen we Peter een eind achter ons lopen, daarna hebben we hem deze dag niet meer gezien. De omweg om Wuustwezel was erg lang en met de harde wind niet echt prettig. Na al het asfalt wel weer een verademing om even op een andere ondergrond te lopen.

Aan de oostzijde van Wuustwezel aangekomen gingen we eerst op zoek naar de kinderboerderij voor een mogelijke slaapplaats met de tent. We vonden het hek gesloten en hadden, gelet op de aanblik, ook niet veel zin om hier ons tentje op te zetten. Goede raad is duur, dus op naar het dorpscafé tegenover de kerk, voor informatie. We hadden geluk want de vriendelijke uitbater wist wel twee adressen bij particulieren. Het eerste adres kwam ons wel heel erg bekend voor en bleek dus ook bezet door Peter. Bij het tweede adres dat de café eigenaar voor ons belde hadden we meer geluk en we werden zelfs opgehaald! Nu slapen we vanavond op een punt waar wij eerder een héél uur voor nodig hadden gehad om bij het café aan de andere kant van Wuustwezel te komen. Morgen maar de kortere weg van 2½km door het dorp nemen om de route weer op te pakken. We werden verrast met een echte mooie vakantiewoning en werden na de onze opfrisbeurt al heerlijk voorzien van koffie en thee. Na even uitrusten op de bank was het al snel bedtijd.

Het vakantieverblijf in Wuustwezel dat ons zo goed beviel:
Fam Anthonissen, Baan 50, Tel.: 03 6696788. Ca. 50 mtr vanaf de Napoleons Hoeve.
Peter sliep bij de Fam Joosen, Kruisweg 1, Tel.: 03 6697616
Wuustwezel heeft voldoende winkels, postkantoor en banken, eventueel ook een Hotel. Geen camping.

Wuustwezel - Zoersel: 10-04-2000: 26,4 - 30 km
Na een heerlijke rustige nacht werden we net voor de wekker wakker en was het aankleden ook zo gebeurd. Een heerlijk ontbijt met lekkere verse boerderij eitjes voor het vertrek en we namen daarna de kortste weg naar het dorp voor de hoog nodige kleine boodschapjes. Een lange wandeling staat ons vandaag te wachten. Via wat omzwervingen door een paar mooie percelen bos en weide landschap kwamen we uit in Brecht waar we even de tijd namen voor de koffie. Na Brecht kwamen we al snel langs het kanaal Schoten-Turnhout (Schotervaart) te lopen en konden daar de noeste arbeid om de beschoeiing te vernieuwen bekijken.

Na een aantal kilometers ging het door de velden naar een prachtig domein van de Trappisten van Westmalle. Natuurlijk namen we hier, hoewel we al laat en erg moe waren, even de tijd voor een heerlijk glaasje Westmalle Trappistenbier. Na deze versnapering kreeg Nel vleugels van de ijsthee en wij (Peter en ik) waren iets trager door de Westmalle. Na een villawijk van Risschot kwamen we al snel bij de jeugdherberg van Zoersel aan. De Belgische en Nederlandse vrijwilligsters die de jeugdherberg runden en de andere twee gasten stonden al op ons te wachten zodat de aardappels op het vuur konden. We waren nog maar net klaar met douchen en omkleden en konden toen al gelijk aan tafel. Dit is nog eens een ouderwetse jeugdherberg; afruimen, afwassen en opruimen gezellig met z'n allen; heerlijk om nog eens mee te maken. Na het eten wordt er nog even iets gedronken en gekletst, maar iedereen is behoorlijk vermoeid zodat we dan ook al snel naar bed gaan. Morgen gelukkig een iets korter stukje wandelen dan de dertig kilometer van vandaag.

De jeugdherberg ligt aan het einde van een villawijk midden in het bos. Er zijn geen winkels in de buurt. Naar Zoersel is het 3 km.

Zoersel - Nijlen: 11-04-2000: 18,6 km
Alweer heerlijk geslapen. We beginnen waarschijnlijk langzaam te wennen aan deze wandeling. Een heerlijk ontbijt stond klaar, op wens van de gezellige dames, waren we niet al te vroeg opgestaan en op 08h30 konden we met eten beginnen. Voor enkele gasten waren zelfs enkele boodschappen gehaald zoals drinken en fruit. Gezellig bleef het hier en ondanks dat we de andere vrijwilligers nooit hebben meegemaakt gaan we er van uit dat we het juist nu enorm hebben getroffen. Omstreeks 09h30 gingen we op pad en liepen al snel door een mooi bosgebied van het Pulderbos nabij de gemeente Zandhoven. Misschien zijn deze mooie lanen ooit gebruikt door de Romeinen want plotseling liepen we op een Heirbaan. Heel mooi ging het verder over deze boswegen en pas vlak voor Grobbendonk hadden we in de gaten dat we de bebouwde kom bereikt hadden. Na een cirkel door de luxe buitenwijken van Grobbendonk kwamen we uit bij een mooie uitspanning met de naam 'de Dreef'. Natuurlijk was dit een uitnodiging om een heerlijke versnapering tot ons te nemen. Het was ook tijd om te vragen of er bij de ATB (Arbeiders Toeristen Bond; een zustervereniging van het Nederlandse Nivon) plaats was om te overnachten. Volgens de beheerder van de Dreef was dit zeker mogelijk en vol goede moed gingen we op weg.

Bij het terrein van de ATB aangekomen bleek al snel dat we enorme pech hadden want de schilders en stukadoors waren nog druk bezig om het gebouw te renoveren. Goede raad was duur maar gelukkig kwam er al snel een behulpzame Belg op ons af gelopen. We vertelden ons verhaal en hij was zo vriendelijk om ons, Peter, Nel en mij naar de dichtstbijzijnde jeugdherberg (7km) in Nijlen te brengen. In Nijlen was het even wachten tot de jeugdherberg om 17h00 de deuren zou openen. Deze jeugdherberg -'t Pannenhuis- heeft weer alle voorzieningen waar we zo op gesteld zijn. Eerst even lekker opfrissen, een glaasje drinken en daarna heerlijk eten. Tijdens de maaltijd met preisoep, doperwtjes, wortels, pasta, schnitzel en saus hebben we ondertussen wel veel lol met z'n drieën. Ook hier moet weer even geholpen worden bij de afwas.

De avond in gezellige rust doorgebracht. We waren slechts met 3 gasten zodat we helemaal geen rumoer om ons heen hadden. Na enkele consumpties en kruiswoordpuzzeltjes, er waren inmiddels nog 6 fietsers aangekomen, vielen we bijna om van de slaap en was het voor ons al snel bedtijd.

Grobbendonk heeft van alles te bieden. Winkels, banken, postkantoor, hotel(s).
Nijlen, een grote plaats buiten de GR5 route. Jeugdherberg, hotels, winkels, banken en postkantoor.

Grobbendonk (Nijlen) - Westerlo: 12-04-2000: 23,7 km
Met 9 man aan de ontbijttafel en daarna snel naar de bushalte in het dorp. Een tippel van ruim 1,5 km. In het centrum nog snel even naar de supermarkt om daarna bij de stoplichten de bus (15a) die ons weer naar de GR5 moet brengen, weg te zien rijden. Het was te ver om te gaan lopen, 7 km van kruispunt 'De Lindekens', waar we de GR5 gisteren verlieten. De wachttijd nog nuttig besteed met het kopen van postzegels voor de eerste ansichtkaarten. Maar daarna toch nog ruim een 45 minuten moeten wachten op de volgende bus. Het vertrek bij 'De Lindekens', net buiten Bouwel gelegen, was dus pas om 10h40 en vanaf hier hadden we nog zeker 22 km in het vooruitzicht.

Na het passeren van een spoorlijn ging het over een rustig fietspad en veldweg verder en na enkele kilometers asfalt ging het over een veldweg naar Noorderwijk. In Noorderwijk hadden we het tijdens het eten op een bankje langs de kant van de weg heel erg koud door de harde wind zodat we nog even lekker opwarmden in het café van de Parochie. Toen we de bebouwde kom van Noorderwijk achter ons hadden gelaten ging het gelukkig weer even door de bossen zodat we een tijdje in de luwte liepen. Na het passeren van gehucht Oosterwijk ging het weer verder over veldwegen en hadden we vooral weer last van een felle tegenwind. In de verte zagen we zwaar weer aankomen maar gelukkig gingen de buien voor en achter ons langs. De abdij van Tongerlo kwam steeds dichterbij wat betekende dat we ons einddoel van vandaag al aardig begonnen te naderen. Gelukkig maar want Nel kreeg steeds meer last van haar voeten en ging van ellende steeds harder "stappen". In Zoersel leerden we dat je in België "stapt" als je loopt en "loopt" als je jogt.

Peter, waarmee we deze dag grotendeels gelijk opliepen, ging nog de abdij fotograferen maar wij liepen hier door. Vlak voor de laatste afslag naar de jeugdherberg stond nog een bankje in de luwte van het mooie bos waar we inmiddels liepen, en deze rustplaats lieten we niet schieten. Na een kort kwartiertje ging het verder naar de jeugdherberg waarbij we op het goede pad werden geholpen door twee Belgische families die met hun kleuters aan het fietsen waren, en ook gasten in deze herberg waren. Bij het inchecken direct een drankje en een heerlijke stoel, want daar waren we wel aan toe. De maaltijd was al om 18h00 en dat viel tegen want het was inmiddels al 17h30 geweest en we hadden het drinken nog niet op. Na een record in snelheid en efficiëntie waren we nog enigszins op tijd voor het eten, opgefrist en wel. Alweer een heerlijke preisoep (Peter vind dit zalige soep), lasagne als hoofdgerecht en vruchten yoghurt als toetje. Na de maaltijd maar direct aan de koffie, thee, wijn en Palm. Vermoeid als we zijn zullen we er wel vroeg in liggen vanavond want morgen wacht ons een route van ruim 30 km naar Diest.

Westerlo is een flinke plaats en heeft alle voorzieningen zoals: winkels, banken, postkantoor, hotel(s).

Westerlo - Diest: 13-04-2000: 31 km
Na een rumoerig begin van de nacht, de buren in de kamer naast ons lagen nog tot 12h45 in bed te kletsen. Omstreeks deze tijd had ik mij genoeg geërgerd en stoof de gang op om een roffel op hun deur te geven met de mededeling dat er ook mensen waren die graag wilden slapen; vanaf dat moment was het rustig maar de slaap is op dat tijdstip natuurlijk nog moeilijk te vatten. Met de wekker op tijd wakker om nog even te kunnen ontbijten voor ons vertrek. Pech vandaag! Het is vandaag de eerste dag dat we tijdens de GR5 wandeling regen hebben. Dus met regenbroeken en poncho's vertrokken we om ongeveer 08h45 naar het centum van Westerlo. Na een mooi zicht op het kasteel en tevens gemeentehuis van Westerlo kwamen we al snel bij een supermarkt waar we weer de proviand voor onderweg konden inslaan. Een heel gedoe om in regenkleding boodschappen te doen. Eerst de poncho half af en dan de rugzak 'uittrekken'. Na het winkelen weer het omgekeerde tafereel en dat vlak naast de kassa; prachtig ook zijn al die reacties die je dan hoort als je vertelt aan welke onderneming je bent begonnen.

Westerlo uitgelopen via de straat direct voor de kerk en al snel waren we weer op onze 'track'. Tot Averbode, waar een grote Norbertijnenabdij staat, ging het hoofdzakelijk via mooie bospaden die nu natuurlijk wel een beetje modderig waren. Een voordeel van de bossen was de beschutting voor de gure wind. In Averbode even van de route af om in een café even op te kunnen warmen en natuurlijk koffie of thee te drinken. Nel haar voeten doen nog steeds enorm zeer en deze dag van 30 km is echt teveel voor haar voeten. Een goede keus is in dit geval om Nel met de bus naar Diest vooruit te laten gaan om de kans dat we ook tot Nice door kunnen gaan niet lichtzinnig voorbij te laten gaan. Doorlopen zou zeker het einde van deze tocht kunnen betekenen. Peter en ik gingen in de striemende regen verder en lieten Nel bij de bushalte (half uur wachten) achter.

Tot vlak voor Zichem gingen we verder langs de drukke verkeersader maar daarna ging het langs de Maagdentoren over een oude spoordijk, zonder rails en wij als enige dwarsliggers, verder. Bij Scherpenheuvel, een bekende bedevaartsplaats, weer even van de route af om de kerk te kunnen bewonderen. Terug op de route hadden we even zon en kwamen ook al snel bij een bankje met een afdakje! Het was ook al hoogste tijd om onze lunch naar binnen te werken en dit bankje kwam met de inmiddels weer begonnen buiigheid heel erg goed van pas. Na een heel mooi buitenhuis 'Prinsenbos' met prachtige bijgebouwen en zelfs een klok in de nok van het hoofdgebouw, begonnen we langzaam aan de 'klim' van de Galgenberg. Na de Galgenberg ging het langzaam afdalend naar het centrum van Diest.

De jeugdherberg was niet erg moeilijk te vinden en hoewel het nog steeds hetzelfde gebouw was als 43 jaar geleden kon ik geen herinneringen van vroeger ophalen. De ontvangst op zich; de pas aangestelde jonge vrouw van ca 28 lentes stond hier alleen voor de taak om een herberg met 70 bedden te runnen, voorwaar geen makkelijke taak. Aan haar geven we dan ook niet de schuld dat e.e.a. niet geheel naar wens verliep. Misschien een schone taak voor de stichting VJH om voldoende en opgeleid personeel voor zo'n taak in een jeugdherberg te plaatsen. Ons beviel het concept van Zoersel met vrijwilligers overigens ook heel erg goed! De maaltijd was gelukkig goed en ook de kamer kunnen we ons best in vinden. Na de maaltijd nog even verhalen en wat drinken maar ook na deze dag zal het slapen niet lang op zich laten wachten. Morgen een 'rustdag' in Diest, volgens de berichten nog steeds met regen maar we zullen ons best wel vermaken.

Diest, een grote plaats waar alles te verkrijgen is heeft naast een jeugdherberg, camping en VVV ook voldoende hotels.

Diest 14-04-2000
Wakker worden en een stralend blauwe lucht zien, nooit verwacht na het verschrikkelijke weer van gisteren. Na het ontbijt namen we eerst de tijd om de was te doen en ook de schoenen eens grondig te reinigen. Eerst maar eens op weg naar de VVV en hier informatie ingewonnen over overnachtingsmogelijkheden voor de komende dagen. De informatie die we hier kregen was misschien goed bedoeld voor 'normale' reizigers maar was voor wandelaars langs de GR5 niet al te best te gebruiken. De stadswandeling waarvoor we een boekje kochten was interressant en heel erg mooi. Onderweg was het voor de lunch ook goed toeven bij 'De Lindemolen'. Als besluit van de wandeling was het heerlijk uitrusten op een bankje in het mooie en hoog gelegen park.

Na de stadswandeling troffen we Peter weer op een terrasje waar we zo lekker in de zon konden zitten dat zelfs de truien uit konden. Na dit gezellige zitje in het centrum was het tijd om voor Nel haar bergschoenen nieuwe inlegzooltjes te halen. Eens uitproberen of het zo, zonder de extreem dikke steunzolen, ook een verbetering geeft tijdens het lopen.

De avondmaaltijd hadden we weer in de jeugdherberg en nog net voor het eten maakten we kennis met Jeff, de Amerikaan die ook op 1 april uit Hoek van Holland was vertrokken maar via Schouwen-Duiveland was gelopen i.p.v. Goeree-Overflakkee. Na drie jeugdherbergen met preisoep hadden we nu een groentesoep maar wel op een basis van preisoep, gelukkig vonden we het alle drie erg lekker. De rest van de avond zaten we aan de tafel in de jeugdherberg om onze ervaringen uit te wisselen met Jeff. Voor het slapen gaan nog even wat schrijven, puzzelen en routes uitzoeken.

Diest - Bolderberg: 15-04-2000: 29,6 km
Gezellig met 4 personen ontbijten in de jeugdherberg waarna we met z'n drieën snel op pad gingen. Jeff zou later op de dag volgen want hij ging eerst nog even 'shoppen' en liep toch veel sneller. Eerst op zoek naar een bakker of supermarkt en na enig dwalen door het centrum van Diest vonden we in de Koning Albertstraat een warme bakker. Heerlijk 4 verse tijgerbroodjes voor onderweg ingeslagen en toen via de Begijntjes op weg om Diest te verlaten. Diest uit zien te komen via de GR5 is eenvoudig gezegd maar niet zo makkelijk te realiseren. Na de begijntjes eerst een klim op de oude vestingwal en hiermee kwamen we uit bij een Sas (waar het afvoerwater uit Diest uitkwam op de Zwarte Beek). Hier liepen we natuurlijk direct verkeerd door deze beek te volgen i.p.v. de waterpoort over te steken. Na een 400 meter vond ik het wel vreemd om geen markeringen meer te zien en keerden we op onze schreden terug naar de waterpoort. Na even goed zoeken zagen we inderdaad de juiste markering en konden we onze weg verder vervolgen. Boven op de wal ging het verder en even later zagen we iets verder in de diepte een wandelboom staan. Gelukkig wilde Peter hier een foto van nemen zodat we de rugzak afdeden en even afdaalden naar de 'Ring' om de wandelboom te vereeuwigen op een stukje celluloid. Op deze wandelboom zagen we tot ons geluk dat als we in de gekozen richting door zouden gaan we de GR561 volgden in de richting van Mol, i.p.v de GR5. Wij konden hier de juiste route via de Schaffense Poort nemen en uiteindelijk Diest via de GR5 verlaten.

De rugzakken en Nel die als 'bewaker' was achtergebleven, opgehaald van de vestingwal en inderdaad we liepen zomaar deze mooie stad uit. Door een mooie omgeving gingen we via Zelem afwisselend over veldwegen en mooie bospercelen op weg naar de duizendjarige eik vlak bij Lummen. Bij deze eik kwamen tot het einde van de 17e eeuw de ter doodveroordeelden op de brandstapel aan hun triest einde. Deze plek staat nu bekend als Het Verbrand. Via de 'Verbrand' route ging het naar de kapel O.L.V. van de Beukenboom. Tegenover deze kapel was het restaurant 'Beukenhof' waar we dankbaar gebruik van maakten. In dit café, heel vriendelijk uitgebaat door Stefaan en Peggy Mannaert-Claes, werd door Peter een kamer gereserveerd in het Parkhotel van Lummen. Er werd ook nog een briefje aan de deur gehangen voor Jeff die later op de dag zou volgen. In Lummen vond Peter snel zijn hotel en namen we weer eens afscheid.

Wij liepen samen verder om de afstand die we zondag moeten overbruggen zo klein mogelijk te maken. Bij de kerk even een heel korte pauze voor de eerste regenbui van vandaag. In Lummen liepen we ook even verkeerd maar kwamen gelukkig wel langs een supermarkt zodat we nog wat Isostar in konden slaan. Na de supermarkt zagen we al snel hoe het verder ging en al snel waren we weer vol in de ban van de witte en rode streepjes. Nog een kilometertje of 8 en we zouden bij de camping zijn. Na het Albert Kanaal liepen we het plaatsje Viversel binnen en gingen de lokale kroeg binnen om voor een adres om te slapen te informeren voor het geval de camping niet zou lukken. We kregen het adres van café-restaurant 't Job in Bolderberg (011 873121) maar dit was steeds in gesprek zodat we de 2 kilometer maar doorliepen om camping of restaurant te zoeken.

Een enorme drukte langs het racecircuit van Zolder en geen camping te vinden. Op de plaats waar ik de camping zou zoeken was alles nog gesloten. Dus nog maar even doorlopen en eenmaal in Bolderberg aangekomen zagen we al in de verte het café-restaurant 't Job liggen en dus snel naar binnen. Nog net één kamer vrij, wat een mazzel. De prijs van 1000 BF pp viel ook niet echt tegen zodat we maar snel besloten om hier te overnachten. Wel een leuk idee dat we konden overnachten in het plaatsje waar Peter en Jeff hadden willen overnachten. De VVV in Diest kon hun echter niet van een adres voorzien in Bolderberg. Na het douchen, in een bad, lekker even gegeten bij 'Alo Doner Kebab'. Een heerlijke maaltijd met kip, salade, brood, rijst en wijn. De rest van de avond, tot het slapen gaan, in het café doorgebracht. Hier begon tot onze schrik om ongeveer 09h30 een live-muziek optreden. Vluchten kon niet meer en hoewel het 'gezellige' country music was gingen we toch maar snel proberen te slapen.

Bolderberg heeft slechts enkele voorzieningen: 3 hotel(s) en een Turks 'afhaal-restaurant'.

Bolderberg - Bokrijk: 16-04-2000: 15,5 km
Het slapen ging niet zo best, muziek tot 05h00 en stomdronken gasten die omstreeks die tijd naar boven kwamen. Na deze slechte nachtrust was het een meevaller dat het ontbijt heel erg goed was, zelfs zoveel dat we nog iets voor onderweg meenamen. Vandaag gelukkig niet zo'n lang stuk want het is tot de jeugdherberg van Bokrijk (Genk) maar 15,5 km. Vlak na het verlaten van het hotel ging het door het mooie Domein "Bovy" waar van alles voor de jeugd en ouders is te zien en doen (kegelbanen, dierenpark, geitenboerderij). Via een paar asfalt en zandwegen bereikten we het Albertkanaal dat we na 1,5 kilometer omwisselen voor een prachtig natuurreservaat.

Hier hielden we de eerste rustpauze van vandaag die hard nodig was omdat Nel blaren aan het lopen was. Na de rust en een paar slokken water ging het verder naar het dorpje Kiewit. Na Kiewit weer een prachtig natuurgebied met veel grazende Galloway-runderen van een bijzonder donker, bijna zwart, type. Even verder kwam een uitspanning in zicht die we natuurlijk niet voorbij konden laten gaan. Eigenlijk zaten we hier ook een beetje op Peter en Jeff te wachten. Het is nu hiervandaan nog ongeveer anderhalf uur wandelen naar de jeugdherberg en deze gaat pas om 17h00 open. Hier even rusten en iets lekkers drinken zodat we bij de jeugdherberg niet lang hoeven te wachten.

Precies op tijd komen we bij de herberg aan en Peter en Jeff zitten voor de nog dichte deur te wachten. Ze waren ons waarschijnlijk voorbij gegaan toen wij zo lekker zaten uit te puffen. Na het snel opfrissen en omkleden was het al weer tijd voor het diner. Volgens ons hebben we bij de VJH een abonnement op preisoep! De rest was trouwens ook voortreffelijk en bestond uit stoofvlees, appelmoes, friet en een ijsje toe. De herberg is pas in 1995 geheel opgeknapt en nu een van de modernste van België. Modern wel maar nog niet zo goed geregeld, dat je alles zelf moet doen is geen probleem, maar de leiding is vaak nergens te vinden. Het vertrouwen in de gasten is groot en er is dus ook zelfbediening aan de bar en dit is niet gezellig. Een prijslijst is ook niet aanwezig dus morgen met afrekenen wacht ons de verrassing. Na de maaltijd wat zitten, kletsen en al gauw naar de kamer omdat we de afgelopen nacht nauwelijks slaap hebben gehad.

In de buurt van de JH zijn geen verdere voorzieningen. De eerstvolgende grotere plaats is Genk en dat is nog een heel eind lopen!

Bokrijk - Zutendaal: 17-04-2000: 25,4 km
Voor het ontbijt werden we weer lekker 'gezellig' en 'ongedwongen' bijelkaar gezet door Annie. Gelukkig was Annie, al 30 jaar in dienst van de jeugdherberg, in staat ons nog voor de reguliere opening van de receptie af te melden. Eenmaal op pad was het uitzoeken of we wel of niet regenkleding aan zullen trekken. Net voor het Domein Bokrijk waren we zover dat we de poncho's weer aandeden. Het zoeken naar de juiste weg was op het centrum van het domein nogal problematisch en we waren zeker een kwartiertje verder voor we doorhadden hoe de GR5 verder ging. Gelukkig hield de regen na al dit gezoek ook al snel op zodat we zonder poncho's verder konden stappen.

Na het Domein van Bokrijk ging het via het Albertkanaal verder in het prachtige natuurgebied "De Maten". Een klein gedeelte was in dit jaargetijde niet toegankelijk omdat we juist in de broedtijd hier langskwamen. De Maten bleek een prachtig natuurgebied waar we op smalle paden door en langs een prachtig broedgebied liepen.

Natuurreservaat de Maten bezoekers reglement; Eerbiedig de rust en de stilte. Laat bloemen en planten staan. Verstoor de dieren niet. Laat geen afval achter. Blijf op de paden. Parkeer op de voorziene parking. Geleide wandeling; 1e zondag van de maand van maart tot december van 9 tot 12 uur Meerkoetenpad en Karekietenpad 3400 en 4500mtr open van 1 juli tot 1 maart.

Na De Maten ging het door de buitenwijken van Genk verder door het 'Kolderbos' op weg naar Zutendaal. Door een prachtige omgeving bereiken we langs de 'Grotten van Lourdes' eindelijk het centrum van Zutendaal. Ondertussen hadden we Jeff ontmoet die al om 14h15 in Zutendaal was aangekomen. Hij bracht ons, via een aantal banken die mijn goede Hollandse plastic sowieso niet accepteerden, naar het prettige familie hotel Monica. Gelukkig had ik nog iets aan Nederlands geld zodat er iets om te wisselen viel. Na een heerlijke douche had ik nog even de moed om naar het dorp en supermarkt te lopen om alvast de benodigdheden voor morgen in te slaan. Het eten in het hotel was erg lekker en daarna bleef nog tijd over om gezellig met Peter en Jeff aan een tafeltje zitten. Nog lang na zitten praten met Jeff waarna we echt genoeg slaap hadden om de nacht in te gaan. Door het thuisfront werd nog even gebeld om te vragen hoe het met ons ging.

Zutendaal heeft van alles te bieden. Er zijn meerdere banken, postkantoor en supermarkt(en). Bij de banken functioneerde het 'plastic' alleen voor 'eigen' klanten.

Zutendaal - Lanaken - Maastricht (Doesberg): 18-04-2000: 23 km
Vandaag gaat Nel met de bus naar Lanaken om alvast de post op te halen. De blaren en pijn in de voet-'zolen' zijn te erg om er mee te kunnen gaan lopen. We spreken af dat we elkaar bij de kerk van Lanaken in een café zullen treffen. Ik loop vandaag gelijk op met Jeff en dat gaat in een behoorlijk tempo. We kletsen wat af en vergeten gelukkig niet om op de markeringen te letten. Het gaat weer door een prachtige bosachtige omgeving met hoofdzakelijk bospaden en slecht af en toe een beetje asfalt.. Omstreeks 12h50 hebben we de afstand van 18 kilometer al gehad en ontmoeten Nel in een café tegenover de kerk. Nel zit aan de thee en wij nemen een lekker Belgisch biertje.

De nieuwe boekjes worden uitgepakt en ook zien we een paar heerlijke verrassingen in het pakketje zitten. Ondertussen is Peter ook gearriveerd en na een kleine lunch vertrekt Jeff alvast naar Maastricht. De niet meer benodigde boekjes, kaarten en verzamelde spullen worden nu ingepakt en naar het postkantoor gebracht. Nel stapt weer in de bus en ik ga, nu met Peter, op weg naar Maastricht. Na een korte pauze langs het kanaal schoot het goed op en we kwamen slechts 10 minuten na Nel in de jeugdherberg aan. Eerst een teleurstelling omdat de jeugdherberg vol bleek te zijn. Na een blikje fris om het telefoonnummer van de VVV gevraagd en na nog eens vragen of er geen slaapplaatsen in de buurt waren kwamen we er achter dat er ook een hotelgedeelte in de jeugdherberg aanwezig was. Gelukkig we hadden een kamer en na snel douchen konden we met de bus naar het centrum.

In de stad een tijdje rondgelopen en via VVV, terrasje en bank op naar een Italiaans restaurant. Heerlijk gegeten en een glaasje wijn gedronken. Terwijl we met z'n drieën aan het wachten waren tot het tijd was om een belbus te regelen kwam Jeff voorbij lopen. Hoe is het mogelijk dat je elkaar vindt in zo'n grote plaats als Maastricht. Jeff had, in de jeugdherberg, dezelfde ervaring genoten als ons maar was direct weggegaan zonder door te vragen over een hotelkamer. Hij had nu een dure kamer in het centrum, op zich wel prettig omdat hij meer tijd in Maastricht door wilde brengen. Terug op de kamer, met de belbus (taxi), blaren behandelen en lekker naar bed.

Maastricht is een wereldstad en natuurlijk is hier alles te koop. De JH is wel ver buiten het centrum maar de busverbinding is redelijk goed (in de avond een belbus tot ca 11h00).