Frankrijk, Queyras, Tour de Queyras

Tour de Queyras variant

Vrijdag 12-07-96
1^e Etappe van een deel van de tour de Queyras: we vertrokken om ongeveer 07:30 uur van de camping in Guillestre en reden via de bakker in Abries naar een parkeerplaats bij l’Echalp. De rugzakken hadden we gisteravond al even ingepakt en na het aantrekken van de bergschoenen en omhangen van de rugzakken konden we dan ook snel gaan lopen. We vertrokken om 09:30 uur, in de richting van de Col Vieux en hadden als einddoel voor deze dag, de door Claude Pascal (eigenaar van camping Le Serre in Guillestre) voor ons besproken, refuge Agnel.

Het was een lange klim naar de Col Vieux met een eerste stop bij het lac Egorgeou, ook dit jaar weer veel muggen langs het water en de drassige alpenweide. De tweede stop na ca 4 uur lopen, bij het lac Foreant gebruikten we om te eten en bij nadere beschouwing bleek ons gemiddelde met deze bepakking lager te liggen dan gehoopt. Het eten smaakte voortreffelijk, brood uit Abries met meerdere granen ‘berger’ genaamd.

Tijdens de klim naar de Col Vieux begon de lucht steeds meer te betrekken en viel er ook af en toe een druppel regen. Op het laatste gedeelte van de klim, met nog ongeveer 100 meter te stijgen, begon een onweersbui met af en toe een felle flits en een rollende donder. Door de wolken hadden we veel moeite om het juiste pad te blijven volgen en we waren blij met onze regenjassen en beschermende petjes tegen de hagel. Na de top nog steeds onweer en wolken welke gelukkig af en toe optrokken zodat we uit de grote hoeveelheid paadjes de juiste konden kiezen.

Na een tocht van ongeveer 5 ½ uur liepen we om 15:00 uur de refuge Agnel binnen. Door de aanhoudende regen en onweersbuien viel er niet veel anders te doen dan zitten wachten op het avondeten en alvast het onderkomen voor de nacht verkennen en de spullen gereed maken voor de nacht. Het nachtleger bestond uit een lange rij matrassen voor 8 personen en voldoende dekens. Wij hadden onze lakenzak en slaapzak meegenomen, de slaapzak was eigenlijk niet nodig omdat er dekens genoeg waren, en konden deze mooi uitspreiden over twee matrassen. De bedden werden niet allemaal benut zodat we in onze rij met 4 personen lagen en op de rij tegenover ons nog eens 4 personen.

Het avondeten ging gezamenlijk en begon om 19:00 uur en we werden al snel ingedeeld in groepen over de 4 eettafels zodat we met z’n 30en tegelijk zaten te eten. Het eten bestond uit soep van de dag, rijst, gekookte schapebout en gewassen sla. Als toetje kwam er de alom bekende Franse kaasschotel voorbij waarvan iedereen rijkelijk gebruik maakte.

Na het eten nog even gezeten en toen maar vroeg naar bed om in de schaarse verlichting de verveling tegen te gaan en om onze vermoeide lichamen de welverdiende rust te gunnen om er morgen weer fit tegenaan te kunnen gaan.

Zaterdag 13-07-96
2^e Etappe van een deel van de tour de Queyras: na een lange nacht met veel slaap maar slechts gedeeltelijk werkelijk in slaap, door de ongewoonheid en onbekende geluiden, werden we vroeg wakker door een vertrekkend stel. Het stel dat de slaapzolder zo vroeg verliet bleek achteraf ook het stel te zijn dat eerst omstreeks middernacht arriveerde, een nadeel van een refuge die ook per auto is te bereiken. Tijdens het ontbijt dat om 07.00 uur werd ‘geserveerd’ kwamen we naast dit stel te zitten, die dus tevergeefs zo vroeg waren opgestaan omdat het ontbijt niet eerder te verkrijgen was, en we hoorden dat ze met de auto uit Parijs waren aangekomen en dat dit hun startpunt voor de tour du Queyras was.

Na het ontbijt vertrokken we al snel, 07:30 uur, en begonnen met de beklimming van de Col Agnel waar we nog ongeveer 165 mtr moesten stijgen. Een steile klim soms over een pad en ook over nat leisteen ‘gravel’ dat als je er te lang op bleef staan door de extra druk begon te schuiven. Het uitzicht op de Col Agnel was weer enorm mooi maar de lucht was niet helemaal schoon zoals we dat graag hadden gezien. De afdaling was een soort spoorzoekertje maar dan zonder hulp van markeringen want aan de Italiaanse kant hadden ze mooi vergeten de GR58c te markeren. De grote haarspeldbocht en het punt waar we op de weg moesten uitkomen was echter goed zichtbaar in de verte. Na een afdaling van ruwweg 750 mtr kwamen we uit op een punt genaamd Grange del Rio. Nu begon het zware werk, eerst licht stijgend maar steeds steiler en dit door tot 2872 mtr een stijging van 872 mtr waarmee we uitkwamen op de passo della Losetta. De aankomst op deze pas of col was niet al te vriendelijk, of moesten we de donder en bliksem als applaus voor deze prestatie aanvaarden? Het regende en er vielen vooral hagelstenen van behoorlijke afmetingen terwijl het rondom en later in het dal aan de Italiaanse kant bleef onweren. Door de hagel en wolken waren we even de richting kwijt zodat we in plaats van de richting van de Col Valante in te slaan de berg Pointe Joanne begonnen te klimmen. Gelukkig werden we door een aantal afdalende Italianen op het juiste spoor gezet en konden we het fiks aantal geklommen meters weer af te dalen. Even verder nog een afkorting bekeken maar daar was met dit weer niets van te maken.

De Col Valante ligt weliswaar lager dan de Passo Della Losetta maar dit betekende niet dat er niet meer geklommen moest worden, rechte wegen zijn immers zeldzaam in de bergen. Na eerst een praatje gemaakt te hebben met een aantal Hollanders, die schuilden in een verlaten militaire kazerne, doorgelopen en begonnen aan de lange af en toe dalende maar naar het gevoel meer stijgende paden tot de sneeuwvelden aangaven dat we de Col Valante begonnen te naderen. Inmiddels was het droog geworden en zelfs weer zonnig zodat we een prachtig uitzicht hadden op de Mont Viso. Vanaf de col eerst een sneeuwveld afdalen over een lengte van zeker 750 mtr en daarna een steile afdaling over leisteen gravel. Op de scheiding van sneeuw en gravel begon het weer te onweren en ditmaal alleen regen maar dan ook gelijk in behoorlijke hoeveelheid en dit hield aan tot we goed en wel de refuge du Mont Viso binnenwaren.

De refuge van de Viso, een CAF refuge, was van aangename kwaliteit en vriendelijke bezetting, een hele verademing na de toch wel sombere Agnel (prive) refuge. Alle bestellingen werden geserveerd en de hulp bij het verkrijgen van informatie was enorm. Oorspronkelijk was ons bij de reservering gemeld dat we in de tent, geplaatst bij de refuge, moesten slapen maar we hadden geluk en werden alsnog op een kamer met 8 maal 2 bedden geplaatst. We hadden uit de slaapzaal en vanuit de gemeenschappelijke ruimte een fantastisch uitzicht op de inmiddels bijna wolkeloze Mont Viso. Het eten was uitzonderlijk goed en verzorgd, aardappelschijfjes met spekblokjes en uitjes met een schijf rollade, chocolademouse toe en soep vooraf. Na een gezellige avond tussen belgen, fransen en nog een alleen reizende Hollandse mevrouw gingen we weer op tijd slapen.

Zondag 14-07-96
3^e Etappe van een deel van de tour de Queyras: Deze dag een, voor ons, eenvoudige afdaling naar de auto in l’Echalp. Deze wandeling had echter nog een bemerkenswaardig voorval door de ontmoeting met ons ezeltje die een kudde schapen vooruit ging. Deze kudde schapen bestond, naar zeggen van de herder, tot onze verbazing uit 1400 stuks. De afdaling verliep verder zonder al te veel bijzonderheden en we kwamen mooi op tijd bij de auto aan die er gelukkig nog net zo bijstond als we hem verlaten hadden. Na een voorspoedige rit, met een stop in Ville-Vieille om brood te kopen, waren we nog voor de middag terug op de camping. De rest van de dag benut om te bekomen van alle inspanningen en ons eens lekker op te frissen. En natuurlijk aan alle belangstellende, waaronder de camping eigenaar die ons zo voortreffelijk had geholpen met de reserveringen, onze belevenissen te vertellen.